កម្រងលិខិត​ដែល​បាន​ទទួល

លិខិត​ដែល​បាន​ទទួល

ប្រហែល​ជា​គ្មាន​នរណា​ស្មាន​ដល់​ទេ​ថា​ លិខិត​ខាង​ក្រោម​នេះ​ជា​ឱសថ​ទិព្វ​សម្រាប់​នាង​?ចំពោះ​នាង គ្រប់​ពាក្យ គ្រប់​ឃ្លា គ្រប់​មតិនៅក្នុង​លិខិត​នេះ​សុទ្ឋ​តែ​ជា​ដុំ​ពេជ្រ​ដែល​មាន​ពន្លឺ​ភ្លឺ​ពណ្ណរាយ​និង​មាន​តម្លៃ​ឥត​កាត់​ថ្លៃ​បាន​…តាំង​ពី​ប្តី​នាង​ឃ្លាត​ឆ្ងាយ​ទៅ នាង​បាត់​អស់​មិត្ត​ភក្តិ​ដែល​គេ​ធ្លាប់​បាន​និយាយ​ថា«​គេស្រឡាញ់​ចូល​ចិត្ត​និង​គោរព​នាង»។​ ក្នុងរយៈប៉ុន្មានឆ្នាំចុង​ក្រោយ​នេះ សូម្បី​តែ​សំបុត្រ​ជូន​ពរ​ឆ្នាំ​ថ្មី​ដែល​នាង​តែង​តែ​បាន​ទទួល​រាប់មិន​អស់​រាល់​ដំណាច់​ឆ្នាំ​ម្តង​ៗ​និង​ការ​សួរ​សុខ​ទុក្ខ​ជា​សញ្ញា​មិត្ត​ភាព​ក៏​គ្មាន​ដូច​ពី​មុន​ដូច​កាល​នាង​នៅ​ជួប​ជុំ​ស្វាមី​ទៀត​ដែរ​។ សេចក្តី​អញ្ជើញ​ក៏​រលស់បន្តិច​ម្តង​ៗ​ទៅតាម​ពេល​វេលា។

នៅ​ទី​បំផុត ក្នុង​គ្រា​ដ៏លំបាកនេះហើយ​ទើប​នាង​បាន​ឃើញ​ច្បាស់​ថា «តើ​នរណា​ជា​មិត្ត​ល្អ​សម្រាប់​នាង​?»។ ​នាងយល់​ថា «មិត្ត​ល្អ​គឺ​មិត្ត​ដែល​ស្គាល់​គ្នា​ក្នុង​គ្រា​ក្រ​ មិត្ត​ចិត្ត​ស្មោះ​សរ​មិន​ចេះ​ច្រណែន​និន្ទា​»​។  ចៃដន្យ​ក្នុង​ជីវិត​បាន​ក្រឡុក​ជីវភាព​របស់​នាង​ឲ្យ​រញ្ជួយ និង​បាន​ក្តិច​បំផ្លាញ​សុខភាព​នាងឲ្យ​ទ្រុឌ​​ទ្រោម​ព្រោះ​តែ​កង្វល់​មួយ​ម៉ឺនជំពូក…នាង​សូម​អរគុណ​ម្ចាស់​លិខិត​ដែល​មាន​ឧត្តមគតិ​ស្រប​និង​គំនិត​នាង​។ គឺ​មានតែ​លិខិតមួយច្បាប់នេះគត់ដែល​បានផ្តល់​កម្លាំង​ចិត្តនិងលើក​ទឹក​ចិត្ត​នាង។

