ថ្ងៃ១កក្កដា ច្រៀងដោយលោក​ស៊ីន ស៊ី​សាមុត

យប់មិញ ខ្ញុំបានរកកាស្សែតចម្រៀងដែលជាស្នាដៃកវីយឹម កិច្ចសែ។

ខ្ញុំក៏បានឆ្លៀតស្តាប់នាទីចម្រៀងអត្ថាធិប្បាយរបស់ខ្ញុំដែលបានចាក់ផ្សាយ

ក្នុងឆ្នាំ១៩៩៨តាមរលកអាកាសវិទ្យុបារាំងអន្តរជាតិRFI ( RADIO FRANCE

INTERNATIONALE)

ខ្ញុំក៏បានឆ្លៀតរៀបកាស្សែតចាស់ទាំងអស់នោះដាក់ក្នុងប្រអប់ដែកដើម្បីកាពារ

កុំប្រឡាក់ធូលីនិងបោះចោលកាស្សែតខ្លះដែលមិនត្រូវការ។ ស្រាប់តែបានប្រទះ

ឃើញកាស្សែតចម្រៀងដែលខ្ញុំបានធ្វើអត្ថាធិប្បាយមួយប្រអប់និងដែលបានផ្សាយ

ក្នុងវិទ្យុបារាំងអន្តរជាតិRFI។ ខ្ញុំចាប់ដោយចៃដន្យយកកាស្សែតមួយហើយក៏ស្តាប់

ស្រាប់តែប៉ះចំចម្រៀង១បទដែលខ្ញុំសែនស្រឡាញ់ពេញចិត្តតាំងពីនៅយុវ័យ គឺ

ស្រឡាញ់ទាំងទំនុកច្រៀងនិងស្រឡាញ់ទាំងបទភ្លេង។ ចម្រៀងដ៏ពិរោះនោះមាន

ចំណងជើងថា«ថ្ងៃ១កក្កដា»។ ខ្ញុំចាក់ស្តាប់បណ្តើរពីបីសារ និងកត់ទំនុកច្រៀង

បណ្តើរ ។  ខ្ញុំសូមអញ្ជើញប្រិយមិត្តអ្នកអានបណ្តែតអារម្មណ៍តាមទំនុកច្រៀងដ៏ពិរោះ

នេះដូចតទៅ ៖

១. ថ្ងៃ១កក្កដាគឺថ្ងៃបានជួបភក្ត្រស្ងួន

ជួនជាយប់យន់ដែលមានរស្មីថ្លៃថ្លា

អូូនបានសារសងឆ្លើយឆ្លងវាចាត្រឹមខ្សែនេត្រា

ឱ្យរៀមស្នេហាពន់ពេកកន្លង។

. ពេលដែលបងបានលួចយកភក្ត្រដ៏ប្រឹមប្រិយ

រៀមគួចហឬទ័យថ្នមបីឥតមានពេលល្ហែ

សម្រស់ដួងចិត្តមើលតែដួងខែ

បញ្ចេញក្តីស្នេហ៍ថាឱ្យរៀមថែស្រីឱ្យគង់។

បន្ទរ ៖ ឬមួយនាងអៀនបានជាមិនហ៊ានពោលនូវពាក្យមេត្រី

ថាចិត្តរៀមស្មោះចំពោះស្រី តើនាងប្រណីបងទេ?

. ពេលដែលអូនបានបែរភក្ត្រនេត្រាមកចំ

ពេលនោះអារម្មណ៍រៀមរែងកើតក្តីសៅហ្មង

វិលវល់ក្នុងចិត្តត្បិតកែវនួនល្អងអាសូររៀមផង

ចិត្តបងស្នេហ៍ស្នងតែលើរូបស្រី៕

កំណាព្យលោកអ៊ីវ ហួតសម្រាប់ខួបកំណើតខ្ញុំគម្រប់៦៩ឆ្នាំ

Madame la Présidente PECH Sangwawann
ប្រធានសមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរប្រចាំប្រទេសបារាំង..! (ពាក្យ៨)
. PECH Sangwavann(១) សន្តានចិត្តល្អ
ពីរោះស្មោះសរ បង្កបង្កើន
បណ្តុះបណ្តាល រាល់ថ្នាលចម្រើន
និពន្ធកើតកើន.. ច្រើន..នៅបារាំង(២) ។
. អក្សរសិល្ប៍ខ្មែរ ថែបានខ្ជាប់ខ្ជួន
ស្នេហ៍ចំមាំមួន ស្ងួនគុណភាពខ្លាំង
សីលធម៌ពិគ្រោះ រួសរាយសម្រាំង
សំណេរចែងចាំង ឃើញទាំងក្មេងចាស់ ។
R. ឥន្ទ្រៈទេវី នារីបញ្ញា
ឋិតជិតចិន្តា រចនាត្រចះ
អក្សរខេមរា ចារអក្សរសាស្ត្រ
កេរ្តិ៍ឈ្មោះផងរះ ជះពេញនគរ ។
៣. ជាអ្នកនិពន្ធ មានមន្តសម្តី
អាន..បានច្រើនក្រៃ លៃច្នៃបន្ត
«ពាក្យខ្មែរ»រស់រាន វិញ្ញាណកំដរ
បារមី«អង្គរ» សាទរ«កោសល្យ» ៕
(១) លោកស្រី
(២) ស្រុកបារាំង
កវី អ៉ីវហួត អនុប្រធានសមាគម
អ្នកនិពន្ធខ្មែរប្រចាំប្រទេសបារាំង
ថ្ងៃអាទិត្យទី ២៧ វិច្ឆិកា ២០១៦

ក.ក.ន.

