អនុស្សាវរីយ៍វិទ្យុបារាំងអន្តរជាតិ​ RFI ភាគ៤ ដោយ​ប៉ិច ​សង្វាវ៉ាន

អ្នកស្រី គឹម ឡាផានី ពាក់អាវក្រហម ខ្ញុំពាក់អាវស្លែ និងភ្ញៀវមកពីស្រុកខ្មែរ ( រូបថត៖ ប៉ិច សង្វាវ៉ាន)

ខ្ញុំកាន់សំបុត្រដែលភ្ញៀវមកពីស្រុកខ្មែរយកមកឲ្យដល់ការិយាល័យ ( រូបថត៖ ប៉ិច សង្វាវ៉ាន)

ថតនៅពីមុខឡូហ្គូRFI ក្នុងពេលជូនភ្ញៀវលាទៅវិញ( រូបថត៖ ប៉ិច សង្វាវ៉ាន)

អនុស្សាវរីយ៍វិទ្យុបារាំងអន្តរជាតិ RFI ​ភាគទី៣ ដោយ ប៉ិច ​សង្វាវ៉ាន

ស្តីពីជីវិតការងារជាអ្នកសារព័ត៌មានរបស់ខ្ញុំក្នុងប្រទេសបារាំង

ជាអ្នកសារព័ត៌មានវិទ្យុបារាំងអន្តរជាតិRFIចាប់ពី ខែមីនាឆ្នាំ១៩៩៣ ដល់ ខែមីនាឆ្នាំ

២០១០ (ដប់ប្រាំបីឆ្នាំ) ខ្ញុំមានភារៈជាអ្នកសរសេរ និងនិយាយផ្សាយព័ត៌មានដែលខ្ញុំបាន

សរសេរខ្លួនឯង។ ខ្ញុំក៏បានរៀបចំទស្សនាវដ្តីចំនួនពីរដែរ គឺ នាទីអក្សរសិល្ប៍ខ្មែរ

(សម័យបច្ចុប្បន្ន) និង នាទីជួបជាមួយសិល្បករខ្មែរសម្រាប់ថ្ងៃអាទិត្យផងដែរ។កិច្ចការ

រៀបចំធ្វើនាទីទាំងពីរនេះទេ ខ្ញុំត្រូវតែកាត់ត និងតម្លើងទស្សនាវដ្តីទាំងពីរនេះក្នុងកុំព្យូទ័រ

ឬ អ៏រឌីណាទ័រខ្លួនឯង។ ការកាន់នាទីអក្សរសិល្ប៍ខ្មែរ(សម័យបច្ចុប្បន្ន) អនុញាតឲ្យខ្ញុំ

អានសៀវភៅប្រលោមលោកដែលជាចំណូលនិងជំនក់ចិត្តរបស់ខ្ញុំស្រាប់មិនដា់ច់រយៈ។

ខ្ញុំចូលចិត្តស្តាប់ចម្រៀងតាំងពីយុវវ័យ ទោះជាខ្លួនខ្ញុំរស់នៅក្នុងប្រទេសបារាំងតាំងពី

ខែមករាឆ្នាំ១៩៧៧ក្តីក៏ខ្ញុំនៅតែចូលចិត្តស្តាប់ចម្រៀងខ្មែរយើងជានិច្ច។ ខ្ញុំមិននិយម

ស្តាប់ចម្រៀងបារាំងទេ ។ ថ្ងៃណា ខ្ញុំកាន់អង់តែនពេញមួយម៉ោងម្តង ហើយនៅសល់

ពេល ខ្ញុំតែងតែចាក់ចម្រៀងខ្មែរដែលខ្ញុំបានជ្រើសសម្រាំងពីយប់កំដរមួយបទ ឬ កន្លះ

បទទៅតាមពេលដែលនៅសល់។  ថ្ងៃណា ខ្ញុំធ្វើការផ្សាយមិនបានល្អឥតតខ្ចោះដោយ

មានការភ្លាត់ភ្លាំងនិងខុសឆ្គងម្តងៗ ខ្ញុំមានវិប្បដិសារីខាំងណាស់ ។ ខ្ញុំបានស្តីបន្ទាស

ខ្លួនឯង ហើយមិនសប្បាយចិត្តសោះ ។ បើសិនជាការឆ្គាំឆ្គងនោះប៉ះចំថ្ងៃសុក្រ ខ្ញុំនឹង

នាំយកការស្តាយ និងកំហឹងនឹងខ្លួនឯងពេញចុងសប្តាហ៍។ មានថ្ងៃខ្លះ ខ្ញុំមិនសូវស្រួល

ខ្លួន ខ្ញុំនិយាយមិនបានល្អដង្ហើមខ្លីចង់ផុតៗ  ថ្ងៃនោះឯងក៏ខ្ញុំមិនពេញចិត្តនឹងការផ្សាយ

