កម្រងលិខិតដែលបានទទួល

អក្ខរា​ សាសព្ទ​របស់​លោក​ផាន់​សាន​បាន​គាស់​រំលឹក​អនុស្សាវរីយ៍​នៃ​ការងារ​របស់ខ្ញុំ​ជា​អ្នក​សារព័ត៌មាន​វិទ្យុ​បារាំង​អន្តរជាតិ​រយៈ​១៨​ឆ្នាំ​កន្លងទៅហើយដែល​បាន​កប់​បាត់​អស់​រយៈ​ពេល​ពីរ​ឆ្នាំ​ចុង​ក្រោយ​នេះ​ឲ្យ​រស់​រវើក​ឡើង​វិញ​។ ​ ខ្ញុំ​រំភើប​ណាស់ ​រំភើប​នឹង​​ការ​វាយ​តម្លៃ​ដ៏​ត្រឹម​ត្រូវ​​ របស់​លោក​លើ​កិច្ចការ​របស់​ខ្ញុំក្នុងពេលនោះ ​ហាក់​បី​ដូច​ជា​លោក​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត​ខ្ញុំ​និង​បាន​មើល​ឃើញ​យ៉ាង​ប្រចក្សនូវការ​​បំពេញ​ការងារ​ដ៏សកម្ម​និង​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ប្រកប​ដោយមនសិការ​ការងារ​។​ ក្នុង​​ពេល​នេះ​ខ្ញុំ​ឆ្លៀត​អរគុណ​អ្នក​ស្តាប់​ដ៏​ជា​ទី​រាប់​អាន​និង​គោរពរបស់​ខ្ញុំ​ ជាពិសេសលោក​ផាន់ សាន​ដែល​ធ្លាប់​បាន​ស្រឡាញ់ចូល​ចិត្ត​​សម្លេង​និងបាន​​គាំទ្រ​ខ្ញុំ​ជា​រៀង​រហូត​មក​យ៉ាងស្ងាត់ស្ងៀម ទោះ​បី​ជា​ពេល​នេះ​សម្លេង​ខ្ញុំ​និង​នាទី​អក្សរសិល្ប៍​ខ្មែរ​របស់​ខ្ញុំបាត់​សូន្យឈឹង​​ពី​កម្មវិធី​វិទ្យុនិងទៅតាមពេលវេលា​ក៏​ដោយ​ ក៏​លោក​នៅ​តែ​ចាំគ្មាន​ភ្លេច​នូវ​ទស្សនាវដី្ត​ផ្សេងៗដែល​ខ្ញុំបានរៀបចំផ្សាយ។​ ​លើស​ពី​នេះ ​ខ្ញុំ​ពិត​ជា​សោមនស្ស​ក្រៃលែង​ កាលបើ​ពី​បាន​ដឹង​ថា​ កិច្ចការ​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​បំពេញ​កន្លង​មក​មិន​ត្រឹម​តែ​បាន​​លើក​ស្ទួយ​ អក្សរសាស្ត្រ​អក្សរសិល៍្ប​ខ្មែរ​យើង​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ​ តែ​ទន្ទឹម​នោះ​ក៏​បាន​បណ្តុះ​និស្ស័យ​របស់​លោក​ឲ្យ​ស្រឡាញ់​និង​សិក្សាអក្សរសិល្ប៍​ខ្មែរ​ដែរ​។

លិខិតលោកផាន់​ សាន អ្នកស្តាប់វិទ្យុនិងអ្នកអានប្លក

១.វេលាវិលវល់វែង​អន្លាយ ជាប់​ជាក់​នឺក​ស្ដាយ​ពេល​កន្លង​ ធ្លាប់​ស្ដាប់​សំដី​ស្ដី​ឆ្លើយ​ឆ្លង អធិប្បាយ​គ្មាន​ឆ្គង​តាម​វិទ្យុ​។ ២.វេលា​នាំ​អោយ​យើង​ជួប​គ្នា វេលា​បង្កើត​អនុស្សា វេលា​បង្កើត​ក្ដី​ស្នេហា វេលា​ចាប់​ច្បារ​ស្នេហា​ខ្ញុំ។ ៣.គឺ​ស្នេហ៍​សំឡេង​អ្នកគ្រូ ជា​ជន​គំរូ​គួរ​ប្រព្រឹត្ត​ ទាញ​ខាប​ព្រលឺង​មក​សណ្ឋិត​ ឲ្យ​ខ្ញុំខំ​ខិត​សញ្ជឹង​គិត​។ ៤.អ្នក​គ្រូ​នាំ​ខ្ញុំមាន​កាមា​ ក្នុង​ការ​សិក្សា​អក្សរសិល្ប៍​ ឲ្យ​ខ្ងុំ​ជីក​កាយ​ដល់ជម្រៅឲ្យ​ខ្ញុំយល់​ច្បាស់នូវ​ចិត្ត​កវី​។ ៥.សម្ភាសន៍​អ្នក​ស្រី​ទេព​ស៊ុយ​អៀង​ អ្នក​គ្រូ​ប្រិត​ប្រៀង​គ្មាន​ចន្លោះ​ នាំ​ចិត្ត​ខ្ញុំស្ដាប់ឲ្យ​រង​គ្រោះ​ ព្រោះ​ស្នេហ៍​ចាក់​ធ្លុះ​បេះ​ដូង​ខ្ញុំ ​។ ៦. ជីវិត​កូន​ថ្លៃ​កូន​ត្រូវ​តែ​រស់​ អ្នក​គ្រូ​សង្គ្រោះ​រស់​ឡើង​វិញ​ លោក​ពិន​យ៉ា​ថៃ​ថ្លែង​បញ្ចេញ​ សាសព្ទ​ទោ​ម្នេញ​ក្រុម​អាវ​ខ្មៅ​។ ៧.កវី​គង្គ​ប៊ុន​ឈឿន​រាយ​រ៉ាប់​ អ្នក​គ្រូ​ត្រង​សា្ដប់​មិន​ជិន​ណាយ​ រាល់​ហេតុ​ផ្គុំ​ផ្សំ​ចំរាង​កាយ​ ផ្សា​ភ្ជិត​ឆ្លាក់​ផ្ដិត​ឆ្លាក់​រាយ​ការ​ចាំ​ចង​។ ៨.ខ្ងុំ​សូម​គោរព​ជំរាប​លា​ អ្នក​គ្រូ​ស្ងួន​ភ្ងា​ពីចម្ងាយ​ ដោយ​ក្ដី​គោរពលំឱន​កាយ និង​ជាក់​ច្បាស់​ស្ដាយ​មិន​ចង់​ឃ្លាត​។ ៩.ជូន​ពរ​អ្នក​គ្រូ​សុខ​ភាព​ល្អ​ គ្រួសារ​បវរ​គ្មាន​ភ័យ​ភិត​ រូប​ឆោម​លោម​ពណ៌​ល្អ​វិចិត្រ​ ច្បាស់​ជាក់​ជាប់​ជិត​រយ​សែន​ឆ្នាំ​។

ផាន់​ សាន Phann San

លិខិតអ្នកនិពន្ធ យូ សុភា

ជូនចំពោះអ្នកគ្រូមីងជាទីគោរពដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់របស់ក្មួយ ៗ !

