ជូនពរថ្ងៃកំណើត ដោយកវី សំ វិជ្ជា

អ្នកនិពន្ធ ប៉ិច សង្វាវ៉ាន សូមស្វាគមន៍

ក្នុងថ្ងៃខួបកំណើតខ្ញុំគំរប់៧១ ឈានចូល៧២ឆ្នាំ លោក សំ វិជ្ជាដែលជាកវីមួយរូបនៅឯសហរដ្ឋ

អាមេរិកបានតែងកំណាព្យមួយអំពីទឹកចិត្តពុះពាររបស់ខ្ញុំក្នុងវិស័យអក្សរសិល្ប៍ អក្សរសាស្ត្រខ្មែរ

៥ទស្សវត្សរ៍ពោលគឺរយះពេល៥០ឆ្នាំមកហើយតាមរយះការបោះពុម្ពផ្សាយជាសៀវភៅប្រលោម

លោកខ្លះៗ និងតាមរយះការផ្សាយតាម«សារព័ត៌មានកោះសន្តិភាព» «វិទ្យុជាតិភ្នំពេញ»នៅឆ្នាំ

១៩៦៨ និង ក្នុងប្រទេសបារាំងតាមព្រឹត្តិ

ប័ត្រ «សេរីកា»ឆ្នាំ១៩៧៧​ពេលមកដល់ប្រទេសបារាំងដំបូង។ បន្ទាប់មក «តាមរយះសារព័ត៌មាននៅសហ

រដ្ឋអាមេរិកមានជាអាទិ៍ «នគរធំ»និង«អង្គរបូរី »ក្នុង «វិទ្យុអាស៊ី95.6FM»ទីក្រុងប៉ារីស៍ប្រទេសបារាំងពីឆ្នំា

១៩៨៩ដល់១៩៩២» និងជាពិសេសក្នុង«វិទ្យុបារាំងអន្តរជាតិRADIO FRANCE INTERNATIONALE

RFI» ពីឆ្នាំ១៩៩៣ដល់ឆ្នាំ២០១០ឆ្នាំចូលនិវត្តន៍ និង បច្ចុប្បន្នកាលនេះ ក្នុងគេហទំព័ររបស់ខ្ញុំនេះ

WWW.PECHSANGWAWANN.WORDPRESS.COM

សារុបសេចក្ តីគឺចាប់តាំងពីឆ្នាំ១៩៦៨នៅភ្នំពេញ រហូតដល់ឆ្នាំ២០១៨នៅប្រទេសបារាំងនេះ

ហើយនឹងបន្តទៅមុខជានិច្ចដរាបដល់ជរាភាពនិងរោគាយាយីពុំអាចបន្តសកម្មភាពបាន។

ឆ្លៀតឱកាសនេះ ខ្ញុំសូមអរគុណអ្នកនិពន្ធ កវីគ្រប់រូបដែលបានផ្តល់អត្ថបទដ៏មានខ្លឹមសារនិង