របស់ខ្ញុំឡើយ។ ក៏ដូចគ្នាដែរ ក្នុងការផ្សាយផ្ទាល់ ការភ្លាត់ភ្លាំងផ្នែកបច្ចេកទេសដែល

បណ្តាលមកពីអ្នកកាន់បច្ចេកទេស ក៏តែងតែធ្វើឲ្យខ្ញុំអន់ចិត្តនិងតូចចិត្តណាស់ដែរ។

ខ្ញុំគិតថា ហេតុអីបានជាថ្ងៃនេះ ខ្ញុំស៊យម៉្លេះ! នេះជាចរិតរបស់ខ្ញុំដែលជាអ្នកស្រឡាញ់

សុក្រិតភាព។  កិច្ចការវិទ្យុជាកិច្ចការមួយដែលខ្ញុំស្រឡាញ់ណាស់តាំងពីនៅយុវវ័យម្ល៉េះ

 ខ្ញុំពិតជាមានសំណាងដែលបានប្រឡងជាប់បានចូលធ្វើការរមួយដែលខ្ញុំស្រឡាញ់

ដូចបំណងហើយនៅក្នុងប្រទេសបារាំង។ ចំពោះខ្ញុំៗមានមោទនភាពនឹងខ្លួនឯង

ទោះបីកិច្ចការនេះជាកិច្ចការដែលនំាឲ្យកើតស្ត្រេស និងអស់កម្លាំងហត់នឿយ

បែបនេះក៏ដោយ។ យ៉ាងណាក្តី ខ្ញុំបានចែករំលែកអ្វីដែលខ្ញុំចូលចិត្តហើយបានដឹង

ដល់អ្នកស្តាប់ទាំងឡាយរបស់ខ្ញុំដែលមានចំណង់ចំណូលចិត្តដូចខ្ញុំ៕

 ប៊ុយរ៉ូផ្ទាល់របស់ខ្ញុំក្នុងបន្ទប់ការិយាល័យនិពន្ធផ្នែកការផ្សាយភាសាខ្មែរ។

កុមព្យូទ័រ គឺជាសម្ភារៈប្រើប្រាស់ចាំបាច់ក្នុងការងាររបស់ខ្ញុំ( រូបថត ប៉ិច សង្វាវ៉ាន)។

រូបពីរសន្លឹកខាងលើនេះ ថតដោយ សហការីខ្ញុំ នុយ ប៊ែរណាដែត (រូបថត ប៉ិច សង្វាវ៉ាន)

នៅក្នុងស្ទុយឌីយោ លេខ១៥២។ ខ្ញុំត្រៀមលក្ខណៈផ្សាយព៏ត៌មាន ២ឬ៣នាទីមុនការផ្សាយផ្ទាល់។

(រូបថត៖ប៉ិច សង្វាវ៉ាន – ថតដោយលាង ដឺលុច)

 ខ្ញុំមិនទាន់វាយអក្សរខ្មែរយូនីកូដរហ័សទាន់ចិត្ត ម៉្លោះហើយ ខ្ញុំសរសេរព័ត៌មានជាអក្សរដៃ

ដើម្បីជៀសវាងកុំឲ្យមានស្ត្រេសក្នុងពេលផ្សាយ និង អាចប្របូលផ្តុំស្មារតីឲ្យមូលដោយ

ហេតុថា នាទីព័ត៌មាន ត្រូវផ្សាយផ្ទាល់ មិនអាចថតទុកជាមុនទេ។ ជាទម្លាប់ ខ្ញុំតែងតែ

តម្រៀបអត្ថបទផ្សាយទាំងអស់របៀបនេះដើម្បីជៀសវាងកុំឲ្យឮស្នូរទាញក្រដាសក្នុង

ពេលកំពុងផ្សាយ។ពេលអានចប់មួយទំព័រៗ ខ្ញុំហូតអត្ថបទមួយសន្លឹកម្តងៗយ៉ាងថ្នម។

(រូបថត៖ ប៉ិច សង្វាវ៉ាន – ថតដោយលាង ដឺលុច)

វិទ្យុបារាំងអន្តរជាតិRFI ស្ថិតនៅក្នុងអាគាររាងមូលដ៏ស្កឹមស្កៃនេះ

នៅលើមហាវិថី Avenue du Président Kennedy  Paris សង្កាត់ទី 16

នៅក្នុងសួនច្បារផ្ទះខ្ញុំ ( រូបថត ប៉ិច សង្វាវ៉ាន)

ពីស្តាំទៅឆ្វេង ៖ អ្នកឆ្លើយឆ្លងព័ត៌មានវិទ្យុបារាំងអន្តជាតិRFI  លាង ដឺលុច និង ភរិយា – ខ្ញុំ និងក្មួយស្រីខ្ញុំ

 លក្ខិណាជាភរិយាលាង ដឺលុច និងខ្ញុំប៉ិច សង្វាវ៉ាន ក្នុងផ្ទះខ្ញុំនៅប្រទេសបារាំង

ជូនចំពោះប្រិយមិត្តអ្នកស្តាប់ដ៏មានភក្តីភាពទាំងអស់ជាទីនឹករឮក

ដែលបានស្តាប់កម្មវិធីផ្សាយរបស់ខ្ញុំក្នុងវិទ្យុបារាំងអន្តរជាតិRFI។

បើសិនជាពេលវេលាអនុញាត ខ្ញុំនឹងសរសេរអំពី”ធម្មជាតិខ្ញុំជាអ្នកសារព៏ត៌មាន”
ដែលខ្ញុំបាននិយាយម្តងហើយតែមិនបានក្បោះក្បាយដូចចិត្តខ្ញុំនៅក្នុងឱកាស
សិក្ខាសាលាកាលពីថ្ងៃ៩ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០១១ នារាជធានីភ្នំពេញ។សិក្ខាសាលា
នេះបានរៀបចំដោយសមាគមអក្សរសិល្ប៍នូហាច សមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរនៅ
បរទេស និងសមាគមអ្នកសាបព្រោះនៅវិទ្យាស្ថានពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យ។

លិខិតជូនពរ ដោយ​កវី ព្រឿង ប្រណីត

ជូនចំពោះ អ្នកមីងប៉ិច សង្វាវ៉ាន

អ្នកមីងជាទីគោរពដ៏ជ្រាលជ្រៅបំផុត

ក្នុងឱកាសដ៏នក្ខត្តឫក្ស ប្រកបដោយទឹកចិត្តសោមនស្សរីករាយ ចូលឆ្នាំថ្មី ឆ្នាំរោង

ចត្វាស័ក   ពស. ២៥៥៦ ដែលឈានមកដល់ពេលនេះ ខ្ញុំបាទ និងភរិយា  សូម

គោរពសម្ដែងនូវទឹកចិត្តកតញ្ញូ យ៉ាងស្មោះស្ម័គ្របំផុតនិងចងចាំជានិច្ចជូនចំពោះ

អ្នកមីង ប៉ិច សង្វាវ៉ាន ដែលអ្នកមីងបានបណ្តុះគំនិតល្អៗ ដល់យុវអ្នកនិពន្ធ លើកស្ទួយការងារអក្សរសិល្ប៍ខ្មែរ និងបណ្តុះឆន្ទៈស្រឡាញ់ជាតិ មាតុភូមិព្រមទាំងការងារ

