កំណាព្យ ថ្ងៃមួយសីហា១៩៧៥

កំណាព្យ

ស្រណោះ​ថ្ងៃ​១​សីហា១៩៧៥

ឆ្នាំ​ថោះ​មេសា​ចិត​សិប​ប្រាំ                        ​​    ទ្រូង​សែន​រកាំ​ទឹក​ភ្នែក​ស្រក់

ត្រូវ​គេ​ដេញ​ចេញ​មិន​ដំអក់​                           ចិត្ត​ខ្មែរ​អា​ក្រក់​ខ្មែរ​ក្រហម ។

ដេញ​ឲ្យ​ចេញ​ចាក​គេហដ្ឋាន                        ចិត្ត​ខ្មៅ​សា​មាន្យ​មិន​ច្រឡំ

អស់​នឹង​ជាតិ​គេ​សាកល​ធំ                             ចង​ចិត្ត​គំនុំ​អ្នក​ភ្នំពេញ​។

ចាត់​ទុក​អ្នក​ក្រុង​ឈ្លើយ​សង្គ្រាម                  ថែម​ចោទ​គំរាម​ថា​​ខ្មាំងវិញ

បណ្តេញ​ចុះ​ស្រែ​ទុក្ខ​ទោ​ម្នេញ​​​​​               ​       គ្មាន​សេរី​ទិញ​​ទាំង​ស្តី​ថា។

ដាច់​ខាត​កុំ​សង្ឃឹម​ភ្នំពេញ​                              គ្មាន​ថ្ងៃ​វិលវិញ​គ្មាន​សិក្សា

សាលា​តូច​ធំ​និង​មហា​                                     វិទ្យាល័យ​នានា​នៅ​លើ​ព្រែក។

លើ​ថ្នល់​កាប់​ព្រៃ​ទី​សិក្សា​                                ជន​អវិជ្ជា​ប្រកាស​ស្រែក

ប្រាប់​ក្នុង​ប្រជុំ​កុំ​អល់​អែក​                            ​​​​    កុំ​សង្ឃឹម​ស្អែក​វិល​ភ្នំពេញ។

បី​ខែ​តស៊ូ​នៅ​ត្រើយ​ស្លា         ​                          ស្គាល់​ហើយ​វេទនា​យំ​លែង​ចេញ

បង្ខំ​ធ្វើការ​ដេក​មិន​ពេញ​                                  កម្លាំង​បញ្ចេញ​ជាង​តិរច្ឆាន។

រង​ពាក្យ​ដំនៀល​រាល់​វេលា​                             ជិះ​​ជាន់​គាបកៀរ​គ្មាន​សុខសាន្ត

រាល់​ថ្ងៃ​ទុក្ខ​កើន​ឥត​ប្រៀប​បាន​                       ទ្រាំ​ទ្រ​លែង​បាន​រត់ឲ្យ​ផុត។

ចេញ​ពី​ត្រើយ​ស្លា​ឃុំ​រំដោះ                              បើ​ស្លាប់​ក៏​អស់​លែង​តក់​ស្លុត

តស៊ូ​ផ្សង​ព្រេង​សែន​រន្ឋត់​                         ​       ជីវិតរស់​ផុតការ​អត់​ឃ្លាន​។

បន្លំ​ធ្វើ​យួនគ្រប់គ្នា​រត់​                                      កម្ពុជា​ដប់​ប្រាំ​ពីរ​ប្រាណ

ទាល់​តែ​ធ្វើ​​យួន​ទើប​ចេញ​បាន                      ក្លាហាន​កុហក​ដោះ​ទុក្ខ​ទ័ល​។

ថ្ងៃ​មួយ​សីហា​ចិត​សិប​ប្រាំ​                               កាណូត​វៀតណាម​ចូល​មក​ដល់

ដឹក​ជន​ជាតិ​យួន​ទៅ​រចល់​​                               ភ័យ​អរ​ច្របល់​ហួស​ថ្លា​ថ្លែង។

កាណូត​លា​ច្រាំង​ចិត្ត​ក្រៀម​ក្រោះ       ​          មិន​អាច​រាប់​អស់​ក្តី​ចំបែង

ឃ្លាត​មាតុ​​ប្រទេស​របស់​ឯង                            ​សែន​មហា​ចំបែង​ក្លែង​សាសន៏គេ​។

ពី​ថ្ងៃ​នេះ​ទៅ​ត្រូវ​និរាស                                     ព្រាត់​ឃ្លាត​ប្រទេស​ស្ងួន​​មាសមេ