ខ្ញុំមានចិត្តរំភើបក្រៃលែងនិងសូមថ្លែង

អំណរគុណដ៏ជ្រាលជ្រៅចំពោះលោក

អនុប្រធាន អ៊ីវ ហួត ដែលបានតែងកាព្យដ៏

 ពិរោះនេះផ្តល់កិត្តិយសពិសេសក្នុងថ្ងៃខួប

កំណើត៦៩ឆ្នាំរបស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំសូមថ្លែងអំណរ

គុណដ៏ជ្រាលជ្រៅចំពោះលោកអនុប្រធាន

អ៊ីវ ហួត។  នេះពិតជារង្វាន់១ដ៏ធំនិងមាន

តម្លៃបំផុតលើកទឹកចិត្តខ្ញុំឱ្យខិតខំបន្តការ

និពន្ធសៀវភៅថ្មីៗក្នុងពេលឆាប់ៗខាង

មុខនេះ។

ខ្ញុំសង្ឃឹមថា សុខភាពនិងពេលវេលានិង

ផ្តល់អំណោយផលល្អដល់ខ្ញុំមិនខានឡើយ៕

 

 

 

សិរីមង្គលនាសាយ័ណ្ឌ៦៩ – កវី យឹម កិច្ចសែ

ខ្ញុំមានកិត្តិយសជាលើកទី២ ដែលបានទទួលកំណាព្យដ៏មានតម្លៃ និពន្ធដោយ កវីបណ្ឌិត យឹម កិច្ចសែ និងបានរចនាក្នុងប័ណ្ណដ៏វិចិត្រនេះ ដោយលោក សំ វិជ្ជា។

ខ្ញុំសូមថ្លែងអំណរគុណជាយ៉ាងច្រើនចំពោះបណ្ឌិត យឹម កិច្ចសែ និងលោកសំ វិជ្ជា ដែលបានយចិត្តទុកដាក់លើសកម្មភាពរបស់ខ្ញុំក្នុងវិស័យវប្បធម៌ជាតិយើង។ នេះជាការលើកទឹកចិត្តខ្ញុំុមួួយដ៏មានតម្លៃឥតកាត់ថ្លៃបានឡើយ។

អរគុណលោកទាំងពីរ ដែលតែងតែគិត និងនឹករលឹកដល់រូបខ្ញុំ ! ទោះបីយើងរស់នៅប្រទេសបីដាច់ឆ្ងាយពីគ្នាយ៉ាងណាក្តី ក៏ទំនោរនៃការស្រឡាញ់អក្សរសាស្ត្រ អក្សរសិល្ប៍ជាតិ នៅតែថ្ពក់ចិត្តយើង ឲ្យស្វែងរកគ្នា និងធ្វើការតាមលទ្ធភាពសមត្ថភាព ដើម្បីថ្នាល់តែងនិពន្ធរបស់ជាតិខ្មែរដែរ។

psw69

ខែវិច្ឆិកា ខួប​កំណើត​កវី យឹម កិច្ចសែ និង​ខ្ញុំ!