           ខ្ញុំបាទ យូ សុភា តំណាងឱ្យ​មិត្ដ អ្នកនិពន្ធ​មួយ​ចំនួន ដែល​បាន​អញ្ជើញ​ទៅ​ចូល​រួម​ក្នុង​កម្មវិធី អាពាហ៍​ពិពាហ៍​កូនស្រីធម៌​របស់​អ្នក​មីង​កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​២៩ ខែ​កក្កដា ឆ្នាំ​២០១១ សូម​សម្ដែង​នូវ​ការ​រំភើប​សប្បាយ​រីករាយ​ជា​ទី​បំផុត​ចំពោះ​ការទទួល​រាក់​ទាក់​អស់​ពី​បេះ​ដូង​របស់​លោក​ពូ​អ្នក​មីង​ចំពោះ​យើង​ខ្ញុំ​ទាំង​អស់​គ្នា​។ ខ្ញុំ​បាទ​ក៏​ដូច​ជា​មិត្ដ​អ្នក​និពន្ធ​ទាំង​អស់​ពិត​ជា​មាន​កិត្ដិយស និង​មាន​ជោគ​សំណាង​ខ្លាំង​ណាស់​កាល​ដែល​បាន​ស្គាល់ លោក​ពូ​អ្នក​មីង ដែល​ជា​ជន​គំរូ​នៅ​ក្នុង​សង្គម កម្រ​រក​បាន​​​​ ល្អ​ទាំង​អត្ដចរិត ពាក្យ​សម្ដី ​អាកប្បកិរិយា​ដែល​យើង​ខ្ញុំ​មិន​អាច​និង​អ​ត់​សរសើរ​បាន​។ អ្នក​មីង ​យើង​ខ្ញុំ​ពិត​ជា​យល់​ណាស់​ថា ​អ្នក​មីង​ស្រលាញ់​យើង​ខ្ញុំ រាប់​អាន​យើង​ខ្ញុំ ក៏​ដូច​ជា​ស្រលាញ់​អក្សរសាស្ដ្រ​ជាតិដែល​ប្រសូត្រ​ចេញ​ពី​បេះដូង​បរិសុទ្ធ​ពិត​ៗ ឥត​ក្លែង​បន្លំ ឬ​គិត​ពី​ផល​ចំណេញ​និង​ផល​តប​ស្នង​អ្វី​នោះ​ឡើយ​ខុស​ពី​អ្នក​មួយ​ចំនួន​ដែល​ធ្វើ​ទៅ​ហើយ​សម្លឹង​ឃើញ​ផល​តប​ស្នង​ពី​គេ​វិញ​។ ទឹក​ចិត្ដ​ដ៏​ល្អ​គ្មាន​ពីរ​របស់​អ្នក​មីង​ដែល​បាន​បន្ទាប​កាយ​មក​រាប់​អាន​មិត្ដ​អ្នក​និពន្ធ​យើង​ខ្ញុំ ​យើង​ខ្ញុំ​ពិត​ជា​មាន​សេចក្ដី​សប្បាយ​រីក​រាយ​រំភើប​ដោយ​មិន​អាច​បំភ្លេច​បាន​ក្នុង​មួយ​ជីវិត​របស់​យើង​ខ្ញុំ​នេះ។​ អ្នក​មីង​មិន​ត្រឹម​តែ​ជា​អ្នក​និពន្ធ​សន្ដិភាព​អប់រំ​ផ្លូវ​ចិត្ដ​មនុស្ស​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ​ អ្នក​មីង​ថែម​ទាំង​ជា​ស្ដ្រី​អ្នក​និពន្ធ​ដែល​លេច​ធ្លោ​នៅ​ក្នុង​សង្គម​ខ្មែរ​ទាំង​ស្ថានភាព​គ្រួសារ​និង​រូប​សម្បត្ដិ​ ។ យើង​ខ្ញុំ​ពិត​ជា​ស្រលាញ់ និង​គោរព​អ្នកគ្រូ​យ៉ាង​ស្មោះ​អស់​ពី​បេះដូង ​មាន​ព្រះ​ជា​ប្រធាន​ហើយ​ស្ម័គ្រ​ខ្លួន​ធ្វើ​តាម​ការ​ត្រិះរិះ​របស់​អ្នក​មីង​ឥត​វៀចវេ​គ្រប់​កាលៈទេសៈ​។ អ្នក​គ្រូ​មីង​ជា​អ្នក​និពន្ធ​ដែល​ខ្ញុំ​តែង​តែ​ឱ្យ​តម្លៃ និង​គោរព​បំផុត ហើយ​ខ្ញុំសុំ​តែ​អ្នក​គ្រូ​ម្យ៉ាង​គត់ គឺ​សុំឱ្យ​អ្នក​គ្រូ​ជឿ​ជាក់​ថា មិន​ថា​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ស្ថានភាព​បែប​ណា ក៏​អ្នក​គ្រូ​ចំពោះ​យើង​ខ្ញុំ​គឺ​ជា​អ្នកនិពន្ធ​ស្ដ្រី​ទី​មួយ​នៅ​ក្នុង​ចិត្ដ​របស់​ពួក​យើង​ខ្ញុំ​ជា​និច្ច​។ ចំពោះ​ខ្ញុំ​ផ្ទាល់​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​សំណូមពរ​យ៉ាង​ទទូច​ដល់​អ្នក​គ្រូ​នោះ គឺ​ខ្ញុំ​ចង់​ឱ្យ​អ្នក​គ្រូ​និពន្ធ​រឿង​ថ្មី​ឬ​ក៏​សរសេរ​ពី​ជីវប្រវត្ដិ​អ្នក​គ្រូ​ក្ដី​ដើម្បី​ធ្វើការ​ផ្សព្វ​ផ្សាយ​ឱ្យ​កូន​ខ្មែរ​ទាំង​ក្នុង​សម័យ​នេះ និង​ជំនាន់​ក្រោយ​បាន​ស្គាល់​អ្នក​គ្រូ​កាន់​តែ​ច្បាស់​។ ខ្ញុំ​ជឿ​ថា​ជីវប្រវត្ដិ​របស់​អ្នក​គ្រូ​នឹង​ធ្វើ​ឱ្យ​អ្នក​និពន្ធ​ជំនាន់​ក្រោយ​មាន​ឆន្ទៈ​ក្នុង​ការ​តែង​និពន្ធ​កាន់​តែ​ខ្លាំង​ឡើង​ៗ។​ ខ្ញុំ​គិត​ថា អ្នក​គ្រូ​ពុំ​ចាំ​បាច់​ដល់​វ័យ​ចាស់​ចាំ​សរសេរ​នោះ​ទេ ខ្ញុំ​ចង់​ឱ្យ​អ្នក​គ្រូ​ចាប់​ផ្ដើម​ពី​ពេល​អ្នក​គ្រូ​ទៅ​រស់​នៅ​ប្រទេស​បារាំង​វិញ​នោះ​។ មនោសញ្ចេតនា​របស់​យើង​ខ្ញុំ​បាន​ចាក់​ឫស​យ៉ាង​ជ្រៅ​ទៅ​ក្នុង​ការ​ស្រលាញ់ គោរព​ចូល​ចិត្ដ និង​មាន​ចិត្ដ​ចង់​ចូល​រួម​កសាង​អនុស្សាវរីយ៍​ជា​មួយ​អ្នក​មីង​ឱ្យ​បាន​ច្រើន​ដើម្បី​ទុក​ជា​ក្រាំង​ប្រវត្ដិសាស្ដ្រ​នៅ​ក្នុង​ជីវិត​ជា​អ្នក​និពន្ធ​របស់​យើង​ខ្ញុំ​នេះ​។ ខ្ញុំ​មាន​សេចក្ដី​រំពឹង​ទុក​ថា​អ្នក​គ្រូ​នឹង​ផ្ដល់​ឱកាស​ឱ្យ​យើង​បាន​ជួប​ជុំ​សប្បាយ​ជា​មួយ​​អ្នក​គ្រូ​នៅ​ក្នុង​ខែ​សីហា​ខាង​មុខ​នេះ​ជាក់​ជា​មិន​ខាន​មុន​ពេល​ដែល​អ្នក​គ្រូ​ត្រលប់​ទៅ​ប្រទេស​បារាំង​វិញ​នោះ​។​ ប្រសិន​បើ​អ្នក​គ្រូ​អញ្ជើញ​ទៅ​ដោយ​ពុំ​បាន​ជួប​ជុំ​គ្នា​នោះ ​ចំពោះ​ខ្ញុំ​និយាយ​ដោយ​មាន​ថ្ងៃ​ថ្មើរ​នេះ​ ខ្ញុំ​ពិត​ជា​មាន​ការ​អាលោះ​អាល័យ​អ្នក​គ្រូ​ខ្លាំង​រក​ទី​បំផុត​គ្មាន​។​ នេះ​អាច​ដោយ​សារ​តែ​ខ្ញុំ​ជា​មនុស្ស​ដែល​សម្បូរណ៌​ទៅ​ដោយ​មនោសញ្ចេតនា​ចាក់​ហូរ​ហៀរ​ពេញ​ខ្លួន ! ខ្ញុំ​នឹក​ដល់​គុណ​សម្បត្ដិ​ដ៏​ល្អ​របស់​អ្នក​គ្រូ​ចំពោះ​យើង​ខ្ញុំ​គ្មាន​ពេល​ភ្លេច​។ យើង​ខ្ញុំ​ស្ម័គ្រ​ខ្លួន​ចូល​រួម​ចំណែក​បម្រើ​ការងារ​អក្សរសាស្ដ្រ​ជាតិ​និង​មិន​ចេញ​ទៅ​ណា​ឆ្ងាយ​ពី​អ្នក​គ្រូ​ឡើយ​ព្រោះ​អ្នក​​គ្រូ មាន​គុណសម្បត្ដិ​គ្រប់​ប្រការ​។           យើង​ខ្ញុំ​សូម​គោរព​ជូន​ពរ​លោក​ពូ​ អ្នក​មីង​រួម​ទាំង​ក្រុម​គ្រួសារ​ទាំង​អស់​ឱ្យ​ជួប​ប្រទះ​តែ​សេចក្ដី​សុខ​កុំ​បី​ឃ្លាង​ឃ្លាត​ឡើយ​។