មនុស្សធម៌ជាច្រើនទៀតដែលអ្នកមីងបានជួយចំពោះប្រជាជាតិខ្មែរ។

ជាងនេះទៅទៀតគឺអ្នកមីងបានជួយជ្រោមជ្រែងលើកទឹកចិត្ត និងផ្តល់កិត្តិយសដ៏

ថ្លៃថ្លាបំផុតចំពោះខ្ញុំ និងក្រុមគ្រួសាររបស់ខ្ញុំ ដែលអ្នកមីងបានអនុញ្ញាត និងអញ្ជើញ

រូបខ្ញុំ និង លោក ខូ តារារិទ្ធបានចូលរួមក្នុងកម្មវធីរដូវផ្ការីកនៃអ្នកកវីនិពន្ធខ្មែរ នៅ

ប៉ារីស ប្រទេសបារាំង ចូលរួមក្នុងពិពណ៌ភាសា និងចូលរួមផ្តល់បទសម្ភាសន៍នៅវិទ្យុ

បារាំងអន្តរជាតិ។ 

ឆ្លៀតឱកាសនេះក្មួយក៏សូមសម្ដែងនូវអំណរសាទរឥតឧបមា សូមគោរពជូនពរ

សព្ទសាធុការពរជ័យ សិរីវឌ្ឍនា វិបុលសុខ មហាប្រសើរគ្រប់យ៉ាងចំពោះ អ្នកមីង

 ប៉ិច សង្វាវ៉ាន និងក្រុមគ្រួសារ សូមបានប្រកបដោយ សុខភាព បរិបូរណ៌ កាយ

ពលរឹងមាំខ្លាំងក្លា បញ្ញាញាណភ្លឺថ្លាឈ្លាសវៃប្រកបដោយទេពកោសល្យខ្ពស់ និងជួប

ប្រទះតែពរជ័យទាំងឡាយដែលមានលើលោក។

សូមអ្នកមីង មេត្តាទទួលសព្ទសាធុការពរមហាប្រសើរនេះដែលយើងខ្ញុំសូមប្រសិទ្ធពរ គោរពជូនដោយស្មោះអស់ពីដួងចិត្ត និងជាទីគោរពដ៏ជ្រាលជ្រៅបំផុត៕

 

គោរពជូនពរពីឧត្តរមានជ័យអំពីក្មួយ ព្រឿង ប្រណីត និងភរិយា

ខាងក្រោមនេះជារូបថតអនុស្សាវរីយ៍ នៅពេលដំបូង

ដែលខ្ញុំបានស្គាល់រាប់អានលោក ព្រឿង ប្រណីត

កម្មវិធីតុមូលរបស់ខ្ញុំប៉ិច សង្វាវ៉ានស្តីពី អក្សរសិល្ប៍ខ្មែរទំនើប។

នេះជាការផ្សាយផ្ទាល់

នាឱកាស ពិព៌ណភាសាដែលបានប្រព្រឹត្តទៅកាលពីថ្ងៃទី៧ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០០៨

នៅរដ្ឋធានីប៉ារីសប្រទេសបារាំង។

ការផ្សាយនេះមានការចូលរួមពីភ្ញៀវ៣រូប គឺកវី ទូច គឹមសួរនៅប្រទេសបារាំង

និងភ្ញៀវមកពីប្រទេសកម្ពុជា២រូប គឺ

លោក ព្រឿង ប្រណីត និងលោកខូ តារារិទ្ធ

( រូបថត៖ ប៉ិចសង្វាវ៉ាន)

កវី ព្រឿងប្រណីត  លោក ខូ តារារិទ្ធ និង លោកទូច គឹម សួរ

ចូលរួមក្នុងកម្មវិធីតុមូល នៃវិទ្យុបារាំងអន្តរជាតិRFIដែលធ្វើការផ្សាយផ្ទាល់

ក្នុងឱកាសពិពណ៌ភាសា នៅទីក្រុងប៉ារីស ប្រទេសបារាំងកាលពីថ្ងៃទី៧កុម្ភៈ២០០៨

( រូបថត ៖ ប៉ិច សង្វាវ៉ាន )

  ឆ្នាំ២០០៨ ក្នុងស៊្ទុយឌីយោលេខ១៤៧ នៃវិទ្យុបារាំងអន្តរជាតិRFI នារដ្ឋធានីប៉ារីស

នៅពេលខ្ញុំសម្ភាសកវី ព្រឿង ប្រណីត អំពី សៀវភៅរបស់លោក

ហួសពេលយំហើយ

  (រូបថត ៖ ប៉ិច សង្វាវ៉ាន )

អនុស្សាវរីយ៍វិទ្យុបារាំងអន្តរជាតិRFI ភាគទី២ ដោយ ​ប៉ិច ​សង្វាវ៉ាន ​

ពីឆ្វេងទៅស្តាំ ៖ លោកស្រី ស្វាយ កាទឺរីន និង ខ្ញុំ ប៉ិច សង្វាវ៉ាន

យើងទាំងពីរបានជួបគ្នាជាថ្មី ក្នុងរាត្រីជប់លៀងបុណ្យចូលឆ្នាំរោង

ដែលរៀបចំដោយសមាគមវេជ្ជបណ្ឌិតខ្មែរ A.M.Cក្នុងប្រទេសបារាំង

កាលពីថ្ងៃសោរ៍ទី ៧ ខែមេសា ឆ្នាំ២០១២

នៅក្រុង គ័រនីញ៊ែរ COIGNIERES។

លោកស្រី ស្វាយ កាទឺរីន ជាអ្នកសារព័ត៌មានចូលនិវត្តិន៍

ដែលបានកាន់នាទីសុខាភិបាល និងអនាម័យ

ជំនាន់មុន អ្នកសារព៏ត៌មាន អៀង សុខមិញ។

តាំងពីឆ្នាំ២០០៤មក គឺអស់រយៈពេល៧ឆ្នាំហើយ ដែលខ្ញុំនិងស្វាមីខ្ញុំមិនបានចូលរួម
ក្នុង រាត្រីសមោសរបុណ្យចូលឆ្នាំខ្មែរនៃសមាគមគ្រូពេទ្យខ្មែរនៅប្រទេសបារាំង។

