បង្គង​ក្អែក ដោយ លោកគ. ខូវនី

បង្គង​ក្អែកចង្កៀង​ចោល​ដុំ​ពន្លឺ​ពណ៌​លឿង​លើ​ផ្លូវ​ស្ងាត់

នាង​ខិត​ជិត​ខ្ញុំ ប្រាណ​នាង​ញ័រ​ តើ​នាង​រងា​ឬ​នាង​យំ

ខ្ញុំ​ទាញ​ភក្រ្ត​នាង​មក​ជិត​ អ្វីៗ​លែង​សំខាន់​ទាំងអស់

ព្រោះ​ខ្ញុំ​ឃើញ​តំណក់​ពេជ្រ​ពីរ​គ្រាប់​ទំ​លើ​បង្គង​នេត្រា​នាង​។

ឱបង្គង​ក្អែក​អើយ!

ហេតុម្តេច​ក៏​នាង​យក​ខ្ញុំ​ជា​សាក្សី​នៃ​ទុក្ខ​នាង

ត្បិត​ជាយូរ​ហើយ នាង​ចាក់​សោទ្វារ​ឱរា​នាង​ជា​ច្រើន​ជាន់

នាង​ខំឡើង​ភ្នំ​កង្វល់​មួយ​កាំ​ហើយ​មួយ​កាំ​ទៀត​តែ​ម្នាក់​ឯង

នាង​យក​វាំង​នន​ខ្មៅ​មក​ចង​ពាំង​លើ​នេត្រា​។

ស្រាប់​តែ​ខ្ញុំ​មក​ដល់​ នាង​តាំង​ខ្លួន​ជា​សីតា

នាង​ទាញ​ខ្ញុំ​ឲ្យ​ឡើង​ជណ្តើរ​កង្វល់​ទៅ​តាម​នាង

លុះ​ដល់​កំពូល​ភ្នំ​ នាង​យក​វាំង​នន​ខ្មៅ​ចេញ​ពី​ភក្រ្តា

ហើយ​នាង​ហៅ​ខ្ញុំមើល​តារា​រាប់​លាន​ពេញ​មេឃា។

នាង​ចាប់​រៀប​រាប់​ពី​ឪពុក​នាង​ដែល​បាត់​ដំណឹង​តាំង​ពី​ឆ្នាំ​៧៥

ព្រម​ទាំង​ប្អូន​ប្រុស​មួយ​វង្វេង​ផ្លូវ នៅ​ពេល​រត់​ចុះពី​ផ្ទះ

ម្ដាយ​នាង​បាន​វិល​ជា​ច្រើន​ដង​ទៅ​ស៊ើប​ដំណឹង​នៅ​ស្រុក​សៀម

តែដំណឹង​ស្លាប់​តាម​ផ្លូវ​ជា​មួយ​រាស្រ្ត​ខ្មែរ​រាប់​លាន​នាក់។

នាង​យក​រូប​ថត​ចាស់​ពណ៌​លឿង​មក​បង្ហាញ​ខ្ញុំ

ខ្ញុំ​ឃើញ​គ្រួសារ​នាង​ជួប​ជុំ​សប្បាយ​ពេលវិស្សមកាល​នៅ​ឆ្នេរ​កែប

នាង​ប្រឡែង​ជាមួយ​បង​ប្រុស​និង​ប្អូន​ប្រុស​នាង​យ៉ាង​ថ្នាក់​ថ្នម

ក្រោម​សំណើច​នៃ​ឪពុក​ម្ដាយ​នាង​កំពុង​សម្រាក​លើ​គ្រែ។

ចុះឥឡូវ! មែន​ហើយ​ឥឡូវ​នៅ​សល់​តែ​បង​ប្រុស​មួយ​ជិត​ឱរា

គ្រាន់​បាន​និយាយ​ ពេល​ល្ងាច​មក​ដល់​ កែ​កង្វល់​នឹង​ទុក្ខា

នឹក​ពីបុណ្យ​កថិន​ដែល​ហែរចូល​វត្ត​កំពង់​សៀម

ឬ​ពេល​ហែល​ទឹក​តោង​ទូក​លេង​ពេល​ទៅភ្ជុំ​វត្ត​គគីរ។

ឱបង្គង​ក្អែក​អើយ!

ម្តេច​ក៏​ក្អែក​ហើរ​ចោល​ទ្រនុំ៕

មេសា ១៩៨៣

គ.ខូវនី

រក្សាសិទ្ធិ

Advertisements

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s