ស្នាដៃប្រកបដោយទេពកោសល្យផ្នែករចនាបភាពដ៏ល្អប្រណិតដែលមាននាមលើទំព័រនិមួយៗ

ក្នុងវេបសាយរបស់ខ្ញុំ។

នេះជាកិច្ចរួមចំណែកដ៏មានតម្លៃខ្ពស់ឥតកាត់ថ្លៃបានឡើយក្នុងកិច្ចលើកស្ទួយអក្សរសាស្ត្រ

និងអក្សរសិល្ប៍ជាតិយើង។

សូមអរគុណ

គេហទំព័រនេះបានកើតឡើងដោយសារជំនួយរបស់ហេង  ឧត្តមកាលពីឆ្នំា២០១០នៅភ្នំពេញ៕

View original post

ជូនពរថ្ងៃកំណើត ដោយកវី សំ វិជ្ជា

ក្នុងថ្ងៃខួបកំណើតខ្ញុំគំរប់៧១ឈានចូល៧២ឆ្នាំ លោក សំ វិជ្ជាដែលជាកវីមួយរូបនៅសហរដ្ឋ
អាមេរិកបានតែងកំណាព្យអំពីទឹកចិត្តពុះពាររបស់ខ្ញុំក្នុងវិស័យអក្សរសិល្ប៍ អក្សរសាស្ត្រខ្មែរ
តាំងពីឆ្នាំ១៩៦៨នៅភ្នំពេញតាមរយះការបោះពុម្ពផ្សាយប្រលោមលោកមួួយចំនួនក្នុងទំព័រ
«សារព័ត៌មានកោះសន្តិភាព» «វិទ្យុជាតិភ្នំពេញ»នៅឆ្នាំ១៩៦៨ និង ក្នុងប្រទេសបារាំងក្នុង
ព្រឹត្តិប័ត្រ «សេរីកា»ឆ្នាំ១៩៧៧ ​គឺពេលខ្ញុំនិងក្រុមគ្រួសារមកដល់ប្រទេសបារាំង។
បន្ទាប់មក ខ្ញុំបានសរសេរប្រលោមលោកខ្លីៗផ្សាយក្នុង «សារព័ត៌មាន«នគរធំ»និងសារព័ត៌
មាន«អង្គរបូរី»ក្នុងសហរដ្ឋអាមេរិក។
ក្រោយមក ខ្ញុំបានសរសេររឿងខ្លីៗផ្សាយក្នុងតាមរលកអាកាស«វិទ្យុអាស៊ី95.6FM»នាទីក្រុង
ប៉ារីសប្រទេសបារាំងពីឆ្នំា១៩៨៩ដល់១៩៩២»។ ស្វាមីខ្ញុំនិខ្ញុំព្រមទាំងមិត្តភក្តិ១ចំនួនជាអាទិ៍
ថាវរីឈ្មោះបច្ចប្បន្នគឺអ្នកស្រីណូឡង់ ខាហួង និងលោករស់ សាលីបានបំពេញការងារនេះដោយ
ស្ម័គ្រចិត្តគ្មានកម្រៃទេក្នុងកម្មវិធីពេលរាត្រីពីម៉ោង២១កន្លះដល់ម៉ោង២៤អាធ្រាត្រ។
ក្រោយពីវិទ្យុនេះបិទ
ខ្ញុំក៏បានប្រឡងចូលវិទ្យុបារាំងអន្តរជាតិRADIO FRANCE INTERNATIONAL RFIផ្នែកការ
ផ្សាយភាសាខ្មែរ ហើយក៏បានជាប់លេខល្អ បើតាមប្រសាសន៍លោកស្រីនិពន្ធនាយកផ្នែកការ
ផ្សាយភាសាបរទេស«EDITH ALAINម» DIRECTRICE DES LANGUES ETRANGERES.
ការប្រឡងមានវិញ្ញាសារសរសេរ វិញ្ញាសារសួរមាត់ និងការប្រឡងសាកសម្លេង។ មេប្រយោគសុទ្ធ
តែថ្នាក់ដឹកនាំសារព័ត៌មាននិងព្រេត្តប័ត្រធំៗនៅប៉ារីស។   ខ្ញុំបានធ្វើការបម្រើវិទ្យុនេះដោយពេញចិត្ត
ព្រោះខ្ញុំស្រឡាញ់ការងារវិទ្យុតាំងពីនៅយុវវ័យម៉្លេះ។
ក្នុង«វិទ្យុបារាំងអន្តរជាតិ RADIO FRANCE INTERNATIONALE RFI»ខ្ញុំបានបង្កើត
«នាទីអក្សរសិល្ប៍ខ្មែរនិងសិល្បះខ្មែរ» «នាទីជួបជាមួយសិល្បករខ្មែរ
និង«នាទីអ្នកនិពន្ធខ្មែរនៅប្រទេសបារាំងនិងនៅកម្ពុជា»ចាប់ពីឆ្នាំខែមីនាឆ្នាំ១៩៩៣រហុតដល់
ឆ្នាំ២០១០ គឺឆ្នាំដែលខ្ញុំបានសុំចូលនិវត្តន៍មុន២ឆ្នាំ។ បច្ចុប្បន្នកាលនេះ ក្នុងគេហទំព័ររបស់ខ្ញុំ
WWW.PECHSANGWAWANN.WORDPRESS.COM ខ្ញុំក៏បានបំពេញកិច្ចការនេះ
ដែរតែជាអក្សរហើយនៅតែផ្សព្វផ្សាយអត្ថបទរបស់អ្នកនិពន្ធ ជាពិសេសយុវអ្នកនិពន្ធ យុវកវី
ក្នុងប្រទេសកម្ពុជាដែលខ្ញុំបានស្គាល់និងបានផ្តល់ពិន្ទុក្នុងនាមជាមេប្រយោគនិងវាគ្មិនតាម
សេចក្តីអញ្ជើញពីសមាគមនូហាចនិងសហការជាមួួយសមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរនៅបរទេសរបស់ខ្ញុំ
សរុបសេចក្តី គឺចាប់តាំងពីឆ្នាំ១៩៦៨នៅភ្នំពេញ រហូតដល់ឆ្នាំ២០១៨នៅប្រទេសបារាំង។
ខ្ញុំនឹងបន្តសកម្មភាពនេះជានិច្ច៕
ឆ្លៀតឱកាសនេះ ខ្ញុំសូមអរគុណអ្នកនិពន្ធ កវីគ្រប់រូបដែលបានផ្តល់អត្ថបទដ៏មានខ្លឹមសារ
ប្រកបដោយទេពកោសល្យរចនារូបភាពដ៏ល្អប្រណិតលើទំព័រនិមួយៗក្នុងវេបសាយរបស់ខ្ញុំ។
អរគុណលោកអ្នកនាងដែលជាអ្នកនិពន្ធនិងកវី បណ្ឌិតដែលបានរួមចំណែកដ៏មានតម្លៃខ្ពស់
បំផុតក្នុងកិច្ចលើកស្ទួយអក្សរសាស្ត្រនិងអក្សរសិល្ប៍ជាតិយើង៕
សូមទទួលអំណរគុណដ៏ជ្រាលជ្រៅអំពីខ្ញុំ និងការគោរពរាប់អានដ៏ខ្ពស់អំពីខ្ញុំ
ក្នុងថ្ងៃ២៤វិច្ជិកាដែលជាទិវាខួបកំណើតខ្ញុំគម្រប់៧១ឆ្នាំឈានចូល៧២ឆ្នាំ លោកសំ វិជ្ជាដែល
ជាកវីដ៏ឆ្នើមមួយរូបនៅ៝ឯសហរដ្ឋអាមេរិកបានរៀបចំប័ណ្ណជូនពរដ៏ល្អពិសេសនេះសម្រាប់ថ្ងៃនេះ។
គឺពិតជាអំណោយដ៏មានតម្លៃបំផុតចំពោះខ្ញុំ។
សូមលោកកសំ វិជ្ជ្ជាទទួលអំណររគុណនិងសេចក្តីគោរពរាប់អានដ៏ខ្ពស់និងជ្រាលជ្រៅអំពីខ្ញុំ។
ជាពិសេស លោកបានផ្តល់កិត្តិយសចំពោះខ្ញុំក្នុងថ្ងៃពិសេសនេះ៕