240_f_109338379_tf2mwbcip5p81ikrv4qfjiaigtywvcxo

ជូនចំពោះបណ្ឌិត យឹម កិច្ចសែ

២០វិច្ឆិកា១៩៤៦ – ២០វិច្ឆិកា២០១៦

ជាទិវាខួបកំណើត៧០ឆ្នាំរបស់ប្រិយមិត្តយឹម កិច្ចសែ

ក្នុងថ្ងៃខួបកំណើតគម្រប់៧០ឆ្នាំរបស់ប្រិយមិត្តជាទីគោរពរាប់អាន

ខ្ញុំមានចិត្តរីករាយជូនពរលោកអតីតសាស្ត្រាចារ្យភាសាខ្មែររបស់

ព្រហ្ម វ៉ាន់មុនីនិងឯកឧត្តមព្រហ្ម សិទ្ធត្រាដែលជាប្អូនងង្កើតរបស់ខ្ញុំ។

សូមកវីបណ្ឌិតយឹម កិច្ចសែ ជាទីគោរពរាប់អានរបស់ខ្ញុំ មានសុខភាពល្អ។

សូមទឹកប៉ាកកានិងចុងប៉ាកការបស់កវី កិច្ចសែមានទេពកោសល្យ មាន

រស្មីចិញ្ចាចលេចត្រដែត និងជ្រួតជ្រាបពេញដួងចិត្តកូនខ្មែរគ្រប់រូប និង

គ្រប់ទិសទី ជិតឆ្ងាយក្នុងពិភពលោកជានិរន្តន៍។

សូមឲ្យកវីដេលខ្ញុំចាត់ទុកជាមិត្តរួមប៉ាកកា មានប្រជាប្រិយភាពជាដរាប

និងសូមឲ្យមិត្តភាពគ្រួសារយើងទាំងពីររឹងមាំដូចសិលា និងជាគំរូដល់កវី

អ្នកនិពន្ធជំនាន់ក្រោយ។

សូមប្រិយមិត្ត និងគ្រួសារទាំងមូល ប្រកបដោយសុភមង្គលជានិច្ចនិង

មានសុខភាពល្អ។

ខែ«វិច្ឆិកា»ដែលជាខែកំណើតរបស់យើង ដូច្នេះហើយ ទើបបាន

នាំឲ្យយើងមាននិស្ស័យស្គាល់រាប់អានគ្នា បើទោះបីជាយើងមិនដែល

ស្គាល់ភក្រ្តគ្នាក៏ដោយក្នុងយុវភាព។

សែ មិនដែលស្គាល់មុខខ្ញុំមែន តែខ្ញុំបានស្គាល់ឈ្មោះ លោក យឹម កិច្ច

សែ តាំងពីឆ្នាំ ដែលលោកធ្វើជាសាស្ត្រាចារ្យភាសាខ្មែររបស់ ព្រហ្ម

វ៉ាន់មុនី និង ព្រហ្ម សិទ្ធត្រាដែលជាប្អូនបង្កើតទាំងពីររបស់ខ្ញុំនៅវិទ្យា

ល័យព្រះយុគន្ធរម្ល៉េះ។ ខ្ញុំបានស្គាល់នាម យឹម កិច្ចសែ តាមរយៈសៀវ

ភៅអនុស្សាវរីយ៍! ខ្ញុំនៅចាំបានពាក្យមួយឃ្លាក្នុងសៀវភៅរបស់ប្អូនស្រី

ដែលសែបានចារថា «នាងវ៉ាន់មុននីអាចក្លាយជាអ្នកនិពន្ធបាន»។

តាមពិត វ៉ានមុនីមិនបានក្លាយជាអ្នកនិពន្ធទេ។ គឺខ្ញុំជាបងស្រីនាងទេតើ

ដែលជាអ្នកនិពន្ធ។

ដោយសារតែនិស្ស័យក្នុងផ្នែកអក្សរសិល្ប៍នេះហើយដែលនាំយើងទាំងពីរ

បានស្គាល់រាប់អានគ្នា!!

រហូតមកដល់វ័យស្របាលនេះទៅហើយ! និយាយដោយស្មោះត្រង់ ខ្ញុំនៅ

តែនឹកសរសើរពីទឹកដៃដ៏ពីរោះរបស់ សែ ដែលបានរំលេចជាកម្រងកំណាព្យ

«យុវវ័យមាយា» និងដែលពោរពេញដោយមនោសញ្ចេតនាមិនចេះរីកស្ងួត៕

ដោយក្តីគោរពរាប់អានដ៏ស្មោះសរបំផុតរបស់ខ្ញុំ!

ប៉ិច សង្វាវ៉ាន នាមដើមព្រហ្ម សង្វាវ៉ាន

នាមប៉ាកាព្រហ្ម សុទ្ធធីតា

ប្រធានសមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរប្រចាំប្រទេសបារាំង

អតីតអ្នកសារព័ត៌មានChef Edition នៃវិទ្យុបារាំងអន្តរជាតិRFI

 

carte-anniversaire-femme-70-ans-oiseau

តំណ

លោកស្រី ប៉ាល់ វណ្ណារីរក្ស ជាអ្នកនិពន្ធឥតនឿយណាយ

pal-vannarirak

លោកស្រី ប៉ាល់ វណ្ណារីរក្ស ជាអ្នកនិពន្ធដែលមានការទទួលស្គាល់មួយរូប នៅក្នុងមាតុភូមិកម្ពុជា ព្រមទាំងនៅក្នុងតំបន់ផងដែរ តាមរយៈជ័យលាភី SEA Write ក្នុងក្របខណ្ឌអាស៊ីអាគ្នេយ៍ រៀបចំនៅក្រុងបាំងកក។

លោកស្រីបានជួយជ្រោមជ្រែងបង្កើត«សមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរ»ឡើងវិញ ជាមួយសហស្ថាបនិកផ្សេងទៀត ក្រោយពីការដួលរលំនៃរបបខ្មែរក្រហម។