ថ្ងៃ​ទី​២៨​មេសា​ឆ្នាំ​២០០៥

មកនាងជាទីមេត្រី

ខ្ញុំ​ទើប​តែ​បាន​ទទួល​សំបុត្រ​នាង​ចុះ​ថ្ងៃ​២៨​មិនា​ឆ្នាំ​២០០៥។កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី២៣​មេសា​មុន​នេះ​ នៅ​លើ​ស្រោម​សំបុត្រ​របស់​នាង ​ខ្ញុំ​ឃើញ​ត្រា​ប៉ុស្ត៍​ថ្ងៃ​ទី​៥​មេសា​និង​ទី​២០​មេសា​ឆ្នាំ​២០០៥​។ខ្ញុំ​បាន​ឃើញ​រូប​ថតនៃ​ផ្ទះ​វីឡា​ឪពុក​ម្តាយ​នាង​នៅ​ភូមិ​បឹង​កេង​កង​ដែល​នៅ​មាន​សភាព​មាំ​ទាំ​នៅ​ឡើយ​។ ​នាង​មាន​ភ័ព្វ​សំណាង​ដោយ​បាន​ទិញ​យក​ពីរ​ល្វែង​មក​វិញ​ហាក់​បី​ដូច​ជា​នាងបាន​ទិញ​ទ្រនំ​មួយ​ដែល​រង់​ចាំ​ថ្ងៃ​ដែល​នាង​ត្រឡប់​មក​ស្រុក​កំណើត​វិញ​ដើម្បី​គាស់​រំលឹក​អនុស្សាវរីយ៍​ពី​អតីតកាល​ឲ្យ​រស់​ឡើង​វិញ។​ ទោះ​បី​ជា​ពេល​វេលា​ពុំ​អាច​ជំនួស​ពេល​វេលា​ដែល​បាន​កន្លង​ទៅ​​ តែ​ការ​វិល​ត្រឡប់​មក​ដាក់​ដាន​ជើង​លើ​ស្នាម​ចាស់​វិញ​ក៏​អាច​ជាឱសថ​បន្ធូរ​រស់​ជាតិ​ជូរ​ចត់​ខ្លះៗ​ពី​អតីតកាល​ដែរ​។

ចំពោះ​ផ្ទះ​ឈើ​នៃ​ឪពុក​ម្តាយ​ខ្ញុំ​វិញ​ដែល​នៅ​ភូមិ​បឹង​កេងកង​ដែរ​ត្រូវ​បាន​គេ​រុះ​រើ​បំបាត់​ដាន​ទាំង​ផ្ទះ​ទាំង​អនុស្សាវរីយ៍​គ្រប់​យ៉ាង​ដែល​បាន​ជ្រួត​ជ្រាប​តាម​ទ្វារ​ជញ្ជាំង​។ សរុប​មក​ គេ​បាន​ជីក​កប់​អនុស្សាវរីយ៍​របស់​ខ្ញុំ ។ ​ខ្ញុំ​ជា​ពល​រដ្ឋ​ម្នាក់​ដូច​ពល​រដ្ឋ​ច្រើន​នាក់​ទៀត​ គឹ​គ្មាន​សិទ្ធិ​ទាម​ទារ​យក​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ផ្ទាល់​ខ្លួន​មក​វិញទេ។​ បើ​សិន​ជា​ខ្ញុំ​មាន​ភ័ព្វ​សំណាង​និង​មាន​សមត្ថភាព​ទិញ​យក​ភូមិ​គ្រឹះ​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ​ដែល​បាន​សង់​លើ​ដី​ភូមិ​របស់​ខ្ញុំ​​មក​វិញ​ នោះ​ខ្ញុំ​និង​រុះ​ផ្ទះ​ថ្ម​នោះ​ចោល​ភ្លាម​ហើយ​សង់​ផ្ទះ​ឈើ​តាម​គំរូ​ផ្ទះ​ឈើ​ចាស់​របស់​ឪពុក​ម្តាយ​ខ្ញុំ​វិញ​ហើយ​អញ្ជើញ​ព្រលឹង​គាត់​និង​បង​ប្រុស​ព្រម​ទាំង​ក្មួយ​ស្រី​ក្មួយ​ប្រុស​ទាំង​អស់​ឲ្យ​មក​សណ្ឋិត​នៅ​។