ទឹក​ភ្នែក​រហែង​ហូរ​ផ្ទួនទ្វេ                                មិន​នៅទៀត​ទេខាំមាត់​លា។

លា​ហើយ​លា​ហើយ​លា​ទាំង​អស់                 លា​ទាំង​ស្រណោះ​ទាំង​ខ្លោច​ផ្សា

គង្គា​ដែនដី​ព្រៃ​បុព្វតា                                       មហា​សោកា​សែនកង្វល់​។

លាហើយ​លាហើយ​កាន់​តែ​ឆ្ងាយ                 ផ្ទះ​អើយ​អាល័យ​អស់​បាន​យល់

ស្រណោះ​ជំពូ​ចំប៉ា​ផ្តល់​                                  បុប្ផា​ផ្លែ​ផល្ល(១)​រាល់​វេលា។

នឹក​ផ្កា​ចំប៉ា​ដែល​ធ្លាប់​បេះ                               ចង​សក់​ថ្វាយ​ព្រះ​ទិន​ទិវា

នៅ​ក្បាល​ដំណេក​ចោល​គន្ឋា                       ជំពូ​ផល្លា​ឈោង​ដៃ​បេះ។

បេះ​យក​មក​ញ៉ាំ​ជំពូ​ល្អ                                    ធ្លាប់​ឃើញ​ផ្កា​ស​ជ្រុះ​របេះ

ធ្លាក់​ចាក​ទង​មែក​ច្រើន​អ្វី​ម៉្លេះ                        ស​ក្បុស​រាយ​ពាសពេញ​សួន​ច្បារ។

ដប់​ប្រាំ​បី​មេសា​រង​កម្ម                  ​   ​                ឆ្នាំចិតសឹបប្រាំរកាំផ្សា

ឱ​ដើម​ជំពូ​ដើម​ចំប៉ា​                                          ដុះ​ក្នុង​វីឡា​ឬ​ងាប់​អស់។

ភូមិ​គ្រឹះ​លេខ​សាម​សិប​ប្រាំ​បួន(២)               ឈរ​ហំ​មាំ​មួន​បាត់​សម្រស់

វិថី​សម្តេច​ល្វី​ឯម​(៣)​នោះ                     ​​​          ម្ចាស់​សប្បុរស​ព្រាត់​ទៅឆ្ងាយ៕

ដោយប៉ិច ​សង្វាវ៉ាន

សាន់ន័រ​ប្រទេស​បារាំង​​ថ្ងៃ​២៦​មេសា​១៩៧៧

កែសម្រូល​នៅ​បឹង​កេង​កងភ្នំពេញ​ថ្ងៃ២៨តុលា២០១០

(១) : ផល្លា

(២)​ :សព្វ​ថ្ងៃវីឡាស្តុកស្តម្ភនេះកាត់ជា​ល្វែងៗដាក់លេខ២៥E0  និង E1 ​វិញហើយមាន​ម្ចាស់កម្មសិទ្ឋច្រើន។

(៣​) : បច្ចុប្បន្នវិថីសម្តេច​ល្វីឯមនេះ នៅ​រក្សា​ឈ្មោះផ្លូវសម្តេច​ល្វីឯម លេខ២៨២​ នៅសង្កាត់​បឹង​កេង​កង១ ខ័ណ្ឌ​ចម្ការ​មន។

8 responses to “កំណាព្យ ថ្ងៃមួយសីហា១៩៧៥

  1. ជម្រាបសួរអ្នកមីង! ខ្ញុំពិតជារីករាយណាស់ដែលជួបអ្នកមីងនៅទីនេះ។ ខ្ញុំធ្លាប់បានស្គាល់អ្នកមីង តាមរយៈការពិពណ៌នារៀបរាប់របស់អ្នកមីងតាម រយៈរលកវិទ្យុនៃស្ថានីយRFI។ ខ្ញុំស្ដាប់ការពិពណ៌នាអ្នកមីងតាំងពីនៅរៀន អនុវិទ្យាល័យ(ទី៩)។ ពេលនេះ ខ្ញុំកំពុងសិក្សាឆ្នាំទី២ហើយ ទើបបានដឹង ថាអ្នកមីងជាសមាជិកានៃសមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរជំនាន់បងៗ ពិតជារីករាយណាស់។ ខ្ញុំឧស្សាហ៍ឮបងផល បងសីហា ឧត្ដម គេនិយាយពីអ្នកមីងណាស់។ ម្សិលមិញ ក៏បានឮបងសីហាប្រាប់ថាឧត្ដម នឹងទៅជួបអ្នកមីង ដើ​ម្បីប្រាប់ពីរបៀបបង្កើតប្លក់នេះ។ ពេលនេះ បានឃើញសមិទ្ធិផលដ៏មានតម្លៃពីអ្នកមីងនេះ ពិតជារីករាយណាស់។ រីករាយដែលបានស្គាល់អ្នកមីង! សូមទោសទុកជាមុនផងបើខ្ញុំមាន លើសលួសពាក្យពេចន៍ឬឆ្គងអ្វីនោះ! ពីខ្ញុំបញ្ញា!