ChouN Por Chey Th'ngai Kamnoet Neak Bang Pech Sawawann

អក្សរសាស្ត្រខ្មែរចែងចាំនៅក្រៅស្រុក និពន្ធដោយបណ្ឌិតយឹម ​កិច្ចសែ រចនារំលេចដោយលោក សំ វិជ្ជា

បណ្ឌិតយឹម កិច្ចសែតែងតែលើកទឹកចិត្តខ្ញុំក្នុងកិច្ចបំរើអក្សរសាស្ត្រខ្មែរចាប់ពីឆ្នាំ១៩៦៨ក្នុងមាតុប្រទេសកម្ពុជារហូតមកដល់ប្រទេស
បារាំងក្នុងវិទ្យុអាស៊ីផ្នែកការផ្សាយភាសាខ្មែររៀងរាល់រាត្រីព្រហស្សត៍ចាប់ពីឆ្នាំ១៩៨៩ដល់ឆ្នាំ១៩៩២ជាមួួយស្វាមីខ្ញុំលោកប៉ិច ឈុន
​ កញ្ញាថាវរី លោករស់ សាលីនឹងលោកឈរ ហ៊ឃៀងដោយស្ម័គ្រចិត្ត​​ឥតកម្រៃរយះពេល៤ឆ្នាំ។
បន្ទាប់មក ខ្ញុំបានប្រឡងជាប់ចូលធ្វើការជាអ្នកសារពត៌មានក្នុងវិទ្យុបារាំងអន្តរជាតិ«RADIO FRANCE INTERNATIONALE
                            RFI ​ A PARIS ផ្នែកការផ្សាយភាសាខ្មែរ»នៅរដ្ឋធានីប៉ារីសនៃប្រទេសបារាំងចាប់ពីខែមីនាឆ្នាំ១៩៩៣រហូតដល់ពេលខ្ញុំចូលនិវត្តិន៍
នៅខែមករាឆ្នាំ២០១០គឺជាង១៨ឆ្នាំ៕
ខាងក្រោមនេះជាកំណាព្យនិពន្ធដោយលោកយឹម កិច្ចសែដែលរស់នៅក្នុងប្រទេសអាល្លឺម៉ង់ និង រចនារូបភាពរំលេចពណ៌ដោយ
លោកសំ វិជ្ជាដែលរស់នៅឯសហរដ្អាមេរិក។
ខាងក្រោមនេះ
គឺជាអំណោយដ៏មានតម្លៃបំផុតក្នុងថ្ងៃខួបកំណើតរបស់ខ្ញុំគម្រប់៧១ឆ្នាំឈានចូល៧២ឆ្នាំ។
អរគុណបណ្ឌិត យឹម កិច្ចសែ និង លោកកវី​សំ វិជ្ជាដែលបានលើកទឹកចិត្តខ្ញុំរាល់ឆ្នាំ៕
Aucun texte alternatif disponible.