ចំពោះ​បញ្ហា​ផ្ទាល់​ខ្លួន​នាង​សព្វ​ថ្ងៃ​ ខ្ញុំ​យល់​មនោសញ្ចេតនា​នាង​ទាំង​ស្រុង។ ​ចំពោះ​អារម្មណ៍​ខ្វល់​ខ្វាយ​របស់​នាង​ដែល​រស់​នៅ​ឆ្ងាយ​ពី​ប្តី​នាង​ដោយ​មាន​សមុទ្រ ភ្នំ​ វាល​ខ្សាច់​ច្រើនស្រទាប់​ខាឃាំង​មិន​ឲ្យ​មើល​គ្នា​ឃើញ​ឬ​និយាយ​រក​គ្នា​បាន​ភ្លាម​ៗ​តាម​ចិត្ត​ចង់​ គឺ​ជា​បញ្ហាដែល​អ្នក​ដទៃ​ឬ​សមាជិក​គ្រួសារ​ផ្ទាល់​ពុំ​អាច​ឈឺ​ចាប់​ជួស​មួយ​រយ​ភាគ​រយ​ឡើយ​។​ ខ្ញុំ​ញញើត​និង​ផ្តល់​យោបល់​ដល់​នាង ​​តែ​ទោះ​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ​ ពេល​វេលា​ពុំ​អាច​អនុញ្ញាតពេល​វេលា​យូរ​ឆ្ងាយ​ចំពោះ​នាង​ឡើយ​។​ សំណួរ​យ៉ាង​ខ្លី​ត្រូវ​ចោទ​ឡើង​៖​ បញ្ហា​បម្រើ​ប្រទេស​ជាតិ​ដែល​ស្វាមី​នាង​ត្រូវ​បំពេញ ?​ ឬ​សុភមង្គល​នៃ​គ្រួសារ?​ បើ​នាង​ចេះ​ចង​សម្ពន្ធ​បញ្ហា​ទាំងពីរ​នេះ​ឲ្យ​ចុះ​ចូល​ជា​មួយ​គ្នា​នោះ​នាង​និង​រក​ចម្លើយ​ឃើញ​។

ខ្ញុំ​ដក​ស្រង់​វគ្គ​ខ្លះៗ​ក្នុង​រឿង​ប្រលោមលោក​របស់​ខ្ញុំ​ដែល​មាន​ចំណង​ជើង​ថា«​ឆ្ងាយពី​វាយោ​ខែ​កត្តិក» ដើម្បី​យក​មក​ដាក់​អម​ការ​ពិចារណា​របស់​ខ្ញុំ​ចំពោះ​បញ្ហា​របស់​នា​ង​ជា​ឧទាហរណ៍​៖

…«មួយ​វិញ​ទៀត​ និស្ស័យ​ចង់​ទុក​ពេល​វេលា​ដើម្បី​បន្ធូរ​ពេល​វេលា​​ និង​យក​ពេល​វេលា​ទៅ​សង​ពេល​វេលា​។ ​ពេល​វេលា​ដែល​ខក​ខាន ​​ដែល​ត្រឡប់​​ត្រឡិន ដែល​របូតទៅ​ ដែល​គេច​វេះ​ ដែល​រលំ​ស្រុត​។ និស្ស័យ​មាន​មនោសញ្ចេតនា​ចម្លែក​ថា​ បុគ្គលិក​លក្ខណៈ​របស់​និស្ស័យ​នៅ​តែ​ដដែល​គ្មាន​ផ្លាស់​ប្តូរ​​។ គឹ​បរិដ្ឋាននៃ​សង្គម​ទេ​តើ​ដែល​វិវត្ត​ហាក់​បី​ដូច​ជា​និស្ស័យ​អុំទូក​ក្នុង​ដង​ទន្លេ​ ទូក​និស្ស័យ​មិន​លឿនទៅ​មុខ​ តែ​ច្រាំង​ទន្លេ​នៃ​សង្គម​ជាតិ​បាន​ផ្លាស់ប្តូរ​ទេសភាព​ ទេសភាព​នយោបាយ​ ទេសភាព​ប្រពៃណី​ ទេសភាព​ចរិយា ​ទេសភាព​នៃ​សីលធម៌​ ទេសភាព​នៃ​ចំណង​គ្រួសារ​។»