    • ជម្រាបសួរក្មួយ​បញ្ញា

      អ្នកមីង​សប្បាយ​ចិត្តណាស់ដែល​បាន​ដឹង​ថា​ ក្មួយ​ជា​អ្នក​ស្តាប់ម្នាក់របស់​អ្នក​មីង​ក្នុង​វិទ្យុ​បារាំង​អន្តជាតិRFI ទោះ​បីជាសព្វ​ថ្ងៃ​នេះ អ្នក​មីង​បាន​ចូល​និវត្ថន៏ទៅ​ហើយក្តី។
      មែន​ហើយ អ្នក​មីង​បាន​ឃើញ​ប្លក់របស់ក្មួយៗបាន​ជា​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​មីង​ចង់​បាន​ប្លក់​មួយ​និង​គេ​ដែរ​​ទើប​បានជា​អ្នក​មីងបាន​ជា​ស្នើ​ក្មួយ​ឧត្តម​ឲ្យ​ជួយបង្កើត​ប្លក់​មួយ​នឹង​គេ​ដែរ។ ប៉ុន្តែ​ អ្នក​មីង​នៅ​មិន​ទាន់ចំណាប់​ដូច​ក្មួយៗនៅឡើយ​ប្រៀប​បី​ដូច​ជា​ទារក​ដែល​ទើប​តែ​ចេះដើរត​តេះតតះដួល​ងើបៗ។ ប្លក់​នេះ​នៅ​មាន​ការ​ខ្វះ​ខាត​ច្រើន​ណាស់​ ដូច្នេះសូម​ក្មួយ​ៗ​និង​អ្នក​ដែល​បាន​ចូល​ទស្សនា​ទាំងអស់អធ្យាស្រ័យផង​ចុះ។ អរគុណ។

      • សូមស្វាគមន៍​អ្នក​គ្រូ​! ​ខ្ញុំ​ពិត​ជា​រំភើប​ណាស់ ពេល​បាន​ឃើញ​ប្លក​ថ្មី​​របស់​អ្នក​គ្រូ! អ្នក​ប្រើ​ប្រាស់ WordPress ភាសា​ខ្មែរ​នេះ ភាគ​ច្រើន​ជា​​អ្នក​ស្រលាញ់​អក្សរសាស្រ្ត។ ហេតុ​នេះ​ខ្ញុំ​សង្ឃឹម​ថា អ្នក​គ្រូ​នឹង​រីក​រាយ​ជាមួយ​ប្លក​​ផ្ទាល់​ខ្លួន​​មួយ​នេះ។

  2. ជម្រាបសួរ​លោកអ៊ំ
    ក្មួយ​ពិត​ជា​មាន​ក្តី​អៀន​ខ្មាស​ជា​ខ្លាំង ដែល​មិន​ជួយអាច​រៀប​ចំ​ប្លក់​ឲ្យ​ស្អាត​ល្អ​តាម​សេចក្តី​ប៉ង​ប្រាថ្នា​របស់​លោកអ៊ំ។ ដូច​ដែល​ក្មួយ​បាន​ជម្រាប​លោក​អ៊ំ​ស្រាប់ ក្មួយ​គ្រាន់​តែ​ជា​អ្នក​ប្រើប្រាស់​សាមញ្ញៗ មិន​ពូកែ​កែ​ច្នៃ​រចនា​ប្លក់​ឲ្យ​បាន​ល្អ​នោះ​ទេ បាន​ត្រឹម​តែ​អាច​ប្រើ​បាន​ខ្លះៗប៉ុណ្ណោះ។
    ក្មួយ​បាន​ស្នើ​សុំ​បង​អាចម៌​ផ្កាយ​ដើម្បី​ជួយ​ជ្រោម​ជ្រែង​បន្ថែម​ក្នុ​ង​កិច្ច​ការ​នេះ ព្រោះ​គាត់​ជា​អ្នក​ដែល​ប្អូន​ទុក​ចិត្ត ហើយ​ក៏​ជា​អ្នក​ជួយ​ណែ​នាំ​រៀប​ចំ​ប្លក់​របស់​ក្មួយ​ដែរ។
    ក្មួយ​ពិត​ជា​អរគុណ​បង​ចាន់​ផល ដែល​បាន​ជួយ​បង្កើត​ប្លក់​ឲ្យ​ក្មួយ​ដំបូង​បំផុតមុន​គេ។ បើ​លោកអ៊ំ​មាន​បញ្ហា​ក្នុង​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​អាច​ស្នើ​សួរ​គាត់​បន្ថែម​បាន​ ឬ​ក៏​​បង​ប្អូន​អ្នក​ប្រើប្រាស់​ផ្សេង​ទៀត។
    ក្មួយ​នៅតែ​បន្ត​ជួយ​ជម្រាប​ពី​របៀប​ប្រើ​ខ្លះ​ៗ​ទៀត ប្រសិន​បើ​លោកអ៊ំ​ត្រូវ​ការ ក្នុង​​ពេល​វេលា​ទំនេរណា​មួយ។
    ដោយ​ក្តី​គោរព
    ពីក្មួយឧត្តម