Vichea Sam Chunborrotes est avec Guechse Yim et 3 autres personnes.

អក្សរសាស្រ្តខ្មែរចែងចាំងនៅក្រៅស្រុក (ដោយ យឹម-កិច្ចសែ) Re-post

 

    1. 606 éléments à examiner
    2.  

      Intro

       

      Ajoutez une courte bio pour vous présenter.

      Ajouter une bio

       

      Photo de Sangwawann Pech.
      Photo de Sangwawann Pech.
      Photo de Sangwawann Pech.
      Photo de Sangwawann Pech.
      Photo de Sangwawann Pech.

       

      pechsangwawann.wordpress.com

       

នេះឬចិត្តប្រុស?វណ្ណកម្មទី១របស់ខ្ញុំផ្សាយឆ្នាំ១៩៦៨

ខ្ញុំ​បានចាប់ផ្តើមបម្រើអក្សរសាស្រ្តជាតិយើងតាំងពីឆ្នាំ១៩៦៨ គីតាំងពីក្នុងយុវវ័យម្ល៉េះដោយបានសរសេររឿងពិតមួួយរបស់នារីម្នាក់ដែលរៀនក្នុងវិទ្យាល័យព្រះយុគន្ធរដូចខ្ញុំដែរ តែគេរៀនថ្នាក់ធំជាងខ្ញុំ។ កាលនោះ ខ្បាននិពន្ធរឿង«នេះឬចិត្តប្រុស?»ប្រើរហស្សនាមថា«​ព្រហ្ម​ សុទ្ធធីតា»ចេ្ផញផ្សាយនៅឆ្នាំ១៩៦៨តាមសារព័ត៌មាន«កោះសន្តិភាព»ដែលមានលោក«ជូ ថានី»ជាចាងហ្វាង។ ក្នុងឆ្នាំដដែលនោះ ប្រលោមលោកទី១របស់ខ្ញុំនេះត្រូវបានលោកម៉ៅ ប៊ុនថនសុំយកទៅផ្សាយក្នុង«នាទីភាគនិទានរឿងប្រលោមលោក»តាមរលកអាកាសនៃវិទ្យុជាតិនៅភ្នំពេញរយះពេល៣ខែទើបចប់។ សូមបញ្ជាក់ដែរថា​ លោក«ម៉ា ឡៅពី»បាននិពន្ធចម្រៀង១បទដែលមានចំណងជើងថា​«នេះឬចិត្តប្រុស?»ដែលច្រៀងដោយអ្នកស្រិ«សូ​ សាវឿន»​ដែលរស់នៅប្រទេសបារាំងសព្វថ្ងៃនេះ។ខ្ញុំនឹងសរសេរលំអិតក្នុងសៀវភៅជីវប្រវត្តិរបស់ខ្ញុំដែលត្រូវសរសេរឆ្នាំនេះក្រោយពីបានសរសេរចប់រឿងពិតក្នុងរបបប្រល័យពូជសាសន៍ជាមួយប្អូនស្រិខ្ញុំ២នាក់ដោយប្រើនាមត្រកូលផ្ទាល់ខ្លួនគឺ«ព្រហ្ម»ដើម្បីជាមធ្យោបាយរក មិត្តរួមថ្នាក់តាំងពីបថមសិក្សា អនុវិទ្យាល័យនិងវិទ្យាល័យ មិត្តនារីនិងមិត្តរួមថ្នាក់ក្នុងអនុវិទ្យាល៏យ វិទ្យាល័យ​ និង«មហាវិទ្យាល័យនិតិសាស្ត្រនិងវិទ្យាសាស្រ្តសេដ្ឋកិច្ច» មហាវិទ្យាល័យអក្សរសាស្ត្រនិងមនុស្សសាស្រ្»ព្រមទាំង«មហាវិទ្យាល័យគរុកោសល្យ»ត្រូវបែកគ្នាព្រោះតែសង្គ្រាមនិងការភៀសខ្លួនចេញពីមាតុភូមិកំណើតដើម្បីគេចចេញពីរបបប្រល័ួយពូជសាសន៍។«។ សូមជ្រាបបដេរថា​ ក្រោយពីរៀបការ ខ្ញុំពាក់ឈ្មោះស្វាមីីទាំងមូលគឺ «ប៉ិច ឈុន»នៅភ្នំពេញ​ (មិនដុចនៅ ស្រុកបារាំងទេ ស្រី្តដែលរៀបការពាក់នាមត្រកូលស្វាមី គឺ ប៉ិច និងប្រើអត្តនាមរបស់ខ្លួនដដែល«ប៉ិច ​សង្វាវ៉ាន»គឺឈ្មោះដែលខ្ញុំប្រើរាល់ថ្ងៃ ​)។