ដោយ​ការ​គោរព​ដ៏​ខ្ពង់​ខ្ពស់​បំផុត​ពី​ខ្ញុំ​បាទ​យូ​សុភា​តំណាង​ឱ្យ​មិត្ដ​អ្នក​និពន្ធ​៕

ចម្លើយខ្ញុំ

ចំពោះក្មួយ យូ ​សុភា​អ្នក​និពន្ធ​ឆ្នើម​​និងក្មួយៗអ្នកនិពន្ធទាំងអស់ជា​ទី​ស្រឡាញ់​រាប់​អាន​

ខ្ញុំ ​បាន​អាន​អក្ខរា​របស់​ក្មួយៗ​ច្រើន​ដង​យ៉ាង​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ជាទីបំផុតនិង ​បាន​អាន​ ជូន​លោកពូ​ស្តាប់​ដែ​រ។​ លិខិត​របស់​ក្មួយ​ៗជា​ឱសថ​ទិព្វ​ដ៏​ពិសេស​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ខ្ញុំ្​ឲ្យ​ មានកម្លាំងជា​ថ្មី​។​  អរគុណ​ជាអនេកចំពោះ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ចូល​ចិត្ត​ដែល​ផុសចេញ​ពី​ដួង​ចិត្ត​ របស់ក្មួយ​ៗចំពោះខ្ញុំ។​

ខ្ញុំ ​សន្យា​ថា​បើ​សុខភាព​ល្អ​ជាង​នេះ ​ខ្ញុំ​នឹង​ខំ​ឆ្លៀត​ពេល​ចង​ក្រង​សៀវភៅជីវប្រវត្តិ​របស់​ខ្ញុំ​ដែល​ខ្ញុំ​ បាន​ប៉ង​សរសេរ​ជា​យូរ​មក​ហើយ​ជូន​ក្មួយ​ និង​អ្នក​ដែល​បាន​សិក្សា​ស្នាដៃ​ខ្ញុំ​អាន​មិន​ខាន ​ទាន់​ខ្ញុំ​នៅ​មាន​ការចង​ចាំនៅ​ឡើយ​។ ខ្ញុំតែងតែគិតថា ជីវិតមនុស្សយើងខ្លីណាស់​  ដូច្នេះបើចង់ធ្វើអ្វីគួរតែធ្វើឲ្យហើយ។