នៅស្រុកខ្មែរ លោកស្រី បន្តការសរសេរឥតនឿយណាយ ទាំងប្រលោមលោក កំណាព្យ ទំនុកច្រៀង អត្ថបទភាពយន្ត ហើយនាពេលបច្ចុប្បន្ន លោកស្រីកំពុងតែសរសេរជីវប្រវត្តិជូនបុគ្គលសំខាន់ៗ និងខ្លះជាមហាសេដ្ឋីផងដែរ។

tvk-pal-vannary-reak-et-pech-sangwawann-prog-good-book

ខ្ញុំនៅចាំបានថា ក្នុងខែកក្កដា ឆ្នាំ២០០៧ នៅក្រុងភ្នំពេញ លោកស្រី ប៉ាល់ វណ្ណារីរក្ស បានអញ្ជើញខ្ញុំឲ្យចូលរួមអន្តរាគមន៍­នៅក្នុង«កម្មវិធីសៀវភៅល្អៗ» ក្នុងនាមជាអ្នកនិពន្ធរឿង«ជើងមេឃថ្មី»។ កម្មវិធីនេះ ផ្សាយនៅទូរទស្សន៍ជាតិកម្ពុជា (ទទក TVK) ។

ចំពោះខ្ញុំផ្ទាល់ លោកស្រី ប៉ាល់ វណ្ណារីរក្ស បានរួមចំណែកយ៉ាងច្រើនក្នុងវិស័យអក្សរសាស្ត្រអក្សរសិល្ប៍ខ្មែរ ព្រមទាំងផ្តល់វិភាគយ៉ាងច្រើនសន្ធឹកដើម្បីកសាងមាតុភូមិយើង។

ដើម្បីឈ្វេងយល់ពីអ្នកនិពន្ធ ប៉ាល់ វណ្ណារីរក្ស សូមចុចតំណភ្ជាប់ Link ខាងក្រោមនេះ

បទសម្ភាសក្នុងនាទីជីវិតជោគជ័យ របស់វិទ្យុបារាំង ដោយ គួច គន្ធារ៉ា ចុះផ្សាយកាលពីថ្ងៃទី 30/03/2010

លោកស្រី ប៉ាល់ វណ្ណារីរក្ស «ខ្ញុំអាចបោះបង់អ្វីទៀតបាន តែមិនបោះបង់ការងារនិពន្ធ»

http://www1.rfi.fr/actukm/articles/123/article_4943.asp

នាពេលថ្មីៗនេះ បទសម្ភាសក្នុងនាទីជីវិតជោគជ័យ របស់វិទ្យុបារាំង ដោយ គួច គន្ធារ៉ា ត្រូវគេយកទៅផលិតជាវីដេអូឡើងវិញ ដោយយករូបថតដែលថតដោយ ហេង ឧត្តម នៃបទយកការណ៍របស់វិទ្យុបារាំង។ ការផលិតដាក់ជាវីដេអូ ពុំមានដាក់ឈ្មោះអ្នករៀបចំ និងរូបថត ព្រមទាំងប្រភពពីវិទ្យុបារាំងអន្តរជាតិអ្វីបន្តិចសោះ។ ម្យ៉ាងទៀត ការសុំអនុញ្ញាតណាមួយ ក៏គ្មានដែរ។ ទោះយ៉ាងណាក្តី លោកអ្នក អាចស្តាប់ខ្លឹមសារនៃបទយកការណ៍នៅក្នុង youtube នេះ។

បទយកការណ៍របស់វិទ្យុបារាំង រៀបដោយ ហេង ឧត្តម ចុះផ្សាយកាលពីថ្ងៃទី ២១ កក្កដា ២០១៥

 

«ជិវិត​កូន​ថ្លៃ ​កូន​ត្រូវ​តែ​រស់​»ផ្សាយ​នៅ​ RFI khmer

01-0

វិទ្យុ​បារាំងអន្តរជាតិ ​RFI សម្រេច​ចាក់​ផ្សាយ​ បទ​យកការណ៍​របស់​ខ្ញុំពី​សៀវភៅ​«ជីវិត​កូន​ថ្លៃ កូន​ត្រូវ​តែរស់​» សរសេរ​ដោយ លោក ពិនយ៉ា ថៃ ចំនួន​ពីរ​ដង​នៅក្នុង​នាទី​ព័ត៌មាន​ ម៉ោង១៣ និង​ម៉ោង១៩ សម្រាប់​ថ្ងៃទី​២៩ មីនា ២០១៦។

ខ្ញុំ​រំភើបនឹងបានស្តាប់សំឡេងខ្លួនឯងឡើងវិញដែរ។ តាំងពីចូលនិវត្តន៍ (រឺត្រែត) កាលណា RFI ស្ទើរតែ​មិនដែរចាក់ផ្សាយកិច្ចការរបស់ខ្ញុំ​ទេ។ នៅស្រុកបារាំង អ្នកដែលនិយមសំឡេងនិងកិច្ចការក្នុងវិទ្យុរបស់ខ្ញុំ​ គេក៏​ទាមទារចង់ស្តាប់ណាស់​ដែរ​។