    • ក្មួយ​ឧត្តម

      លោក​អ៊ំទើប​តែ​បាន​ចូល​ប្លក​របស់លោក​អ៊ំ​បាន​ស្រួល​បួល​ថ្ងៃ​នេះ​ ហើយ​បាន​ឃើញទំព័រប្លែក​និង​ស្អាត​ជាង​ពី​មុនច្រើន ​គួរ​ឲ្យ​ត្រជាក់​ភ្នែក​​និង​គួរ​ជា​ទី​ពេញ​ចិត្ត។ ​​នេះច្បាស់ជា​ក្មួយ ឫក៏​ក្មួយ​ផ្កាយជួយ​កែលំអ​តុប​តែង​ឲ្យ​​​លោក​អ៊ំហើយ​មែន​ទេ?អរគុណ​ច្រើន។
      ចំណែក​លោក​អ៊ំពុំទាន់​មាន​ពេល​រៀប​ចំ​ឬ​សរសេរ​អត្តបទ​ថ្មីៗដាក់​បញ្ចូលនៅ​ឡើយ​ទេ ព្រោះ​នៅ​ជាប់​រវល់​មមាញឹក​ណាស់​ ​ហើយ​ក៏​មិន​ទាន់​ចេះ​ប្រើ​ថ្នឹកដូច​ក្មួយៗ​​ផង។ លោក​អ៊ំនៅ​តែ​ត្រូវ​ការ​ជំនួយពី​ក្មួយអំពីរបៀប​ប្រើ​ប្រាស់នៅ​ថ្ងៃ​ណា​មួយ​ជា​ច្រើន​ដង​ទៀត ព្រោះ​ដឹង​ច្បាស់​ថា​មិន​ទាន់ចេះ​ចាំស្ទាត់។
      លោក​អ៊ំ

  3. សួស្តី​ចាន់​ផល

    អរគុណ​ចាន់​ផល​ណាស់​ដែល​បាន​សរសេរ​មក​អ្នក​គ្រូ។​ ប្លក​អ្នក​គ្រូត្រូវ​​បានឧត្តម​គេ​ជួយ​រៀប​ចំ​ឲ្យ។ អ្នក​គ្រូ មិន​ទាន់​ចេះ​ប្រើ​ស្ទាត់​ដូច​អ្នក​ទាំង​អស់​គ្នា​ទេ ​ហើយ​ក៏​មិន​ទាន់​មាន​ពេល​បំពេញ​ទំព័រ​សស្អាត​នៅ​ឡើយ ។​
    អ្នក​គ្រូ​​

  4. សួ​ស្តី​ អ្នក​គ្រូ​ ^^ រីក​រាយ​នឹង​តាម​ដាន​ប្លុក​អ្នក​គ្រូ​ ​:D

    • សួស្តីនាង​ឡាវ័ន​ អរគុណនាងណាស់ចំពោះការតាមដានប្លក់ខ្ញុំ។​ខ្ញុំនៅរវល់ណាស់ពុំទាន់បានប្រកាសអត្ថបទថ្មីនៅឡើយ។​​ ខ្ញុំសង្ឃឹមថានាងនិង​ប្រិយមិត្តអ្នកអានទាំងអស់យោគយល់​និង​អធ្យាស្រ័យ

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s