ទើបតែ នៅរាត្រីទី៧ មេសា ២០១២កន្លងទៅ ខ្ញុំមានចិត្តរីករាយក្រៃលែង ពីព្រោះខ្ញុំ
និងស្វាមីខ្ញុំបានជួបវេជ្ជបណ្ឌិតមួយចំនួនដែលលោកធ្លាប់បានជួយធ្វើអន្តរាគមន៍
ក្នុងនាទីសុខភាពនឹងអានាម័យនៃវិទ្យុបារាំងអន្តជាតិRFI  មុននឹងនាទីនេះធ្លាក់មក

ដល់ដៃអ្នកសារព័ត៌មានអៀង សុខមិញ   ខ្ញុំធ្លាប់បានរៀបចំនាទី សុខភាព និង

អានាម័យនេះច្រើនឆ្នាំ។

ការបានជួបជាថ្មីជាមួយគ្រូពេទ្យខ្មែរយើងដែលបានអនុញ្ញាតឲ្យខ្ញុំសម្ភាស

អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ ជាអាទិ៍ ៖

- លោកវេជ្ជបណ្ឌិត ឡោ គឹមសុង គ្រូពេទ្យឯកទេសផ្នែកជំងឺក្នុងប្រទេស

ក្តៅ (លោកជួយខ្ញុំច្រើនជាងគេ)។

- លោកវេជ្ជបណ្ឌិត ត្រាន់ សេង 

- លោកវេជ្ជបណ្ឌិត ស្វាយ វ៉ាន់ថន គ្រូពេទ្យផ្នែកសរសៃបសាទនិង

ដែលត្រូវជាស្វាមីរបស់អតីតសហការីខ្ញុំ ស្វាយ កាទើរីន (រូបថតខាងលើ)។

- លោកស្រី វេជ្ជបណ្ឌិត ជៀប ម៉ាថេន ដែលជាអតីតមិត្តនារីរួមថ្នាក់ទីបញ្ចប់

ផ្នែកវិទ្យាសាស្ត្រពិសោធន៍នៅវិទ្យាល័យព្រះស៊ីសុវត្តិ និង ត្រូវជាភរិយារបស់

លោកជៀប គឹមហ៊ាង គឺជាជំនួបដែលបានគាស់អនុស្សាវរីយ៍ចាស់មួយឲ្យរស់

រវើកឡើងវិញ។  ខ្ញុំនឹកឃើញ ក្នុងពេលប្រជុំរាល់រសៀលថ្ងៃពុធ សពលោកតាន់

ឡឹកហោ អតីតនាយកនៃការផ្សាយផ្នែកភាសាខ្មែរយើង បានលើកឈ្មោះខ្ញុំ

ដែលជាអ្នករៀបចំនាទីសុខភាព និង អានាម័យមកសរសើរជម្រាបលោកនីកូឡា

ឡឺកូហ្វ (Nicolas LEKOV) ដែលជានាយកផ្នែកភាសាបរទេសថាអ្នកស្តាប់ចូល

ចិត្តស្តាប់នាទីនេះ។ លោកបានបញ្ជាថា ត្រូវផ្សាយនាទីនេះរាល់សប្តាហ៍ទៅ។

ក្នុងរាត្រីសមោសរបុណ្យចូលឆ្នាំខ្មែរឆ្នាំរោងនេះដែរ ខ្ញុំនិងស្វាមីខ្ញុំក៏បានជួបសាច់

ញាតិដែរ គឺលោកវេជ្ជបណ្ឌិតហោ ស៊ីនរ៉ុង និងភរិយា លោក វេជ្ជបណ្ឌិត លី រូហ្សេ

និងអ្នកបងជាភរិយា ហើយ នៅពេលត្រឡប់មកផ្ទះ យើងបានជួបលោកវេជ្ជបណ្ឌិត

សំរិទ្ធ ឡាំវីន និងអ្នកបងរស្មីជាភរិយា។ លោកទាំងពីរនេះជាជនដ័ជាទីគោរពដែល
តែងតែបញ្ចេញស្នាមញញឹមពព្រាយជានិច្ចគ្រប់ៗគ្រានៅពេលជួបគ្នាជាមួយខ្ញុំនិង

ស្វាមីខ្ញុំម្តងៗ។

លើសពីនេះ យើងក៏បានជួបមិត្តភក្តិជាទីស្រឡាញ់រាប់អានជាច្រើនគូទៀត

ដែលខ្ញុំមិនអាចរាប់ឈ្មោះអស់នៅលើទំព័រនេះ។
គ្មានអ្វីប្រសើរជាងការជួបជុំគ្នាឡើយ ជាពិសេសជួបជាថ្មីមនុស្សដែលយើង