01-PSW

ខ្ញុំ​ស្តាយត្រង់បំណងមួយ គឺចង់បញ្ចេញអ្នកនិពន្ធជាច្រើនដែលបានផ្សាយក្នុងវិទ្យុ ឱ្យគេបានស្គាល់ផង ព្រោះពួកយុវអ្នកនិពន្ធទាំងនោះជាទំពាំងស្នងឬស្សី។

 

02-

«ជិវិត​កូន​ថ្លៃ ​កូន​ត្រូវ​តែ​រស់​» ជា​ប្រសាសន៍​ចុង​ក្រោយ​របស់​ឪពុក​ម្នាក់​ ដែល​បាន​ថ្លែង​ទៅ​កាន់​កូន​ប្រុស​មុន​នឹង​ស្លាប់​​។ ​កូន​ប្រុស​ដែល​កំពុង​ត្រដរ​រស់​យ៉ាងវេទនា​បំផុត​ក្នុង​របប​បដិវត្តន៍​ខ្មែរ ​ក្រហម​ ។

បើ​គ្មាន​បណ្តាំ​នេះ​របស់​ឪពុក​ទេ ​ប្រហែល​ជា​លោក​វិស្វករ​ ពិន​ យ៉ាថៃ ​មិន​អាច​ប្រឹង​រស់​ និង​ខំ​គេច​ឲ្យ​ផុត​ពី​​ក្រញ៉ាំ​ពេជ្ឃ​ឃាដ​ខ្មែរ​ក្រហម​បាន​ឡើយ​ ហើយ​ម្យ៉ាង​ទៀត​ លោក​ក៏មិនបាន​សរសេរ​សៀវភៅ​ទុក​ជា​សក្ខីភាព​លាត​​ត្រដាង​អំពី​របប​ខ្មែរ​ក្រហម ​ផ្តាច់​ការ​ និង​មិន​បាន​ដើរ​ក្នុង​បស្ចិម​ប្រទេស​ជា​ច្រើន​ដើម្បី​អធិប្បាយ​​ ផ្សព្វ​ផ្សាយ​​ជា​សាធារណៈ ឲ្យ​សកលលោកជ្រួតជ្រាប​​ដឹង ការពិត​ អំពី​មហា​វិនាសកម្ម​នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា​ ជា​ពិសេស ​អំពី​ស្ថានការណ៍​អាសន្ន​នៃ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​យើង​ក្នុង​របប​ប្រជាធិបតេយ្យ ​ឡើយ

សូម​ស្តាប់​សំឡេង​នៅទីនេះ៖ http://www.mediafire.com/download/yavv3694n3m3tp2/13h00-22-TU_VIVRAS_MON_FILS_PIN_YATHAY_29-03-2016.mp3

 

សៀវភៅ «ជីវិត​កូន​ថ្លៃ កូន​ត្រូវតែ​រស់» បកប្រែ​ជា​ភាសា​បារាំង

សៀវភៅ «ជីវិត​កូន​ថ្លៃ កូន​ត្រូវតែ​រស់» បកប្រែ​ជា​ភាសា​អង់គ្លេស

សៀវភៅ «ជីវិត​កូន​ថ្លៃ កូន​ត្រូវតែ​រស់» បកប្រែ​ជា​ភាសា​ចិន

8-

និងជា​ ភាសា​រុស្សី ?

9-

សូម​ទស្សនា​វីដេអូ រៀប​ចំ​ដោយ ហេង ឧត្តម នៅ​ខាង​ក្រោម​នេះ

បទវិភាគលើរឿងពុទ្ធិសែននាងកង្រី៖ ដោយកែវឈុន:

រឿងនាងពីរដណ្ដប់
តាមការនិទាន

រឿង​ពុទ្ធិ​សែន នាង​កង្រី ជា​រឿង​ព្រេង​និទាន ដែល​ចាស់​ៗ​និយាយ​និទាន​ប្រាប់​កូន​ចៅ​ត​ៗឱ្យ​ឈ្មោះ​មួយ​ទៀត​ហៅ​ថា រឿង​នាង​ពីរ​ដណ្ដប់​​។ នាង​ពីរ​ដណ្ដប់​ជា​បុត្រី​សេដ្ឋី​មួយ ដែល​ធ្លាក់​ខ្លួន​ក្រ រក​អា​ហារ​មក​ចិញ្ចឹម​ជីវិត​ទៀត​លែង​បាន ហើយ​បាន​ដាច់​ចិត្ដ​បរ​រទេះ​ យក​កូន​ទាំង ១២​នាក់​ទៅ​បំបរ​បង់​ចោល​នៅ​កណ្ដាល​ព្រៃ​ជ្រៅ​។