«ក្នុងវិស័យអក្សរសាស្ត្រ ខ្ញុំបាននិពន្ធរឿង«នេះឬចិត្តប្រុស?»ឆ្នាំ១៩៦៨ដោយដាក់រហស្សនាមថា «ព្រហ្ម សុទ្ធធីតា»។ គឺជារឿងរបស់នារី២នាក់ដែលបាននិយាយរឿងពិតរបស់គេប្រាប់ខ្ញុំ ។ ម្នាក់នៅភ្នំពេញនិងម្នាក់
ទៀតនៅព្រៃវែង។
អនុស្សាវរីយ៍១ដែលចាំមិនភ្លេចគឺ កាលនោះ មានអ្នកស្តាប់រឿងប្រលោមលោកដែលជាវណ្ណកដំបូងរបស់ខ្ញុំម្នាក់
បានតែងចម្រៀងខ្ញុំ១បទបន្ទាប់ពីរឿងនេះបានផ្សាយតាមសារព័ត៌មាន«កោះសន្តិភាព»ដែលមានលោក«ជូ ថានី»ជាចាងហ្វាង។
ក្នុងឆ្នាំដដែលនោះ ប្រលោមលោកទី១របស់ខ្ញុំនេះត្រុវបានលោក«ម៉ៅ ប៊ុុនថន»សុំយកទៅផ្សាយក្នុង
«នាទីភាគនិទានរឿងប្រលោមលោក»តាមរលកអាកាសនៃវិទ្យុជាតិនៅភ្នំពេញរយះពេល៣ខែទើបចប់។ សូមបញ្ជាក់ដែរថា​ លោក«ម៉ា ឡៅពី»ក៏បាននិពន្ធចម្រៀង១បទមានចំណងជើងថា​«នេះឬចិត្តប្រុស?»។ បទនេះច្រៀងដោយអ្ន្នកស្រីសូ សាវឿន
កាលនោះ អ្នកស្តាប់របស់ខ្ញុំម្នាក់ឈ្មោះ «ជា ម៉ាក់លីន»បាននិពន្ធបទ «សំណោកយុុវនារីនិពន្ធ»ដើម្បីលើក
ទឹកចិត្តខ្ញុំក្រោយពីបានដឹងថា«មានអ្នកស្តាប់ម្នាក់នៅខេត្តកំពង់ឆ្នាំងឈ្មោះ«ឃ្នុះ ទាំ»បានទិទៀនថា«ខ្ញុំសរសេរ
រឿងពិតរបស់ខ្ញុំហើយបង្អាប់ប្រុសៗ»។ ខ្ញុំតូចចិត្តពេកក៏បាននិយាយជម្រាបអ្នកស្រី«ជា ​ម៉ាក់លីន»​អ្នកស្តាប់ម្នាក់
ដែលសរសើររឿងដែលខ្ញុំនិពន្ធដំបូងនេះ។​ អ្នកបង ជាម៉ាក់លីនក៏បាននិពន្ធទំនុកច្រៀង១តាមលំនាំបទ«នេះឬចិត្
ប្រុសដាក់ចំណងជើង«សំណោកយុវអ្នកនិពន្ធនារី»។ បទនេះមានទំនុកថា
«គ្រាន់តែខ្ញុំចងក្រងប្រលោមលោក
មតិគគោកពេបជ្រាយជេរស្តី
គិតទៅនារីគ្មានសិទ្ធសេរី
បើចង់ធ្វើល៏អ្វីក៏ខុសទាំងអស់។
ខំរៀនពីតូចរហូតពេញវ័យ
វិជ្ជាថ្លាថ្លៃគ្មានបានការសោះ
សាកល្បងចំណេះប្រែក្លាយជាខុស
គេចោទដាក់ទោសថាខុសក្រិត្យក្រម»
ខ្ញុំនឹងសរសេរលំអិតក្នុងរឿង «ខ្ញុំជាស្រី»ដែលត្រូវនិពន្ធឆ្នាំ២០១៨នេះ។
ផ្ទះអ្នកបងជា ម៉ាក់លីនដែលជាអ្នកនិពន្ធបទនេះ ដើម្បីលើកទឹកចិត្តខ្ញុំ ស្ថិតនៅម្តុំអាគារអាយស្ម័យយានកម្ពូជា។​ខ្ញុំសង្ឃឹមថានិងបានទទួលដំណឹងពីអ្នកបង៕