រាប់អាន និង ចូលចិត្តដែលចេះគោរពគ្នាទៅវិញទៅមក៕

អនុស្សាវរីយ៍វិទ្យុបារាំងអន្តរជាតិRFI ភាគទី១ ដោយ​ប៉ិច ​សង្វាវ៉ាន

ជំនួបជាថ្មីរវាងអតីតសហការីរបស់ខ្ញុំនៅRFI

នារាត្រី ៣១ មីនា ២០១២ ក្នុងពិធីជប់លៀងដ៏ឱឡារិក

ដើម្បីអបអរបុណ្យចូលឆ្នាំរោង

រៀបចំដោយ

សមាគមមិត្តឱសថនិស្សិត និង ឱសថការីខ្មែរនៅប្រទេសបារំាង

នៅក្រុងណូហ្សង់សួរម៉ាន NOGENT SUR MARNE

ពីឆ្វេងទៅស្តាំ

អ្នកស្រី អៀង សុខមិញ លោក គួច គន្ធារ៉ា ខ្ញុំ ប៉ិច សង្វាវ៉ាន និង អ្នកស្រី ណូឡង់ វណ្ណា

តាំងពីខ្ញុំបានលាចូលនិវត្តន៍មក នេះជាលើកទីមួយដែលបានជួបពួកគេនៅទីនេះ។

បានជួប និង បានឃើញពួកគេ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍រីករាយចម្លែក។

ខ្ញុំនឹកស្រណោះដល់អនុស្សាវរីយ៍ដ៍ល្អទាំងប៉ុន្មាន

ក្នុងគ្រាដែលយើងធ្វើការជាមួយគ្នា

ហើយ

ខ្ញុំពិតជាអាល័យអ្នកស្តាប់របស់ខ្ញុំណាស់។

ខ្ញុំពិតជានឹកអ្នកទាំងអស់គ្នាណាស់ !!!

ខ្ញុំនឹកឃើញ ការផ្សាយចុងក្រោយរបស់ខ្ញុំនៅថ្ងៃ ៣១ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០១០