ពេល​ធំ​ដឹង​ក្ដី​រិទ្ធិ​សែន​តែង​ចេញ​ពី​អណ្ដូង​ទៅ​លេង​ជា​មួយ​ក្មេង​អ្នកស្រុកហើយ​តែង​តែ​លេង​ឈ្នះ​គេ​ទាំង​អស់។ ភាព​ល្បីល្បាញ​នេះក៏​បាន​លេច​លឺ​ទៅ​ដល់​ស្ដេច ហើយ​ដែល​នៅ​ទី​បំផុត​ព្រះ​អង្គ​បាន​ដឹង​ថា ជា​ព្រះ​រាជ​បុត្រ​របស់​ព្រះ​អង្គ​។ នាង​យក្ខ​ស្រី​កិច្ច​កល​សន្ធមារ​ ក៏​រក​លេស​កិច្ច​កល​ម្ដង​ទៀត​ដើម្បី​បញ្ជូន​រិទ្ធិ​សែន​ទៅ​នគរឱ្យ​នាង​ កង្រី​កូន​ស្រី​របស់​ខ្លួន​សំលាប់​រិទ្ធិ​សែន​ចោល​តែ​ម្ដង​។ នៅ​ក្នុង​សំបុត្រ​ដែល​បញ្ជា​ឱ្យ​រិទ្ធិ​សែន​ជិះ​សេះ​យក​ទៅ​ថ្វាយ​ដល់​នាងកង្រី​ សន្ធមារ​សរ​​សេរ​ដាក់​ថា បើ​ដល់​ថ្ងៃ ឱ្យ​ស៊ី​​ទាំង​ថ្ងៃ ​បើ​ដល់​យប់ឱ្យ​ស៊ី​ទាំង​យប់​។ នៅ​ពេល​ទៅ​ដល់​ពាក់​កណ្ដាល​ផ្លូវ​ឈប់​សំរាក​ផ្ទំ​លក់ សំបុត្រ​នេះ​ត្រូវ​បាន​តាឥ​សី​លួច​កែ​សេច​ក្ដីសរ​សេរ​ជា​ថ្មី​ថា «បើ​ដល់​ថ្ងៃឱ្យ​រៀប​ការ​ទាំង​ថ្ងៃ បើ​ដល់​យប់ឱ្យ​រៀប​ការ​ទាំង​យប់​វិញ​។

ទៅ​ដល់​នគរ​យក្ខ​សន្ធ​មារ នាង​កង្រី​កូន​កូន​ក្រមុំ​យក្ខ​ បាន​រៀប​ការ​ជា​មួយ​ពុទ្ធិ​សែន​ ហើយ​ស្រឡាញ់​គ្នា​យ៉ាង​ខ្លាំង​ទៀត​ផង​។ ដោយ​សេច​ក្ដី​ស្រឡាញ់​ស្មោះ​ស្មគ្រ​យ៉ាង​ប្ដូរ​ផ្ដាច់​ជា​មួយ​ស្វាមី។ នាង​កង្រី​បាន​ថ្វាយ​វត្ថុ​ទិព្វ និង កន្លែង​ទុក​គ្រាប់​ភ្នែក​ម្ដាយ​ និង ម្ដាយ​​ធំ​ទាំង ១១​នាក់​ឱ្យ​ព្រះ​ស្វាមី​បាន​ជ្រាប​។ ពេល​រាត្រី​យប់​ស្ងាត់​  ពុទ្ធិ​សែន​បាន​លួច​ស្រាយ​ភ្នួង​សក់​ដែល​ចង​ភ្ជាប់គ្នា​ជា​មួយ​កង្រី​រាល់​ពេល​ផ្ទំ ហើយ​ចូល​ទៅ​លួច​យក​វត្ថុ​ទិព្វ និង​ កែវ​ភ្នែក​ទាំង​អស់​ជិះ​សេះ​រត់​ចោល​នាង​កង្រី​បាត់​ទៅ​។ នាង​កង្រី​បាន​រត់​ទៅ​តាម​ស្វាមី​ តែ​ត្រូវ​រិទ្ធិ​សែន​បាច​វត្ថុ​ទិព្វ​ក្លាយ​ជា​ភ្នំ៧​ជាន់​ខ័ណ្ឌ​ដោយ​ទន្លេ​មិនឱ្យ​នាង​ទៅ​តាម​ព្រះ​ស្វាមី​ទាន់​ឡើយ។ នាងកង្រី​​ឈឺ​ចិត្ដ ហើយ​ដួល​បោក​ក្បាល​នឹង​ថ្ម​ភ្នំ​អស់​ព្រះ​ជន្ម​ពេល​នោះ​ទៅ​។ ពុទ្ធិ​សែន​បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​មក​ដល់​នគរ ហើយ​យក​​គ្រាប់​ភ្នែក​ ​ព្យាបាល​​ឱ្យ​ម្ដាយ និង ម្ដាយ​ធំ​ទាំង​១១​នាក់បាន​ជា​សះ​ស្បើយ​វិញ ហើយ​បាន​ត្រឡប់​ទៅ​រក​នាង​កង្រី​វិញ តែ​អនិច្ចា​នាង​បាន​បាត់​បង់​ជីវិត​ទៅ​ហើយ​។