បទសម្ភាសន៍​កវី អ៊ីវ ហួត អនុប្រធាន​សមាគម​អ្នកនិពន្ធ​ខ្មែរនៅ​បរទេស​ ប្រចាំប្រទេស​

នេះ​គឺជា​បទសម្ភាសន៍​របស់​កវី អ៊ីវ ហួត អនុប្រធាន​សមាគម​អ្នកនិពន្ធ​ខ្មែរនៅ​បរទេស​ ប្រចាំប្រទេស​ ជាមួយ​នឹង​ទូរទស្សន៍​ CNC ។ អរគុណ​លោក​អនុប្រធាន ដែល​បាន​លើកឡើងពីឈ្មោះ​ខ្ញុំ និង​សមាគម​យើង។ សូម​កោត​សរសើរ​ការ​ខំប្រឹង​ប្រែង​របស់​លោក​អនុប្រធាន។

អរគុណអ្នកនិពន្ធ ហេង ឧត្តមដែលបានជួយចុះផ្សាយបទសម្ភាសន៍នេះក្នុងគេហទំព័រ​របស់ខ្ញុំ៕​

 

វិញ្ញាណ​រូប​ចម្លាក់

វិញ្ញាណ​រូប​ចម្លាក់ ច្រៀងដោយលោក ស៊ិន ស៊ីសាមុត

និងច្រៀងឡើងវិញដោយ ថាច់ សូលី

១ – សំពាយ​ភ័ព្វព្រេង​បុពេប្រឌិត

ព្រះ​ព្រហ្ម​លិខិត​និមិត្ត​ជីវិត​មានតម្លៃ

រូប​ចម្លាក់​ឆ្លាក់​ជាប់​ដួង​ហឫទ័យ

សម្ផស្ស​សម្រស​ចរណៃ​ចង​ជា​និស្ស័យ​ឧត្តម។

 

២ – សន្តោសប្រណី​អាល័យ​មេត្តា

រស្មីតារា​បំភ្លឺ​វេហា​ចិន្តាសុខំ

សែន​ស្រណោះ ស្រណោះ​សម្តី​មុំ

សុំ​កុំ​បំភ្លេច​រូប​ខ្ញុំ​ចិត្ត​រស់​លើ​ភ្នំ​ទឹក​ភ្នែក។

 

បន្ទរ – កន្សែង​ស្នាដៃ​អូន​ប៉ាក់​

កន្សែង​ចាក់​ជូត​ទឹក​ភ្នែក

ពេល​ណា​ទឹក​នេត្រា​ហូរជ្រែក​

កន្សែង​អូន​រំលេក​បំបែក​ក្តី​ទុក្ខ​ជូន​បាន។

 

៣ – ធម្មជាតិ​ប្រណីត​លោហិត​ភក្តី​

ជួយ​ឲ្យ​ពរ​ជ័យ

ជប់​រាង​កាយ​ស្រី​ឲ្យ​មាន​វិញ្ញាណ

រូប​ចម្លាក់​សូម​អ្នក​កុំ​នឹក​ស្មាន

ថា​រៀម​បំភ្លេច​កល្យាណ

បំភ្លេច​ភព​ស្ថាន​ស្នេហ៍​អូន៕

 

អនុស្សាវរីយ៍​ក្នុង​យុវវ័យ​របស់​ខ្ញុំ​

ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ស្តាប់​ចម្រៀង​ សម្រស់​ឆ្នេរកែប (បុប្ផា​ឆ្នេរកែប) ម្តងៗ អនុស្សាវរីយ៍​នៃ​យុវវ័យ​របស់​ខ្ញុំ​លេច​ធ្លោ​រស់​រវើក​ឡើងវិញ ក្នុង​ដួង​អារម្មណ៍​របស់ខ្ញុំ​ជានិច្ច។

តាម​ពិត ខ្ញុំ​គ្មាន​រឿង “ស្នេហា” ទាក់​ទង​នឹង​ឆ្នេរ​កែប​ដូច​ទំនុក​ច្រៀង​នេះទេ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំ​មាន​អនុស្សាវរីយ៍​ក្នុង​គ្រួសារ​ខ្ញុំ​ទាំង​មូល។ រូប​ភាព​ទាំង​អស់​ដែល​កប់​បាត់​ក្នុង​ពេល​កន្លលង​ទៅ​៤៤ឆ្នាំ​រស់​រវើក​ ជាថ្មី​ឡើងវិញ ដូច​ខ្សែ​ភាព​យន្ត​បណ្តាល​ឲ្យ​ចិត្ត​ខ្ញុំ​សប្បាយ​រីករាយ​ក្នុង​បេះ​ដូង​ដែល​មិន​ធ្លាប់​មាន​វិបត្តិ​ស្នេហា​សោះឡើយ។