ខ្ញុំបានធ្វើការផ្សាយផ្ទាល់ជាមួយគួច គន្ធារ៉ា អ្នកបង គឹម ឡាផានី

ក្នុងថ្ងៃនោះ  កែ រ៉ាវុទ្ធជាអ្នកជំនួយផ្នែកបច្ចេកទេស។

ថ្ងៃនោះក៏មានវត្តមានលោក ហ្សង់ ហ្វ្រង់ស្វ៍រ នាយកផ្នែកការផ្សាយជាភាសាខ្មែរដែរ។

ខ្ញុំនៅចាំមិនភ្លេចអនុស្សាវរីយ៍ចុងក្រោយ មុនពេលចុះទៅ

ក្នុងស៊្ទុយឌីយោផ្សាយប្រហែលជា១០នាទី

អ្នកបង ផានី និង ខ្ញុំ យើងទាំងពីរឱបគ្នាយំទាំងអាល័យ។

នៅពេលដែលខ្ញុំឡើងពីបន្ទប់ផ្សាយសម្លេង

ហើយ

មុននឹងចេញពីប៊ុយរ៉ូត្រឡប់មកផ្ទះវិញ យើងទាំងបីនាក់ គឺ

ហ្សង់ ហ្វ្រងស្វ៍រ គន្ធារ៉ា និងខ្ញុំ យើងក៏បានឱបលាគ្នាដែរ៕

អ្នកសារព័ត៌មានវិទ្យុបារាំងអន្តរជាតិRFIចូលនិវត្តន៍

Journaliste retraitée

ប៉ិច សង្វាវ៉ាន

PECH  SANGWAWANN

កុមារ​និង​កុមព្យូទ័រ

រូបថត ព្រហ្ម ប៉ាស្កាល់

ខ្ញុំសូមថតរូបលោកអ៊ំប្រុសស្រី លោកពូ អ្នកមីង

ដែលបានចូលក្នុងទីនេះទុកជាអនុស្សាវរីយ៍។

ខ្ញុំឈ្មោះ ប៉ាស្កាល់(PASCAL) ព្រហ្ម អាយុ៥ឆ្នាំ។

អ្នកគ្រូខ្ញុំ  ម៉ាម៉ង់ ប៉ាប៉ាខ្ញុំ និង  ម៉ាក់អ៊ំ ប៉ាអ៊ំ

លោកតា លោកយាយខ្ញុំថាខ្ញុំជាក្មេងឆ្លាតនិងចេះគិតណាស់។

ខ្ញុំចូលចិត្តចង់ធ្វើអ្វីៗខ្លួនឯងព្រោះខ្ញុំធំហើយមិនចង់ឲ្យប៉ាប៉ាម៉ាម់ង់ខ្ញុំ

ហត់នឿយតាមបម្រើខ្ញុំច្រើនទេ។ ខ្ញុំតែងតែចង់ចេះចង់ដឹងនិងតែងតែលួចសង្កេតមើល

កាលណាម៉ាម់ង់ខ្ញុំកំពុងប្រើអ័រឌីណាទ័រម្តង។ 

ប៉ុន្តែ ម៉ាក់អ៊ំ និង អ្នកបងគជ់ ជាបងជីដូនមួយខ្ញុំថា

 ដល់ខ្ញុំធំ ហើយនៅតែលេងអ័រឌីណាទ័រច្រើន មិនល្អទេ ខ្ញុំគ្មានពេលរៀន។

នៅក្នុងអ័រឌីណាទ័រអាចនឹងមានរឿង ឬ រូបអីមិនល្អនាំឲ្យខ្ញុំធ្វើផ្តេសផ្តាស ខូចខ្លួន។

ខ្ញុំក៏ចូលចិត្តលេង iPaid ដែរ។ អ្នកបងរ៉ានីបានឲ្យខ្ញុំខ្ចី iPaidលេង។ 

ម៉ាម៉ង់ខ្ញុំប្រាប់ខ្ញុំឲ្យចេះនិយាយថា អរគុណ និង ចេះលើកដៃសំពះ។

ខ្ញុំនឹកអ្នកបងរ៉ានី។ ខ្ញុំស្រឡាញ់អ្នកបងរ៉ានី។ អ្នកបងរានីថា នៅទីនេះសប្បាយចិត្ត។

ខ្ញុំក៏ថាដែរ។ ខ្ញុំតែងតែទារមកលេងទីនេះ។

ថតថ្ងៃ២២កុម្ភះ២០១២

កំណត់ចំណាំ៖

ម៉ាម៉ង់ Maman ជាពាក្យបារាំងខ្មែរថា ម៉ាក់ អ្នកម៉ាក់ អ្នកម្តាយ ម៉ែ។

អ័រឌីណាទ័រ Ordinateur ជាពាក្យបារាំងប្រែជាភាសាអង់គ្លេសថា កុមព្យូទ័រ

ជីវិតអពាហ៍ពិពាហ៍ខ្ញុំគម្រប់៤០ឆ្នាំ

១ មករា១៩៧២ ​- ១ មករា២០១២

អពាហ៍ពិពាហ៍របស់ខ្ញុំព្រហ្ម សង្វាវ៉ាននិងស្វាមីប៉ិច ឈុនមានជីវិត

៤០ ឆ្នាំ គត់

ពិធីអពាហ៍ពិពាហ៍របស់យើងបានប្រព្រឹត្តទៅនៅសង្កាត់លេខ៤នាទីក្រុងភ្នំពេញ​

កាលពីថ្ងៃសៅរ៍ទី១ ខែមករា ឆ្នាំ១៩៧២ ត្រូវនឹង ឆ្នាំកុរ ១រោជ ខែកត្តិក

អ្នកម្តាយឌីវណ្ណ ដឺឡួប៉េស្ស និង លោកប៉ាចៅ យីស៊ុមកំពុងកាត់សក់ឲ្យយើង ( រូបថត នេះ ខ្ញុំ បានទទួលនៅឆ្នាំ១៩៨៩ពីប្អូនស្រីធម៌ ឃួន ណារ៉េតនៅភ្នំពេញដែលបានលាក់ទុកក្នុងរបបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ)

ក្រោយពិធីកាត់សក់ (រូបថត ៖ ប៉ិច សង្វាវ៉ាន រក្សាសិទ្ធិ)

ពិធីសូត្រមន្ត ៖ រូបថត ប៉ិច សង្វាវ៉ាន

ក្រោយពិធីសូត្រមន្ត (រូបថត ប៉ិច សង្វាវ៉ានរក្សាសិទ្ធិ)

លោកប៉ា អ្នកម្តាយរបស់ខ្ញុំ និង យើងទាំងពីរ ៖ រូបថត ប៉ិច សង្វាវ៉ាន

 យើងបានប្រារព្ធពិធីបុណ្យខួបអពាហ៍ពិពាហ៍របស់យើងខុសគេនៅថ្ងៃ៦កក្កដា២០០៨នៅភោជនីយដ្ឋាន

<ឡាក់គីស្តារ LUCKY STAR> ក្រុងភ្នំពេញដែលជាខួបអពាហ៍ពិពាហ៍គម្រប់៣៦ឆ្នាំ៦ខៃ៦ថ្ងៃ។

ចំពោះយើង អ្វីដែលសំខាន់បំផុតគឺយើងចង់បានវត្តមានគ្រួសារនិងមិត្តភក្តិស្និទ្ធស្នាលប្រកបដោយបរិយាកាស

ស្និទ្ធស្នាលនិងជិតស្និទ្ធ មិនមែនគិតចង់បានចំនួនមនុស្សច្រើនកុះករនោះទេ។

យើងបានសម្រេចរើសយកថ្ងៃនោះដើម្បីតម្រូវទៅតាមពេលវេលាវិស្សមកាលប្អូនៗបង្កើតរបស់ខ្ញុំនិងគ្រួសារនៅ

ប្រទេសបារាំងនិងសហរដ្ឋអាមេរិកដែលត្រូវមកចូលរួម។

ពិធីកាត់នំ អមដោយក្រុមគ្រួសារ ក្នុងភោជនីយដ្ឋាន ឡាក់គីស្តារ ភ្នំពេញ (រូបថត ៖ប៉ិច សង្វាវ៉ាន)

ខួបអពាហ៍ពិពាហ៍៣៦ឆ្នាំ៦ខែ៦ថ្ងៃ កាលពីថ្ងៃ៦កក្កដា២០០៨ (រូបថត ៖ប៉ិច សង្វាវ៉ាន)

ស្វាមីខ្ញុំ ប៉ិច ឈុននិងខ្ញុំប៉ិចនាមដើមព្រហ្ម សង្វាវ៉ានក្នុងភោជនីយដ្ឋាន ឡាក់គីស្តារ ក្រុងភ្នំពេញ ឆ្នាំ២០០៨៖ រូបថត ប៉ិច សង្វាវ៉ាន

ហ្វ្រេដេរិក ប៉ិចកូនប្រុសឈរខាងឆ្វេង-កូនស្រីសង្វានីដា ប៉ិចនិងស្វាមីឈរនៅខាងស្តាំយើង ( រូបថត ៖ ប៉ិច សង្វាវ៉ាន )

សារដែលបានទទួល ៖

រីករាយ ជូនពរ អ្នកម៉ាក់ និងលោកប៉ា ក្នុងឱកាសខួបអាពាហ៍ពិពាហ៍គម្រប់៤០ឆ្នាំ របស់លោកទាំងពីរ!!!