សូម ​ក្មួយៗ​ជឿ​ចុះ​ថា​ ខ្ញុំ​មិន​អាច​បំភ្លេច​ទឹក​ចិត្ត​ដ៏​ប្រពៃ​​របស់​ក្មួយ​និង​ ក្រុមយុវអ្នកនិពន្ធ​ដែល​ធ្លាប់​តែ​គោរព​រាប់​អាន​ខ្ញុំ​និង​ធ្លាប់​បាន​ធ្វើ​ អំណោយ​សៀវភៅ​ប្រលោម​លោក​ជា​អនុស្សាវរីយ៍​ឲ្យ​ខ្ញុំ​ឡើយ។​ ខ្ញុំថែរក្សាសៀវភៅរបស់ក្មួយទាំងអស់ទុកជាសម្បត្តិអក្សរសាស្ត្រដ៏មានតម្លៃប្រចាំបណ្ណាល័យគ្រួសារខ្ញុំ។ខ្ញុំ​​ចាំ​ជាប់​ក្នុង​ចិត្ត​និង​ក្នុង​អារម្មណ៍​ជា​និច្ច​នូវ​ពាក្យ​សន្យា​ ដ៏​មាន​តម្លៃ​របស់​ក្មួយ​។​ ពាក្យ​សន្យា​នេះ​ពិតជា​កម្លាំង​សាមគ្គីភាព​ដ៏​រឹងមាំ​ដែល​នាំ​ជំហាន​យើង​ឲ្យ​ ឈាន​ដើរ​ព្រម​គ្នា​លើ​មាគ៌ា​រួម​ក្នុង​បុព្វហេតុ​តែ​មួយ​គឺ​ការ​លើក​ស្ទួយ​​ អក្សរសាស្ត្រ​អក្សរសិល៍្ប​ជាតិ​ឲ្យ​រីក​ចម្រើន​ និង​ជួយ​អភិវឌ្ឍ​សង្គម​។ ​ម៉្យាង​ទៀត ​ បើ​សិនជា​មាន​ឱកាស ​ខ្ញុំ​នឹង​ស្វាមី​ខ្ញុំ​នឹងឆ្លៀត​ពេល​កសាងអនុស្សាវរីយ៍​រវាង​អ្នក​និពន្ធ​គ្នា​យើង​ឲ្យ​បាន​ច្រើនតាម​សំណូមពរ​ក្មួយ​​។ សូមក្មួយជឿចុះថា​ខ្ញុំ​រក្សា​លិខិតក្មួយៗទាំងអស់ទុកក្នុងសៀវភៅអនុស្សាវរីយ៍មាស​ដែលក្មួយយូ​ សុភា​បាន​ធ្វើ​អំណោយ​ដោយ​សុទ្ធចិត្ត​និង​បានផ្តើមចារទឹកចិត្តនិងទស្សនៈរបស់ក្មួយចំពោះខ្ញុំមុនគេបង្អស់តាំងពីប៉ុន្មានឆ្នាំមុន។ សៀវភៅមាស​អនុស្សាវរីយ៍​នេះពិតជាមានតម្លៃនិងមានក្លិនក្រអូបហើយក៏ជាគ្រឿងលម្អជីវិតយើងដែលជាអ្នកនិពន្ធរាល់រូបមែនទេ?។ ​

សូម​ក្មួយ​ទទួល​ជោគជ័យ​ជា​និច្ច​ក្នុង​ការ​បម្រើ​អក្សរសាស្ត្រ​អក្សរសិល្ប៍​ជាតិ​យើង​ក៏​ដូច​ជា​ក្នុង​ការងារ​និង​ជីវិត​គ្រួសារ។​ សូមរក្សាភាពស្មោះត្រង់និងសាមគ្គីភាព រវាងគ្នានិងគ្នា។​ ចូរយើងលះបង់ការច្រណែននិន្ទាដែលជាពូជ​​នៃពៀរក្នុងលោកដោយយកមកជំនួសវិញនូវការចេះជួយឈឺឆ្អាល រំលែកការសប្បាយទុក្ខសោកនិង​ជោគជ័យទៅ​ វិញទៅមក។ សូមឲ្យមិត្តភាពរវាងក្រុមអ្នកនិពន្ធយើងរឹងមាំដូចផ្ទាំងសិលានៃប្រាសាទអង្ករវត្ត។

ជាទីបញ្ចប់ សូមក្មួយៗទទួលការស្រឡាញ់រាប់អានយ៉ាងកក់ក្តៅពីអ្នកមីងនិងលោកពូឬលោកអ៊ំនិងសូម​ឲ្យក្មួយៗ​ទទួល​ជោគជ័យ​ជា​និច្ច​ក្នុង​ការ​បម្រើ​អក្សរសាស្ត្រ​អក្សរសិល្ប៍​ជាតិ​យើង​ក៏​ដូច​ជា​ក្នុង​ការងារ​និង​ជីវិត​គ្រួសារ។

កកន៖ សូមកុំភ្ញាក់ផ្អើលអំពីការបាត់ពាក្យឬ​ឃ្លាខ្លះដែលខ្ញុំបាន​ដកចេញ​ពីលិខិត​ក្មួយៗ​ដើម្បីកុំឲ្យមាន​ការប៉ះ​ទង្គិចអារម្មណ៍អ្នកដទៃ។

**********************​

លិខិតអ្នកនិពន្ធ​កៅ សីហា

ចម្ការមន ភ្នំពេញ ថ្ងៃសៅរ៍ ទី១៣ ខែសីហា ឆ្នាំ២០១១

មកដល់​អ្នកមីង ប៉ិច សង្វាវ៉ាន និងលោកពូ ប៉ិច ឈុន ជា​ទីគោរពដ៏​ខ្ពង់​ខ្ពស់!!!

​           ​ក្មួយ​មិន​ស្មា​នថា ថ្ងៃនេះ​ក្មួយ​មាន​វាសនា​បា​នចាប់​កាន់​​ដង​ប៉ាកកា​មក​ចារ​ជា​លិខិត​ដើម្បី​បង្ហាញ​ពី​ចំណាប់​អារម្មណ៍​របស់​ក្មួយ​ជូន​ចំពោះ អ្នក​គ្រូ​មីង​នោះ​ឡើយ។

           ក្មួយដូច​ជា​មិន​ដឹង​ថាត្រូវ​ចាប់​ផ្តើម​ពីចំណុច​ណា​មួយ​មុន​នោះទេ! ប៉ុន្តែ ក្មួយ​បាន​ចាំ​ថា​ក្មួយបាន​ឮនិង​ស្គាល់​ឈ្មោះ​របស់​អ្នកមីង​មុន​ដំបូង​បង្អស់​គឺ នៅ​ឆ្នាំ​២០០០កំឡុង​ពេល​ដែល​ក្មួយកំពុង​សិក្សា​ថ្នាក់​មហា​វិទ្យាល័យ​អក្សរសាស្ត្រ​ឆ្នាំទី​១។ ឈ្មោះ​របស់​អ្នក​គ្រូមីង គឺ​ក្មួយ​បាន​ទទួល​ការនិយាយ​បង្ហាញ​ដោយ​ផ្ទាល់ពី​អ្នក​គ្រូ​ សំរិទ្ធ សុទ្ធា ដែល​កាល​គាត់​បាន​ដាក់​ការ​ងារ​ស្រាវជ្រាវ​មួយ​ដល់​ក្មួយ គឺ​ការ​សិក្សា​វិភាគ​ពី​ស្នាដៃ​អក្សរ​សិល្ប៍​របស់​អ្នក​គ្រូ​មីង​មាន​ចំណង​ជើង​ថា «ជើង​មេឃ​ថ្មី»។ គ្រាន់​តែ​បាន​ឮ​ឈ្មោះ និង​កា​រ​បង្ហាញ​ដោយ​ខ្លីៗ​ពី​ប្រវត្តិ​រូប​របស់​អ្នក​គ្រូសុទ្ធា ក្មួយ​មាន​ចិត្ត​រំភើប​និង​ចង់​ឃើញ​ស្នាដៃ​មួយ​នោះ​យ៉ាង​ខ្លាំង។

ពីស្តាំទៅឆ្វេងអ្នកនិពន្ធ កៅសីហា និង អ្នកនិពន្ធយូសុភា អ្នកគ្រូសំរិទ្ធ សុទ្ធាកាន់មីក្រូ និង អ្នកនិពន្ធអ៊ុំ សុផានិ