…«តែ​ឱកាស​គឺ​ជា​លេស  ​ជា​ឱកាស​រង់​ចាំ​ឱកាស​មួយ​ទៀត​។​ ដល់​ដូច្នេះ​ទៅ​ ពី​ឱកាស​ខក​ខាន​មួយ​ទៅ​ឱកាស​ខក​ខាន​មួយ​ទៀត ​ជីវិត​មនុស្ស​ម្នាក់​ៗ​បាន​ដើរ​ទៅ​ដល់​ទី​ចុង​បញ្ចប់​ទៅ​ហើយ​។​ ដល់​សរុប​សេចក្តី​ទៅ​ ជីវិត​ច្រើន​ជា​ឱកាស​ខកខាន​ដោយ​ខ្វះ​ឆន្ទៈ​  ខ្វះ​ចំណង់​ ខ្វះ​សេចក្តី​ក្លាហាន​ ខ្វះ​ការ​ស្រមៃ​។»

…«តើ​ជីវិត​មាន​សណ្ឋាន​ដូច​ទៀន​ឬ? គឺ​បន្តិច​ម្តងៗ​ ពេល​វេលា​ដែល​ជា​ប្រឆេះ​បាន​ដុត​ក្រមួន​នៃ​យុវវ័យ​ សម្ភស្ស ​ជំនឿ​ សេចក្តី​ស្នេហា​និង​សេចក្តី​សង្ឃឹម​ឲ្យ​រលាយ​ធ្លាក់​ជា​ដំណក់​មក​ហ៊ុំ​ព័ទ្ឋ​គល់​ទៀន ​ជា​ស្នូល​ព្រលឹង​ដែល​នឹង​ចាក​ចេញ​សំបក​ប្រាណ​ទៅ ​នៅ​ពេល​មរណៈ​ដូច​អណ្តាត​ភ្លើង​ទៀន​ដែល​រលត់​ទៅ ?»

…«ឧត្តមគតិ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ដែល​និស្ស័យ​បាន​ស្រមើ​ស្រមៃ​ស្វែង​រក​ក្នុង​ពេល​យុវវ័យ​ ឥឡូវ​នេះ​រលាយ​ទៅ​ជា​មួយ​នឹង​ពេល​វេលា​ដែល​កន្លង​ទៅ​។​ អ្វីៗ​ដែល​និស្ស័យ​មាន​ជំនឿ​ទៅ​លើ​មិន​មាន​ភាព​ស្រប​គ្នា​នឹង​អ្វីៗ​ដែល​​ភ្នែក​និស្ស័យ​បាន​សង្កេត​ឃើញ​។​ ព្រឹត្តការណ៍​នយោបាយទាំ​ងប៉ុន្មាន​ច្រើន​តែ​មាន​លក្ខណៈ​ផ្ទុយ​ឬ​ក្បត់​នឹង​ពាក្យ​សន្យា​។​ ក្នុង​ពេល​នេះ​នៅ​សល់​តែ​សេចក្តី​ស្នេហា​និង​ការ​គោរព​ឳពុក​ម្តាយ​ប៉ុណ្ណោះ​ដែល​សង្កត់​យ៉ាង​ពិត​ប្រាកដ​លើ​ដួង​ចិត្ត​ហើយ​និង​វាយោ​ខែ​កត្តិក​ដែល​បក់​យ៉ាង​ទៀងទាត់​រាល់​រដូវ​រំហើយ។​ ប៉ុន្តែ​ បន្តិច​ទៀត​​ និស្ស័យ​នឹង​ត្រូវ​ឃ្លាត​ឆ្ងាយ​ពី​ម្តាយ​ចាស់​ ពី​ស្រុក​កំណើត​ពី​បង​ប្រុស​ ពី​ក្មួយ​ស្រី ពី​ចេតិយឳពុក…សែន​ឆ្ងាយ ពី​វាយោ​ខែកត្តិកលើ​ភូមិ​បឹង​កេង​កង។​»