អនុញ្ញាតឲ្យកូនចូលរួមជូនពរអ្នកម៉ាក់ និងលោកប៉ាក្នុងឱកាសខួបគម្រប់៤០នៃអាពាហ៍ពិពាហ៍នេះ

គឺ ថ្ងៃ០១មករា១៩៧២-០១មករា ២០១២!
កូនមានចិត្តសប្បាយរីករាយណាស់! ដែលឆាកជីវិតគូរបស់លោកទាំងពីរបានឈានមកដល់ខួបគម្រប់

៤០ឆ្នាំនៅ ថ្ងៃនេះ ហើយកូនជឿជាក់ថា វានឹងស្ថិតស្ថេរអស់កាលជានិរន្តរ៍តទៅ សម្រាប់ជាសេចក្តីសុខ និងភាពកក់ក្តៅរបស់កូនៗនិងចៅៗទាំងឡាយ។ កូនសូមជូនពរឲ្យសុភមង្គលនៃជីវិតគូរបស់លោកទាំង

ពីរកាន់តែមានភាពផ្អែមល្ហែម និងទទួលបានពរព្រះអង្គគ្រប់បែបយ៉ាង!
អរគុណព្រះអង្គដែលបណ្តាលឲ្យកូនបានក្លាយជាកូនធម៌របស់លោកទាំងពីរ គឺអ្នកម៉ាក់សង្វាវ៉ាន និង

លោកប៉ាឈុន។
ពីកូនសីហា

kao seiha

Facebook : seiha kao

គោរពជូនអ្នកមីងសង្វាវ៉ាន!

ក្នងឱកាសខួបអាពាហ៍ពិពាហ៍ ៤០ឆ្នាំ (១មករា ១៩៧២-២០១២)
ខ្ញុំសូមគោរពជូនពរអ្នកមីង និងលោកពូ ព្រមទាំងក្រុមគ្រួសារ
សូមមានសំណាងល្អ សុភមង្គល សិរីសួស្តី គ្រប់វេលា
និងសម្រេចបានជោគជ័យគ្រប់ភារកិច្ច៕

ពីក្មួយ ព្រឿង ប្រណីត

ជម្រាបសួរលោកអ៊ំជាទីគោរពទាំងពីរ,

ពិតជាធ្វើឲ្យក្មួយសោក​ស្តាយណាស់ ដែលអ្វីៗបានយឺតពេល

ក៏ព្រោះតែនៅឯស្រុកកំណើតក្មួយគ្មានអគ្គិសនី ដែលមិនអាច

បើក​ពិនិត្យ ប្លក់ទាំងឡាយបានទាន់ពេលវេលា។

ទោះជាយ៉ាង​ណា​សេចក្តីស្នេហា ការគោរព​ស្រឡាញ់​របស់​ក្មួយ

ចំពោះ​

លោកទាំងពីរ​កំពុងងំពេញ​​បេះដូងអស់​ទៅហើយ

ដឹង​ហើយថា ពេលវេលាបានកន្លងទៅប្រាំថ្ងៃទៅហើយក៏ពិតមែន!!!

ក្មួយសុំការអនុញ្ញាតពី​លោកទាំងពីរ ជម្រាបជូនពរក្នុងឱកាស

គម្រប់ខួបទី៤០ នៃអាពាហ៍ពិពាហ៍ (០១មករា១៩៧២-០១មករា ២០១២)

សូមឲ្យសុមង្គល សេចក្តីស្រឡាញ់ សណ្តោស​ប្រណី

ភាព​ចម្រើន​រុងរឿង ស្នាម​ញញឹម​ដ៏ត្រជាក់ ដែលធ្លាប់តែ​មានវត្ត​មាន

ក្នុងជីវិត​អាពាហ៍ពិ​ពាហ៍របស់​លោកទាំងពីរ នៅតែមាន

​និងបន្តរហូតជានិច្ចនិរន្តរ៍ ហើយជា​ស្ពាន នឹងគំរូដល់កូនៗក្មួយជំនាន់ក្រោយ…

គំរូវិរៈភាពនៃជីវិត​អាពាហ៍ពិពាហ៍​របស់លោក​ទាំងពីរ

នឹងក្លាយ​ជាគំរូ​ដ៏ល្អ​សម្រា​ប់ក្មួយ នៅពេលអនាគត!

ដោយសេចក្តីគោរព​ស្រឡាញ់ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់

ពីក្មួយ ជំនោរ

ក្មួយសូមជម្រាបសួរអ្នកមីង!!!

ក្នុងឱកាសខួប៤០ឆ្នាំនៃថ្ងៃអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់អ្នកមីងនិងលោកពូ

ក្មួយសូមជូនពរបវរមហាប្រសើរ សូមកើតមានដល់អ្នកមីងនិងលោកពូ និង

សូមឲ្យសុភមង្គលរវាងលោកពូនិងអ្នកមីងបានឋិតឋេរជាអមតៈ។

ដោយក្តីគោរពស្រលាញ់ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់
ពីក្មួយ
យី ឆេងអ៊ួ (ប៉េង)

រូបថត៖ ប៉ិច សង្វាវ៉ាន

រូបថតណូអែលឆ្នាំ២០១១នៅដ្រង់ស៊ី

ព្រះវិហ៊ារខ្មែរផ្សាយដំណឹងល្អដ្រង់ស៊ី

ក្នុងប្រទេសបារាំងបានរៀបចំបុណ្យណូអែលឆ្នាំ២០១១នៅថ្ងៃអាទិត្យទី១៨ធ្នូ២០១១។

  ថ្ងៃបុណ្យណូអែលពិតប្រាកដនឹងចូលមកដល់នៅថ្ងៃ២៥ធ្នូ។

ពីឆ្វេងទៅស្តាំ៖លោកគ្រូគង្វាលចូលនិវត្តិន៍ អ៊ិន សុភាព និង លោក ដានីញ៉ែល អ្នកបកប្រែ

លោកគ្រូគង្វាលចូលនិវត្តិន៍ អ៊ិន សុភាព លោក ហេង ហ្វង់ស្វ័រ និងលោក ដានីញ៉ែលអ្នកបកប្រែ ពីភាសាខ្មែរទៅភាសាបារាំង