           ស្តាយ​ដែល​ក្មួយ​មិន​បាន​រក្សា​សំណៅ​ស្រាវជ្រាវ​វិភាគ​ពី​ស្នាដៃ​រឿង «ជើង​មេឃ​ថ្មី» របស់​អ្នក​គ្រូមីង!!! ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ ក្មួយ​បាន​យល់​ដឹង​ជ្រួត​ជ្រាប​កាន់តែច្បាស់​ពី​អក្សរសិល្ប៍​ ជា​ពិសេស​គឺល្បិច​ក្នុង​ការ​សរសេរ​ប្រលោម​លោក​តែម្តង។ ក្មួយបាន​ចាត់​ទុក​អ្នក​គ្រូ​មីង​ជា​គ្រូ​របស់​ក្មួយ​តាំង​តែ​ពី​ពេល​ដែល​ក្មួយ​ចាប់​កាន់​អាន​ប្រលោម​លោក​រឿង​ «ជើង​មេឃថ្មី»នេះ​នៅថ្ងៃ​ដំបូង។ បើ​ទោះ​ជា​អ្នក​គ្រូ​មីងមិន​បា​នបង្ហាត់​បង្រៀន​​ក្មួយ​ដោយ​ផ្ទាល់ក៏ដោយ​ក៏​​​សៀវភៅ​មួយ​នោះ​ ក្មួយ​បាន​ចាត់​ទុកជា​គ្រូ​ដ៏​កក់​ក្តៅ​បាត់​ទៅហើយ។ ជា​ច្រើន​ឆ្នាំក្រោយមក ឈ្មោះ និង ភាព​ល្បី​ល្បាញ​របស់​អ្នក​គ្រូ​មីង​កាន់​តែ​សាយ​ភាយ​ខ្លាំង​ឡើងៗ។ ក្នុងចំណោម​អ្នក​សិក្សា​អក្សរសិល្ប៍​ និងអ្នក​ស្នេហា​អក្សរសាស្រ្ត ជាពិសេស​ប្រលោម​លោក​  ​ឈ្មោះ​របស់​អ្នក​គ្រូ​មីង​នៅ​តែស្ថិត​ និងដក់​ក្នុងអារម្មណ៍របស់​ក្មួយ​គ្មាន​ថ្ងៃ​រលត់​បាន​ឡើយ ហើយ​អ្វីដែល​រឹត​តែ​ធ្វើ​ឲ្យ​ក្មួយ​ទន្ទឹង​និងរង់​ចាំ​ដោយ​អន្ទសានោះ គឺ​ការ​ចង់​ជួប​មុខ​ដោយ​ផ្ទាល់។

           ផែន​ដី​ពិត​ជា​តូចណាស់! វា​ជាភ័ព្វវាសនា​ដ៏​ខ្ពង់​ខ្ពស់​របស់​ក្មួយ​ដែល​ក្មួយ​បាន​ជួប​​មុខអ្នក​គ្រូ​ដោយ​ផ្ទាល់​ ជា​លើ​ក​ដំបូង​នៅ​វិទ្យាស្ថាន​ពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យ​ក្នុង​ឱកាស​ដែល​ក្មួយ​បា​នជាប់​ជ័យលាភី​ក្នុង​ការ​ប្រកួត​ប្រជែង​រឿង​ខ្លី​ពីសមាគម​អក្សរសិល្ប៍​នូហាច ចំណាត់ថ្នាក់លេខ២ នាថ្ងៃទី២៣ មិថុនា ២០០៦។ ក្មួយ​បាន​រក្សាទុក​រូប​ថត​ក្នុង​គ្រា​ដែល​ក្មួយ​បាន​ថត​រូប​ជាមួយ​អ្នក​គ្រូ​មីង​​ក្នុង​ជំនួប​លើក​ដំបូង​យ៉ាងល្អ​ឥតខូច​បន្តិច​សោះ។

ក្រោយៗមក​ទៀត​ក្មួយ​បាន​ទទួល​ការ​ណែនាំ​និងកាន់​តែស្និទ្ធ​ស្នាល​ជាមួយអ្នក​គ្រូ​មីង​ និងលោកពូ​ តាម​រយៈ​មិត្ត​សម្លាញ់​របស់​ក្មួយ​ គឺ លោក យូ សុភា

អ្នកនិពន្ធ យូ សុភា និង អ្នកនិពន្ធ កៅ សីហា

នៅ​ពេល​ដែល​បាន​ស្គាល់​អ្នកគ្រូច្បាស់ ទើប​ដឹងថា អ្នកគ្រូ​ពិត​​ជា​កុល​ស្រ្តី​គំរូមួយ​រូប​ដែលល្អឥត​ខ្ចោះ​សម្រាប់​ស្ត្រី​នានា​លើក​តម្កើង​ និងយក​តម្រាប់​តាម​ ទាំង​ការ​ងារ​តែងនិពន្ធ ទាំងការ​រស់នៅ​ប្រចាំ​ថ្ងៃ ជាពិសេស​គឺ​ការរក្សា​ចំណង​សុភមង្គល​នៃ​គូជីវិត។

អ្នក​គ្រូ​មីងគឺ​ជាមនុស្ស​ម្នាក់​ដែលតែងតែ​ក្រែង​ចិត្ត និង​អារម្មណ៍​របស់​អ្នកដទៃជាង​ខ្លួន​ឯង។ ក្មួយ​មាន​ការ​កក់ក្តៅ​ជា​អនេក​ នៅពេលដែល​បាន​ទទួល​ការ​ស្វាគមន៍​ដ៏​រាក់​ទាក់​មិន​ប្រកាន់​វណ្ណៈ​របស់​អ្នក​គ្រូ​មីង និងលោកពូ។

ក្មួយ​ធ្លាប់​មាន​វិប្បដិសារី​ម្តង​ចំពោះ​ខ្លួន​ឯង​ ក្នុងគ្រា​ដែល​ក្មួយ​បា​នចុះ​ផ្សាយ​ពីអត្ថបទដែលនិយាយ​ពី​ជីវប្រវត្តិ​របស់​អ្នកគ្រូ ដោយ​សារ ក្មួយ​បាន​ស្រង់ទាំង​ស្រុង​ចេញ​​ពី​សៀវភៅ​របស់​លោកបណ្ឌិត ឃីង ហុកឌី ស្តីពីជីវប្រវត្តិ​របស់​អ្នកនិពន្ធខ្មែរ​។ ដោយហេតុ​ពេលនោះ ប្រថុចញ៉ុចពេលវេលាក្នុងការ​បោះ​ពុម្ព​ពេក ទើប​បាន​ជាក្មួយ​មាន​ការ​ធ្វេសប្រហែស និងទទួល​បាន​នូវ​វិប្បដិសារី​ចំពោះ​ខ្លួន​ឯង។