ឃ្លា​ដែល​ខ្ញុំ​ស្រង់​ទាំង​នេះ​គឺ​គ្មាន​គោល​បំណង​អ្វី​ក្រៅពី​វិភាគ​ទៅ​លើ​ពេល​វេលា​ដែល​កន្លង​ទៅ​ ពេល​វេលា​ដែល​នាង​ត្រូវ​ការ​ដើម្បី​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា​ផ្ទាល់​ខ្លួន​នាង គឺ​បញ្ហា​ពលិកម្មដែល​នាង​ត្រូវ​បំពេញ​ចំពោះ​ប្តីនាង​​និង​បញ្ហា​ពលិកម្ម​ដែល​ប្តី​នាង​ត្រូវ​ធ្វើ​ចំពោះ​ប្រទេសជាតិ ​តែ​នៅ​ខ្វះ​បញ្ហា​ពលិកម្ម​មួយ​ទៀត​ដែល​ប្តី​នាង​និង​នាង​ត្រូវ​ធ្វើ​ដើម្បី​រក្សា​សុភមង្គល​រវាង​នាង​និង​ប្តី​នាង​ ពីព្រោះ​កូន​ចៅ​របស់​នាង ​គេ​ត្រូវ​កសាង​អនាគត​របស់​គេ​ផ្ទាល់​…ឆ្ងាយ​ពី​រូប​នាង​និង​ប្តី​នាង៕

ដោយ​រឮក

គ.ខ.ន.


4 responses to “កម្រងលិខិត​ដែល​បាន​ទទួល

  1. លោកអ៊ំ​ជា​ទីគោរព
    ខ្ញុំ​ពេញចិត្ត​ត្រង់​ការ​ប្រៀបជីវិត​មនុស្ស​ទៅ​នឹង​ទៀន…
    ខ្ញុំ​ជឿជាក់​ថា ការ​ដក​ស្រង់​ខាង​លើ​នេះ ជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​រឿង​ប្រលោម​លោក​ថ្មី​របស់លោក​អ៊ំ​ជាក់​ជាមិន​ខាន ។
    ខ្ញុំ​ពេញចិត្ត​នឹង​សម្តីពាក្យ​ពេចន៍​សំណេរ​របស់​លោកអ៊ំ ដែល​មាន​លក្ខណៈ​ធ្ងន់ និង​ទន់​ភ្លន់…
    ដោយ​ក្តីគោរព
    ក្មួយប្រុស

    • ក្មួយឧត្តម

      មែនហើយ «លិខិតដែលបានទទួល»ជាចំណងជើងប្រលោមលោកថ្មីរបស់លោក​អ៊ំ​។​
      ដូច្នេះ ផ្នែក​ដែលឧត្តមបានអាន​ក៏ជាផ្នែកមួយដែលនឹងមានក្នុង​រឿង​ប្រលោម​លោក​ថ្មី​
      របស់លោក​អ៊ំ​ដែរ។
      ម្ចាស់លិខិត«គខន»ជាអ្នកនិពន្ឋដ៏ជាទីគោរពនិងកោតសរសើរម្នាក់ពោរពេញទៅ
      ដោយឧត្តមគតិនិងសម្បូណ៌រូបារម្មណ៍ពិសេសៗគ្មានពីរ។

  2. អ្នកមីង! ខ្ញុំពេញចិត្តណាស់ ចំពោះអត្ថន័យនៃ កថាខណ្ឌនិមួយៗ។ តើមានអត្ថបទពេញទេ?

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s