ស្ទើរ​តែរាល​ចុង​សប្តាហ៍ លោក​ប៉ា​តែង​តែ​នាំ​អ្នក​ម្តាយ​ខ្ញុំ​និង​បុត្រីបុត្រា​ទាំង​១២នាក់​ទៅ​កម្សាន្ត​នៅក្រុង​កែប​ និង​មុជ​ទឹក​សមុទ្រ​ក្តៅ​ឧណ្ហៗ​។ ឆ្ន​១៩៦៤ ខ្ញុំ​មាន​ន័យ​១៧ឆ្នា​រៀន​ថ្នាក់​ទី​៣ទំនើប​ជជាតិ​ (Classe de 3ème) នៃ​វិទ្យាល័យ​ប្រះ​យុគន្ធរ​។

ពេល​លោក​ប៉ា​ខ្ញុំ​មាន​ប្រសាសន៍​ប្រាប់​កូនៗ​ថា “ស្អែក​ទៅ​កែប” ខ្ញុំ​រំភើប​រីករយ​ក្រៃលែង។ រាត្រី​នោះ ខ្ញុំ​គេង​មិន​លក់​វល់ភ្លឺ ព្រោះ​សប្បាយ​ចិត្ត​ពេក​។ ពេល​ធ្វើ​ដំណើរ​ចេញ​ពី​រាជធានី​ភ្នំពេញ​ឆ្ពោះ​ទៅ​ក្រុង​កែប ទោះបី​ក្នុង​រថយន្ត​ម៉ាក់​ម៊ែរសឺដេសធុន​១៨០ (Mercedès 180) ពណ៌​ទឹក​ប្រាក់​របស់​យើង​ មាន​គ្នា​ច្រើនច​​ង្អៀត​ណែន​ក្តន់​យ៉ាងណ តែ​អំណរ​រីករាយ​​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​ភ្លេច​គិត​ពីការ​ចង្អៀត​ និង​ភ្លេច​ចុក​ភ្លៅ​ដែល​ប្អូន​ស្រី​ប្រុស​តូច​ៗ​អង្គុយ​ពី​លើ។ សូម​បញ្ជាក​ថា ក្នុង​ឡាន​យើង​មាន​១៤នាក់ គឺ​លោក​ប៉ាអ្នក​ម៉ាក់​ ខ្ញុំ​និង​ប្អូន​ទាំងអស់​គ្នា​ចំនួន​១២នាក់។​

មួយ​ថ្ងៃ​ដល់​ល្ងាច​ ពួក​យើង​អង្គុយ​ត្រាំ​ទឹក​សមុទ្រ​ក្តៅ​ឧណ្ហៗ​ជិត​ឆ្នេរ​ និង​កាយ​ខ្សាច់​រើស​សំបក​គ្រំ​ និង​លៀ​។ ទឹក​សមុទ្រ​បោកបក់​ម​ប៉ះ​ប្រាណ​មួយ​កំណាត់​ខ្លួន​ គួរ​ឲ្យ​សប្បាយ​ពន់​ពេក។ ពេលវេលា​៤៤ឆ្នាំ​កន្លងទៅ​យូរយារ​ណាស់​មកហើយ ប៉ុន្តែ​អនុស្សាវរីយ៍​គ្រួសារ​នៅ​ទីក្រុង​កែប​នៅ​តែ​រស់​រវើក​។ ឆ្នាំ​២០០៨ គ្រួសារ​ខ្ញុំ​ទាំងមូល​ បាន​ត្រឡប់​ទៅ​កម្សាន្ត​ក្រុង​កែប​ជា​ថ្មី ប៉ុន្តែ​ទិដ្នភាព​ទី​នោះ​ប្រែ​ផ្លាស់ខុស​ពី​មុន​ស្រឡះ ការ​រៀប​ចំ​ក្រុង​កែប​ បែប​ទំនើប​ប្រៀបដូចជា​ខ្សាច​សមុទ្រ​ដែល​ទឹក​សមុទ្រ​ផាត់​មក​កប់​ពន្លិច​អនុស្សាវរីយ៍​ដ៏​ត្រកាល​នៃ ក្រុម​គ្រួសារ​ខ្ញុំ គ្មាន​សល់​អ្វី​បន្តិច​សោះឡើយ សល់​តែ​រូប​ភាព​អនុស្សាវរីយ៍​ចាស់​ក្នុង​ខួរ​ក្បាល​ និង​អារម្មណ៍​ខ្ញុំ​ប៉ុណ្ណោះ។