រឿងភ្នំនាងកង្រី នៅខេត្ដកំពង់ឆ្នាំង
ប្រជុំរឿងព្រេងភាគ៥

នៅ​ឃុំ​ពង្រ ស្រុក​រលៀ​បៀរ ខេត្ដ​កំពង់​ឆ្នាំង មាន​ភ្នំ​មួយ​ខ្ពស់​ជាង​គេ មើល​ពី​ចំងាយ​ទៅ​ឃើញ​ដូច​មនុស្ស​ដេក​ផ្កាប់​មុខ សណ្ដូក​ខ្លួន​។ នៅ​លើ​ភ្នំ​នោះ​មាន​រុក្ខ​ជាតិ​តូច​ធំ​ដុះ​ជា​ច្រើន​ដូច​ភ្នំឯ​ទៀត​នៅ​ជុំ ​វិញ​នោះ​ដែរ តែ​ប្លែក​ជាង​គេ​នៅ​ត្រង់​ចង្កេះ​​ភ្នំ​នោះមាន​ម្អម​ដុះ​ច្រើន​ណែន​តាន់​តាប់ អ្នក​ស្រុក​នៅ​ជុំ​វិញ​​ភ្នំ​នោះ។ គេ​មិន​បរិ​ភោគ​ម្អម​នោះ​ទេ​ ព្រោះ​គេ​លឺ​ចាស់​ៗ ដំណាល​ថា ម្អម​នោះ​កើត​ពី​រោម​យោនី នាង​កង្រីយក្ខិនី​ ជា​មហេសី​ព្រះ​ពុទ្ធិ​សែន ហើយ​គេ​សន្មត​ថា​ ម្អម​នោះ​​ជា​រោម​យោនី​នៃ​នាង​កង្រី​នោះឯង​។ មិន​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​នៅ​លើ​ភ្នំ​នោះ មាន​ត្បាល់​ថ្ម​មួយ​ធំ តាំង​ពី​បុរាណ​មក​មិន​ដឹង​ជា​នរណា​​សាង​ទេ​។ ពួក​អ្នក​ឡើង​ដល់​ទី​នោះ លុះ​តែ​យក​អង្រែ​ថ្ម​បុក​ត្បាល់​ថ្ម​នោះ​ទើប​មិន​ចាញ់ ហើយ​នឹង​បាន​សុខ​សប្បាយ​ (នេះ​ជា​ជំនឿ​អ្នក​ស្រុក​ដែល​មាន​មក​តាំង​ពី​បុរាណ​កាល)​។

រឿង​នាង​កង្រី​មាន​សេច​ក្ដី​សង្ខេប​ដូច​ត​ទៅ​នេះ​៖ កាល​ពី​ព្រេង​នាយ​មាន​សេដ្ឋី​ម្នាក់​នៅ​នគរ​មួយ ជា​មនុស្ស​ឥត​កូន បាន​នាំ​ប្រពន្ធ​ទៅ​បន់​សុំ​កូន​នៅ​ដើម​ជ្រៃ​មួយ​។ ក្រោយ​ពី​បន់​ប្រពន្ធ​មាន​កូន​១២​នាក់​សុទ្ធ​តែ​ស្រី។ លុះ​បាន​កូន​ហើយ​សេដ្ឋី​ធ្លាក់​ខ្លួន​ជា​អ្នក​ទ័ល​ក្រ​រក​អាហារ​ចិញ្ចឹម​កូន ​គ្មាន​ក៏​បរ​​រទេះ​ដឹក​កូន​ទាំង​១២​នាក់ ទៅ​ប្រោស​ចោល​ក្នុង​ព្រៃ​ជ្រៅ​មួយ​។

Pkongrei

បណ្ដា​នាង​ទាំង​១២​នាក់​នោះ នាង​បង​១១​នាក់​ត្រូវ​គេ​ឆ្កៀល​ភ្នែក​ទាំង​សង្ខាង ឯ​នាង​ពៅ​ត្រូវ​គេ​ឆ្កៀល​ភ្នែក​តែ​ម្ខាង ដោយ​មក​ពី​ជាតិ​មុន​ នាង​ពៅ​ឆ្កៀល​ភ្នែក​ត្រី​តែ​ម្ខាង​ដែរ​។ នាង​ទាំង​១២​ដែល​មាន​គភ៌​នោះ នាង​ពៅ​បាន​ព្រះ​ពោធិ​សត្វ​មក​ចាប់​ផ្ទៃ​។ វេលា​បង​ៗ​កើត​កូន​មក​ភ្លាម​គេ​ក៏​ហែក​កូន​ចែក​សាច់​គ្នា​ស៊ី​អស់។​ ចំណែក​នាង​ពៅ​កើត​កូន​មក​អោយ​ឈ្មោះ​ថា «ពុទ្ធ​សែន» ហើយ​លាក់​ទុក​មិន​ឱ្យ​បង​ៗ​ដឹង​ទេ​។