ទោះ​យ៉ាងណា​ក្មួយ​នៅតែ​សរសើរ​ទឹកចិត្ត​ដ៏​ល្អ​បរិសុទ្ធ​របស់​លោកទាំងពីរ​ចំពោះ​កំហុស​របស់​ក្មួយ។ អ្នក​មីង​និងលោកពូ​នៅតែ​រក្សា​ស្នាមញញឹម​ និងទទួល​ស្វាគមន៍​ក្មួយ​ដូចដើមនិងកាន់​តែ​ស្និទ្ធស្នាល​ជាងមុន​ទៅទៀត​ ពេល​ក្មួយ​សុំ​អនុញ្ញាត​សម្ភាស និងចុះ​ផ្សាយ​ពី​អ្នកមីង​សាជាថ្មី។ មិន​តែប៉ុណ្ណោះ អ្នកមីង​និងលោកពូ​បាន​ពន្យល់​និងអប់​រំ​ក្មួយ​បន្ថែម​ទៀត​លើអ្វី​ដែលក្មួយ​ខ្វះខាត និងខុសឆ្គង។

នេះ​ជា​ទឹក​ចិត្ត​ដ៏​ប្រពៃ​ណាស់​ដែល​ពីមុន​មក​ក្មួយ​មិន​ដែល​ធ្លាប់​ជួប​ប្រទះ​ទាល់​តែ​សោះ។ អារម្មណ៍​ដ៏​សែន​កក់ក្តៅ​ដែល​ក្មួយ​ទទួល​បាន​ដោយ​ផ្ទាល់​ពី​លោកទាំង​ពីរ​បា​នធ្វើ​ឲ្យ​ក្មួយ​នឹក​គិត​ថា ជា​សំណាង​និង​ជា​និស្ស័យ​យ៉ាង​ពិសេស​​ដែលអ្នក​ផ្សេង​ក្រៅពី​រូប​ក្មួយ​មិន​មា​នដូច។

ការ​បង្ហាញ​ពី​ការ​យល់​ចិត្ត​ទុកដាក់​ និងការ​រាក់​ទាក់​ដ៏​សែន​ស្និទ្ធស្នាល​រាល់​ពេល​មា​នជំនួប​ជុំ​គ្នា​ម្តងៗ អ្នកគ្រូ​តែង​សម្រិតសម្រាំង​ជា​ខ្លាំង​ជាមួយ​ស្នាដៃ​ចម្អិន​ម្ហូបបែបបស្ចឹម​ប្រទេស​ដែល​អ្នក​គ្រូចង់​បង្ហាញ​ឲ្យ​ពួក​ក្មួយ​បាន​យល់​និង​ស្គាល់​ពី​វប្បធម៌​និង​ទំនៀម​ទម្លាប់​របស់​អ្នក​ស្រុក​បារាំង ចាត់​ទុក​ថាជា​ចំណេះ​ថ្មី​មួយ​ដែល​ក្មួយ​ទទួល​បាន​ដោយ​កម្រ។

អារម្មណ៍​ពុះកញ្ជ្រោល និង​បន់​ឲ្យ​ដល់​ថ្ងៃនេះ គឺ​ក្មួយ​តែង​រាប់​ថ្ងៃ​ក្នុង​ចិត្ត​តែម្នាក់​ឯង​ ដើម្បី​ឲ្យ​ឆាប់​ដល់​វេលា​នេះ។ ក្មួយ​សង្ឃឹមថា អនុស្សាវរីយ៍​ជាច្រើន​ដែល​ក្មួយ​បាន​សាង​ជាមួយ​អ្នក​មីង​និង​លោកពូ​ ព្រមទាំង​ចិត្ត​អ្នកនិពន្ធ៥,​៦នាក់​ទៀត​មា​នច្រើន​គួរ​សម​ ទាំង​នៅ​លើ​ផ្ទះ​របស់​អ្នកមីង​ឯ​បឹង​កេង​កង១, នៅពុទ្ធ​សាសនបណ្ឌិត្យ, នៅ​ព្រះ​វិហារ​ជីវិត​ថ្មី​, នៅ​កម្មវិធី​ក្រោម​ដំបូល​ផ្ទះ​តែមួយ និងកម្មវិធី​ដ៏​អស្ចារ្យ​នៃ​ថ្ងៃ​រៀប​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​កូ​នស្រី​ធម៌​របស់​លោក​ទាំងពីរ នៅ​ដក់​ជាប់បេះ​ដូង​ជានិរន្តរ៍តទៅ។

ក្មួយ​គិតថា ​សរសេរ​លិខិត​មួយ​នេះ វា​ពិត​ជា​មិន​អស់​សេចក្តី​ចេញពីបេះ​ដូង​បាន​ឡើយ សំខាន់​គឺ នៅ​ក្នុង​ដួង​ចិត្ត​របស់​ក្មួយ​ដេល​ក្មួយ​ដឹង​ខ្លួន​ឯង​យ៉ាង​ច្បាស់​ថា «ពួក​យើង​» គឺ​ប្រៀប​បីដូច​ជា​ក្មួយៗ​បង្កើត​របស់​លោកទាំងពីរ​ដូច្នេះ​ដែរ។

លិខិត​នេះ​ មិន​បានលម្អិត​អស់​សេចក្តី​ និង​សកម្មភាព​អនុស្សាវរីយ៍​របស់​ពួក​យើង​និង​អ្នកគ្រូ​ព្រម​ទាំង​លោកពូ​បាន​ឡើយ ប៉ុន្តែ​ទោះ​យ៉ាង​ណា​ក្មួយ​មា​នមោទកភាព​ចំពោះ​ខ្លួន​ឯង​យ៉ាង​ខ្លាំង​ដែល​បាន​ស្គាល់​ និងទទួល​ការ​កក់​ក្តៅ​ពី​មនុស្ស​ដ៏​ល្អ​ដូច​ជា​អ្នក​គ្រូនិងលោកពូ ហើយ​ក្មួយ​សង្ឃឹម​ថា លិខិត​នេះនឹងចារ​ជាប់​ស្ថិត​នៅក្នុង​កម្រង​អនុស្សាវរីយ៍​មាស​របស់​អ្នកគ្រូ​លុះ​អវសាន។       

 សូម​លោកទាំង​ពី​មាន​សុខភាពល្អ កម្លាំង​ប្រាជ្ញាស្មារតី​បរិបូរណ៍និង​សូម​ឲ្យ​ព្រះ​តាម​ថែ​រក្សា​លោកទាំងពីរគ្រប់​វិនាទី​នៃ​ជីវិត។

ដោយ​សេចក្តី​គោពនិង​​ស្រឡាញ់ស្មោះ​អស់​ពីចិត្ត​និងកាយ

ពី​ក្មួយរបស់​លោក​ទាំង​ពីរ​កៅ សីហា

កកន៖ សូមក្មួយសីហាអធ្យាស្រ័យ ខ្ញុំពុំទាន់មានពេលឆ្លើយតប….