ខ្ញុំ​សូម​អញ្ជើញ​ប្រិយ​មិត្ត​អ្នកក​អាន​របស់​ខ្ញុំ​បណ្តែត​អារម្មណ៍​តាម​បទ “សម្រស់​ឆ្នេរកែប​”។ ប្រិយមិត្ត មិត្ត​នារី ដែ​ល​មាន​អនុវស្សារីយ៍​ដូច​ទំនុក​ច្រៀង​នេះ និង​អនុស្សាវរីយ៍ទាំង​ប៉ុន្មាន​រស់​រវើក​ឡើងវិញ។

រូបថតយកពី៖construction-property.com

បុប្ផា​ឆ្នេរកែប

ច្រៀងដោយលោក ស៊ីន ស៊ីសាមុត

១ – ទឹកកែបហែបហែលដោយហ្វូងសារាយ
សម្លឹងពីឆ្ងាយគួរឲ្យស្រណោះ
ជាប់នេត្រសង្កេតយល់នូវសម្រស់
ទេសភាពនាឆ្នេរកែបនោះ
សែនល្អស្រស់ចំណាន ។
២ – ល្អដោយបុប្ផាផ្កាស្រស់ចម្លែក
លាស់ចេញចាកពីមែកនៅក្នុងឧទ្យាន
ក្លិនដ៏ក្រអូបជាប់ក្នុងប្រាណ
នឹកមមៃរំពៃចង់បានកល្យាណមករួមវាសនា ។
បន្ទរ – លម្អ​នៃឆ្នេរកែបសមដោយចុងស្រល់
លម្អ​និមលសមដោយកេសា
បបោសអង្អែលប្រឡែងនឹងស្មា
នៅពេលរៀមបិទនេត្រានិទ្រាតែងស្រមៃ។
៣ – ឃើញតែសម្រស់នៃផ្កាត្រកួន
រៀមបានក្លិនខ្លួនស្ងួនចរណៃ
ធ្វើម្ដេចរៀមនឹងដាច់អាល័យ
តើធ្វើម្ដេចរៀមនឹងបានថ្លៃ
ចរណៃជាគូគាប់អើយ ៕

បទភ្លេង និង​ទំនុកច្រៀង​ ដោយ ពៅ ស៊ីផូ
ច្រៀង​ដោយ​ ស៊ិន ស៊ី​សាមុត​
ឆ្នាំ​១៩៥៦

***

ខ្ញុំ​សូម​បញ្ជាក់ថា ចម្រៀង​ “សម្រស់​ឆ្នេរកែប​” បាន​ដាស់​អនុស្សាវរីយ៍​រវាង​មិត្ត​នារី​រួម​ថ្នាក់​របស់​ខ្ញុំ​នាម ឡេង រិទ្ធី​ (LENG Rithy) នៃ​ថ្នាក់​ទី​១ទំនើប (Classe de 1ème F) នៃ​វិទ្យាល័យ​ព្រះ​ស៊ីសុវត្តិ (Lycée Preah Sisowath) ឲ្យ​ផុស​ឡើង​ហាក់​ដូច​ជា​នៅ​ថ្មី​ស្រស់ៗ។ រិទ្ធី​បាន​បបួល​ខ្ញុំ​និង​ស្វាមី​ខ្ញុំ​ទៅ​លេង​កែប​ជាមួយ​គេ​ម្តង​ដែរ ក្នុង​១៩៦៩។ ខ្ញុំ​មាន​សង្ឃឹម​ថា​ ឡេង រិទ្ធី នៅ​រស់​រាន​មាន​ជីវិត​។ សូម រិទ្ធី ដឹង​ថា ព្រហ្ម​ សង្វាវ៉ាន នៅរស់​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​បារាំង។ សង្វាវ៉ាន នឹក​ រិទ្ធី ខ្លាំង​ណាស់។ ខ្ញុំ​មិន​ភ្លេច​ទេ រិទ្ធី បាន​បេះ​ផ្លែ​ទឹក​ដោះនៅ​ផ្ទះ​រិទ្ធី​យក​មកឲ្យ​ខ្ញុំ​ជា​ច្រើន​។ ពាក្យ​ដែ​ល​រិទ្ធី​សរសើរខ្ញុំ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ ខ្ញុំ​នៅ​ចាំ។ ខ្ញុំ​ក៏​នៅ​ចាំ​ពាក្យ​ដែល​មិត្ត​នារី​រួម​ថ្នាក់​យើង​ឈ្មោះ TING ING សរសើរ​ដែរ។ សង្ឃឹមថា មិត្តនារី​ខ្ញុំ​ទាំង​ពីរ​រូប​នេះទាក់​ទង​ខ្ញុំ​នៅ​កន្លែង​នេះ។

ប៉ិច​ សង្វាវ៉ាន (PECH Sangwawann)

នាមដើម ព្រហ្ម​ សង្វាវ៉ាន (PROM Sangwawann)