ក្រុមស្ត្រីច្រៀងបទ<អរព្រះគុណព្រះសង្គ្រោះ>ដែលមានទំនុកដូចខាងក្រោមនេះ។

១​- អរគុណព្រះអង្គជារាជបុត្រ ជាព្រះរាជបុត្រ ​ស៊ូលះចោលផុតចាកសួគ៌ា

យកភាពជាមនុស្សនាលោកា ប្រសូតហើយណាក្នុងក្រោលសត្វ។

២ – យប់ទ្រង់ប្រសូតនោះអស្ចារ្យ  នោះក៏អស្ចារ្យ  អស់ពួកទេវតាហោះច្រវាត់

ប្រាប់ពួកឃ្វាលចៀមឲ្យដើរស្កាត់ ទៅគាល់អង្គក្សត្រដ៏ឧត្តម។

៣ – នៅបេថ្លេហឹមផ្ទុំក្នុងស្នូក ​ផ្ទុំនៅក្នុងស្នូក ព្រះដ៏ប្រោសលោកគង់សុខុម

មានពួកហោរាថ្វាយបង្គំ លើកហត្ថប្រណម្យថ្វាយភស្តុភា។

៤ – យើងខ្ញុំសូមអរព្រះគុណធ្ងន់ ​អរព្រះគុណធ្ងន់  គុណធំលើសលន់ទ្រង់មេត្តា

គុណទ្រង់ប្រោសលោះដោះលោកា ជួយជនគ្រប់គ្នាឲ្យរួចទោស។

៥ – ទ្រង់ស៊ូលះចោលសិរីល្អ ចោលសិរីល្អ ចោលឋានបវរយាងមកប្រោស

ប្រសូត្រជាមនុស្សភាពមានទោស ដោយចង់សង្គ្រោះយើងរាល់គ្នា។

៦ -  កូនសូមអរគុណព្រះបិតា​ គុណព្រះបិតា​ ប្រទានបុត្រាទ្រង់មិនរា

ដោយសារស្រឡាញ់យើងរាល់គ្នា លើកចិត្តគ្រាំគ្រានៃបាបជន។

៧ – ព្រះគ្រីស្តកើតក្រោមក្រិត្យវិន័យ  ក្រោមក្រិត្យវិន័យ ​ប្រសូតដើម្បីផ្តល់ព្រះគុណ

បំផ្លា្កញក្តីស្លាប់ដោយអត់ធន់  ស៊ូយកព្រះជន្មបង់សងថ្លៃ។

៨ – ចូរយើងច្រៀងថ្លែងអរព្រះគុណ ថ្លែងអរព្រះគុណ  ទ្រង់លោះបាបធ្ងន់ពន់ពេកក្រៃ

ក្តីសុខដល់មនុស្សក្នុងលោកិយ អំណរខ្លាំងក្រៃនៅឋានខ្ពស់។

ក្រុមកុមារកុមារីច្រៀងសរសើរព្រះអង្គ

ល្ខោនតុក្កតា<le bon chemin៖មាគ៌ាល្អ>រៀបចំនិងដឹកនាំយ៉ាងចំណានដោយ សូឡង់

អ្នកកាន់តួអង្គតុក្កតានិងអ្នកបញ្ចូលសម្លេងតុក្កតាក្មុងរឿង <le bon chemin៖មាគ៌ាល្អ>

ទស្សនីយភាពនេះចង់បង្ហាញថា មាគ៌ាល្អ ជាអំណោយដ៏ប្រសើរ​ថ្លៃថ្លាបំផុតដែលព្រះប្រទានឲ្យពិភពលោកទាំងមូល។

ស្វាមីខ្ញុំ*ខ្ញុំ និង ឡាំគៀងខាហួង ហៅ ថាវរី អ្នកដែលបានស្ម័គ្រចិត្តជាមួយខ្ញុំបម្រើការងារនៅវិទ្យុអាស៊ីនាទីក្រុងប៉ារីសអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ

ណូឡង់ វណ្ណា ពាក់វ៉ែនតា(អតីតអ្នកយកការណ៍វិទ្យុបារាំងអន្តរជាតិRFI)

អាកាសយានដ្ឋានសាលដឺហ្គោល

រូបថតអនុស្សាវរីយ៍

កូនស្រីធម៌របស់យើង សុខ រ៉ានី

ឬ

លោកស្រី​លឹម ​ច័ន្ទ ​រិទ្ធថានិតមកដល់ប្រទេសបារាំងនៅថ្ងៃអាទិត្យ៤ធ្នូ២០១១។

រ៉ានីទើបនឹងចេញពីទ្វារនៃព្រលានយន្តហោះ ( រូបថត៖ ប៉ិច សង្វាវ៉ាន)

ស្វាមីរ៉ានី និង រ៉ានី ( រូបថត៖ ប៉ិច សង្វាវ៉ាន)

រ៉ានី ខ្ញុំ និងស្វាមីខ្ញុំ ( រូបថត៖ ប៉ិច សង្វាវ៉ាន)

ឧទ្ទិសទំព័រនេះជូនអតីតអ្នកគ្រូសម្លាញ់

ទីសកា្ករៈ ក្នុងថ្ងៃខួបមរណភាពឆ្នាំទី៤ របស់លោក ចេង គឹម ងួនអតីតអភិបាលខេត្តកោះកុង ដែលជាឧត្តមស្វាមីរបស់អ្នកគ្រូ បាន រាសីនៃស្វាមីខ្ញុំ និង ខ្ញុំ (រូបថត ៖ ប៉ិច សង្វាវ៉ាន)

លោកស្រី ចេង គឹម ងួន នាមដើម បាន រាសីជាអតីតសាស្ត្រាចារ្យអក្សរសិល្ប៍ខ្មែររបស់ស្វាមីខ្ញុំនិងខ្ញុំនៅវិទ្យាល័យព្រះយុគន្ធរក្នុងឆ្នាំ១៩៦៥

ស្វាមីខ្ញុំ និង ខ្ញុំជាមួយអ្នកគ្រូសម្លាញ់ដ័ជាទីគោរពរបស់យើងតែមួយ (រូបថត៖ប៉ិច សង្វាវ៉ាន)