**********************



លិខិតប្អូនស្រី សំរិទ្ធ ​សុទ្ធានៃសកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទភ្នំពេញ

រាជធានី​ភ្នំពេញ ថ្ងៃអាទិត្យ​ ទី១៤ សីហា ២០១១

អ្នកបងសង្វាវ៉ាន ជា​ទីគោរពស្រឡាញ់

​ដ៏ជ្រាល​ជ្រៅ​បំផុត

ប្អូន​សូម​ថ្លែង​អំណរ​គុណ​ដោយ​ស្មោះ​ចំពោះ​ទឹក​ចិត្ត​ដ៏​បរិសុទ្ធ​របស់អ្នក​​បងដែល​តែង​តែ​គិតគូរ​ និង​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ ហើយ​និង​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ដល់ប្អូន។ ទឹក​ចិត្ត​សប្បុរសធម៌របស់​អ្នក​បង​ត្រូវ​បាន​មនុស្ស​ជា​ច្រើន​គោរពស្រឡាញ់​គ្រប់​ៗគ្នា។ អ្នក​បង​ជា​ស្រ្តីខ្មែរ​ម្នាក់​ដ៏​ឆ្នើម ដែល​បាន​លះបង់​កម្លាំ​ង​កាយ​ចិត្ត​ ដើម្បី​សរសេរ​ស្នាដៃ​ប្រលោម​លោក​ជា​ច្រើន​រឿង ដើម្បីជួយ​ផ្តល់​នូវ​ការ​អប់​រំ​ដល់​មនុស្ស​គ្រប់​ស្រទាប់​វណ្ណៈ​នៅ​ក្នុង​សង្គម។ ទន្ទឹម​នឹង​នេះ​ដែរ អ្នក​បង​បម្រើ​អារម្មណ៍​ដល់​អ្នក​ស្តាប់​គ្រប់​ទិស​ទី​តាម​រយៈ​នាទី​អក្សរ​សិល្ប៍​ខ្មែរ នៅ​ក្នុង​វិទ្យុ​បារាំង​អន្ត​រ​ជាតិ ការ​ធ្វើអត្ថាធិប្បាយ​ប្រកប​ដោយ​ខ្លឹម​សារ និង​ទឹកដម​សំឡេង​ដ៏​ពីរោះ។ ប្អូ​នគិត​ថា ប្អូន​មាន​សំណាង​បំផុត​ដែល​មាន​បង​ស្រី​ធម៌​ដែល​ជា​ស្ត្រី​ខ្មែរ​មួយ​រូប​ដ៏មាន​ប្រជា​ប្រិយ​ភាព និង​ល្បីល្បាញ​ប្រកប​ដោយ​រូប​សម្ជស្ស​ស្រស់​សោភា។ ប្អូន​សូម​ជូន​រូប​ថតមួយ​សន្លឹក​ដល់​អ្នក​បង ដើម្បី​ទុក​ជា​អនុស្សាវរីយ៍។ខ្ញុំ*អ៊ុំ​ សុផានី*សំរិទ្ធ ​សុទ្ធាកាន់មីក្រូ និង​ យូ​​សុភា

ប្អូន​សូម​គោរព​ សូម​អ្នក​បង​និង​ក្រុម​គ្រួសារ​បាន​ប្រកប​ដោយ​សុខភាព​បរិបូរណ៍ សុភមង្គល និងទទួល​បាន​ជោគជ័យនូវ​រាល់​អ្វី​ៗ​ដែល​អ្នក​បង​ប្រាថ្នា។

                                                                                                                                                   ដោយសេចក្តីគោរស្រឡាញ់បំផុត អំពីប្អូនសំរិត សុទ្ធា

                                         

**********************

លិខិតយុវអ្នកនិពន្ធ​នារី នួន ពេជ្រស៊ូដេនី

ចំពោះ លោកពូ អ្នកមីង​ជាទីគោរព!

សូមគោរព​ជូន លោកពូ អ្នកមីង​ជាទីស្រឡាញ់!

ក្មួយ ​ពិត​ជា​មិន​ដឹង​និយាយ​អ្វី​ៗ​សម​នឹង​ភាព​រំភើប​ដែល​ក្មួយ​កំពុង​មាន​ក្នុង​ ចិត្តទេ។ ក្មួយ​ពិត​ជា​អរគុណ​ និង​រំភើប​ជា​ពន់​ពេកចំពោះ​ទឹក​ចិត្ត​ស្រឡាញ់​រាប់​អាន​ដែល​លោកពូអ្នកមីងមាន ​ចំពោះ​ក្មួយ​ និង​ក្រុម​អ្នកនិពន្ធ​ទាំង​អស់។ ក្មួយ​នឹង​ចង់​ចាំ​រាល់​អនុស្សាវរីយ៍​នៃ​ការ​ជួប​ជុំ​ ក៏​ដូច​ជា​សមាន​ចិត្ត​ដ៏​ខ្ពង់​ខ្ពស់​របស់​លោកពូអ្នកមីង ទុក​ក្នុង​ប្រអប់​បេះ​ដូង​ជា​រៀង​រហូត​តទៅ។ ទន្ទឹម​នឹង​គ្នា​នេះ ក្មួយ​ក៏​សូម​ជូន​ពរ​ឲ្យ​លោកពូ អ្នកមីង​មាន​សុខភាព​ល្អ និង​សុខ​សុវត្ថិភាព​ក្នុង​ដំណើរ​វិល​ត្រឡប់​ទៅ​ប្រទេស​បារាំង​​វិញ។

ពី​ក្មួយដេនី

**********************

លិខិតអ្នកនិពន្ធ​សួង​ម៉ាក់ហៅ​ផ្កាយ

ភ្នំពេញ ១៤ សីហា ២០១១

គោរពជូន​ចំពោះ

អ្នកមីង ប៉ិច សង្វាវ៉ាន និង

លោកពូ ប៉ិច ឈុន ជា​ទីគោរពដ៏​ខ្ពង់​ខ្ពស់!

​            រយៈ​ពេល​យូរ​មក​ហើយ ដែល​ក្មួយ​ស្គាល់​លោក​ទាំងពីរ តែចំពោះ​ការ​ជួប​គ្នា​ដោយ​ផ្ទាល់​មុខ គឺ​បា​នតែ​បីដង​គត់។ នេះ​ជា​លើក​ទី​៤ នៃការ​ជួប​គ្នា និង​ជា​ឱកាស​ពិសេស​មួយ​ ដើម្បី​ជូន​ដំណើរ​អ្នក​មីង និងលោកពូ វិល​ត្រឡប់ទៅ​ប្រទេស​បារាំង។ តែក្មួយ​សង្ឃឹម​ថា នេះ​មិនមែន​ជា​លើក​ចុង​ក្រោយ​ទេ។ និស្ស័យនឹង​បណ្តាល​ឲ្យ​ក្មួយ​បា​នជួប​អ្នក​មីង​ និង​លោកពូ​ជា​ថ្មី​ម្តង​ទៀត។

រយៈ​ពេល​នៃការ​ជួប និង​ស្គាល់​​គ្នា  ធ្វើ​ឲ្យ​ក្មួយ​បាន​ជ្រួត​ជ្រាប​នូវ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​ និង​ភាពកក់​ក្តៅ​ពោរ​ពេញ​ដោយ​មេត្តាធម៌ និង​សេចក្តីសប្បុរស​យ៉ាង​ជ្រាល​ជ្រៅ​ដែល​មិន​អាច​បំភ្លេ​​ច​បាន។