ចំណេរ​កាល​ខាង​ក្រោយមក វេលា​ពុទ្ធិ​សែន​ធំ​ពេញ​ជំ​ទង់​ឡើង​ នាង​សុគន្ធ​មារ​ដឹង​ថា​ជា​កូន​នាង​ទី​១២ ក៏​ប្រើ​ឱ្យ​ជិះ​សេះ​នាំ​សំបុត្រ​ទៅ​ឱ្យ​នាង​កង្រី​ដោយ​ដាក់​សេច​ក្ដី​ថា «បើ​ពុទ្ធិ​សែន​មក​ដល់​យប់ឱ្យ​ស៊ី​ទាំង​យប់ ដល់​ថ្ងៃ​ឱ្យ​ស៊ី ទាំង​ថ្ងៃ​»​។ តែ​ជា​ភ័ព្វ​របស់​ពុទ្ធិ​សែន​ នៅ​ពេល​ជិះ​សេះ​ទៅ​ដល់​ពាក់​កណ្ដាល​ព្រៃ​ មហា​ឥស្សី​បាន​ឃើញ​ពុទ្ធិ​សែន​កំពុង​ផ្ទុំ​លក់​ និង​ឃើញ​សំបុត្រ​ដែល​ចង​នៅ​សេះ មហាឥស្សី​បើក​សំបុត្រ​នោះ​មើល​យល់​ន័យ​សេច​ក្ដី​ហើយ ក៏​ហែក​សំបុត្រ​នោះ​ចោល​ ហើយ​សរ​សេរ​សំបុត្រ​ជា​ថ្មី​ថា «បើ​ពុទ្ធិ​សែន​ដល់​យប់ឱ្យ​រៀប​ការ​ទាំង​យប់ បើ​ដល់​ថ្ងៃឱ្យ​រៀប​ការ​ទាំង​ថ្ងៃ​»​។ ពេល​ដែល​ពុទ្ធិ​សែន​ទៅ​ដល់​នគរ​យក្ស នាង​កង្រី​បាន​ឃើញ​សំបុត្រ​ ក៏​រៀប​ការ​ជា​មួយ​ពុទ្ធិ​សែន​ភ្លាម​។ ព្រះ​ពុទ្ធិ​សែន​បាន​សោយ​រាជ្យ​នៅ​នគរ​យក្ស​មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន ដោយ​នាង​កង្រី​ថ្វាយ​ដំណឹង​អំពី​ប្រស្រី​ភ្នែក​មាតា​លោក​ និង អំពី​ថ្នាំ​សំរាប់​ដាក់​ភ្នែកឱ្យ​ជា ហើយ​នឹង​ថ្នាំ​សំរាប់​បោះ​ទៅ​កើត​ជា​ទឹក​សមុទ្រ​ ជា​ភ្នំ​បាន​ក៏​ទ្រង់​លួច​រត់​ចោល​នាង​កង្រី​ទាំង​អធ្រាត្រ​។ នាង​កង្រី​បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​រត់​តាម​ពុទ្ធិ​សែន តែ​នាង​តាម​មិន​ទាន់​សោះ​ នាង​ក៏​កើត​ទុក្ខ​យំ​សោក​បោក​ខ្លួន​ស្លាប់​នៅ​កណ្ដាល​ព្រៃ។​ រូប​កាយ​នាង​ក៏​ក្លាយ​ទៅ​ជា​ភ្នំ​មួយ​ដែល​អ្នក​ស្រុក​ហៅ​ថា «ភ្នំ​នាង​កង្រី​»​។ ពុទ្ធិ​សែន​ក៏​មក​ដល់​នគរ​វិញ​ដោយ​សុវត្ដិ​ភាព ទ្រង់​ដាក់​ថ្នាំ​កែ​ភ្នែក​មាតា​ និង មាតា​ធំ​ទាំង​អស់ឱ្យជា​ឡើង ហើយ​ទ្រង់​សំលាប់​នាង​សន្ធ​មារ​ទៅ​ ទ្រង់​បាន​សោ យ​រាជ្យ​ជំនួស​បីតា ជា​សុខ​ក្សេ​ម​ក្សាន្ដ​រហូត​ដល់​ទ្រង់​ចូល​ព្រះ​ទីវង្គត​។

ឯក​សារ​ជា​ច្រើន​និយាយ​ត្រូវ​គ្នា​ថា ខ្មោច​​នាង​កង្រី​ដែល​ស្លាប់​នៅ​មាត់​ទឹក​នោះ កើត​បាន​ជា​ភ្នំ​កង្រី ហើយ​ថា​នៅ​ជិត​ភ្នំកង្រី​មាន​ភូមិ​ពីរ ឈ្មោះ«​ភូមិ​កំពង់​ហៅ»​មួយ និង«​ភូមិ​កំពង់​លែង​»មួយ​។ ភូមិ​កំពុង​ហៅ ជា​ទី​ដែល​នាង​កង្រី​ស្រែក​ហៅ​ព្រះ​ពុទ្ធិ​សែន។ ភូមិ​កំពុង​លែង​ជា​ទី​ដែល​ព្រះ​ពុទ្ធិ​សែន​លែង​ត្រូវ​ការ​នាង​កង្រី​៕

http://www.khmer-kulturzentrum.ch/…/Prengnitean/Nitean05/16…