សូម​អ្នក​មីង និងលោកពូធ្វើ​ដំណើរ​ប្រកប​ដោយ​សេចក្តីសុខ​សុវត្ថិភាព។

                                            ពី​ក្មួយផ្កាយ

**********************

លិខិតអ្នកនិពន្ធ សុខ ចាន់ផល

ជូនចំពោះអ្នកគ្រូ និងលោកអ៊ំប្រុស ជាទីគោរព!
ជាដំបូងខ្ញុំសូមអរគុណចំពោះអនុស្សាវរីយ៍ដ៏មានតម្លៃ កាលពីម្សិលមិញ «ថ្ងៃទី១៤ សីហា ២០១១»។ វាជាអនុស្សាវរីយ៍ដ៏ត្រជាក់ត្រជុំបំផុត ទោះចង់ភ្លេចក៏ភ្លេចមិនបានដែរ។ អ្នកគ្រូមានប្រសាសន៍ថា «ប្រហែលមានអ្នកខ្លះអន់ចិត្ត» តែចំពោះខ្ញុំ មានតែសប្បាយចិត្ត និងសេចក្ដីអរគុណបំផុត។ និយាយតាមត្រង់ ខ្ញុំពិតជាស្ដាយម្ហូបពោរពាសដែលពួកយើងទទួលទានមិនអស់នោះណាស់។ ខ្ញុំជាមនុស្សស្ដាយណាស់ ដែលអ្នកខ្លះថាខ្ញុំសន្សំសំចៃជ្រុល តែប្រហែល​ជាដោយសារ​ខ្ញុំធ្លាប់ក្រ​ខ្សត់​តាំងពីតូច។

កាលពីម្សិលមិញនេះ ខ្ញុំគ្មានឱកាសនិយាយពីអារម្មណ៍ខ្ញុំចំពោះអ្នកគ្រូសោះ។ ប៉ុន្តែ ខ្ញុំ​គិតរួចស្រេចហើយ ថាខ្ញុំគួរតែសរសេរជាម៉ែលជំនួសវិញ ព្រោះខ្ញុំមិនពូកែនិយាយនោះទេ ហើយរឹតតែមិនចេះ​និយាយ​ចំពោះ​មនុស្សជាច្រើនបែបនោះទៀត។

អ្នកនិពន្ធគឺជាមនុស្សប្រើអារម្មណ៍បំផុត ហើយចំពោះខ្ញុំផ្ទាល់ទៀត ការសរសេរក៏ដោយ ការនិយាយ​ក៏​ដោយ បើគ្មានអារម្មណ៍គឺមិនធ្វើទេ ព្រោះការនិយាយ និងការសរសេរគឺជាអារម្មណ៍ពិត មិនចេះនិយាយ​អ្វីក្បត់អារម្មណ៍ ក៏មិនអាចបង្ខំអារម្មណ៍ខ្លួនឯងបាន។ ខ្ញុំចង់ជម្រាបអ្នកគ្រូថា «ខ្ញុំស្រលាញ់អ្នកគ្រូណាស់»។ ក្ដីស្រលាញ់នោះគឺផុសពីឧបនិស្ស័យខ្ញុំស្រដៀងអ្នកគ្រូពេក។
កាលពីតូច ខ្ញុំជាក្មេងចូលចិត្តនិយាយបំផុត ហើយមានក្ដីស្រម៉ៃច្រើន ប៉ុន្តែឆាកជីវិតដែលមិនសមបំណង បានកែប្រែចរិតខ្ញុំស្ទើរតែ១០០ភាគរយ។ ខ្ញុំក្លាយជាយល់ថា ការនិយាយ​មិនអាចដោះស្រាយបញ្ហា​បាន​ទេ។ ការនិយាយក៏ដោយ ការសរសេរក៏ដោយ សុទ្ធតែអាចបំភ្លៃទាំងអស់។ គេនិយាយ គេសរសេរ ដើម្បី​បញ្ចោរយើង រកផលប្រយោជន៍របស់គេ។ ប៉ុន្តែខ្ញុំជឿសម្តីអ្នកគ្រូទាំងស្រុង ថាអ្នកគ្រូមិនមែនបែបនោះទេ ព្រោះខ្ញុំអាចមើលឃើញបេះដូងដ៏បរិសុទ្ធរបស់អ្នកគ្រូ ហើយក៏ព្រោះតែខ្ញុំមានបេះដូងដូចអ្នកគ្រូ។
ដោយសារអ្នកគ្រូ ខ្ញុំក៏បានស្គាល់មនុស្សដ៏គួរឱ្យគោរពម្នាក់ទៀត គឺលោកអ៊ំប្រុស។ លោកអ៊ំប្រុសគឺជា​មនុស្សល្អបំផុត ។​ ពេលនៅជាមួយគាត់ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍កក់ក្ដៅណាស់។ អ្នកគ្រូដឹងទេ ទោះខ្ញុំមិនដែល​និយាយស្និទ្ធស្នាលជាមួយលោកទាំងពីរ ប៉ុន្តែក្នុងចិត្ត «ខ្ញុំស្រលាញ់លោកទាំងពីរដូចជាឪពុកម្ដាយ»។
 ខ្ញុំជាមនុស្សខ្លាចចិត្តគេបំផុត ខ្លាចឋានៈ ក៏ខ្លាចការទើសទាល់ចិត្ត ហើយអ្វីដែលខ្ញុំកាន់តែ​ឱ្យតម្លៃ​គឺខ្ញុំ​កាន់តែខ្លាច។

មកដល់ពេលនេះ ខ្ញុំស្គាល់គេច្រើនណាស់ ប៉ុន្តែបើនិយាយដល់មិត្តភក្តិ ខ្ញុំមានតិចបំផុត។  នេះគឺព្រោះខ្ញុំមិនចេះនិយាយ មិនចេះសម្ដែងអារម្មណ៍ ហើយខ្ញុំមានតែបេះដូងមួយ​ដែលគេមើល​មិន​ឃើញ។
ហេតុនេះ​ ខ្ញុំពិតជាឱ្យតម្លៃចំពោះអ្នកណាដែលព្រមរាប់អានខ្ញុំណាស់ ព្រោះពួកគេអាចមើល​ឃើញ​បេះដូង​​​
ខ្ញុំ ទើបអាចរាប់អានខ្ញុំបានយូរ។ ដូចដែលអ្នកគ្រូឃើញហើយថា ខ្ញុំព្រងើយកន្តើយណាស់ តែខ្ញុំមិនដែល​មានគំនិតអាក្រក់ចំពោះអ្នកណាឡើយ ហើយតែងតែរីករាយនឹងឃើញគេមានសុភមង្គល។ ចំណុចមួយទៀតដែលជាចិត្តខ្ញុំ គឺមិនចេះធ្វើបាបអ្នកណាឡើយ បើទោះជាអ្នកនោះធ្វើបាបខ្ញុំក៏ដោយ ព្រោះខ្ញុំមានសេចក្ដីសុខរួចទៅហើយ ដែលខ្លួនឯងមានបំណងល្អជាមួយគេ។ខ្ញុំតែងតែឆ្ងល់ថា​
ហេតុអ្វី​ក៏មនុស្សធ្វើបាបគ្នា? ដើម្បីអ្វី? ខ្ញុំនៅតែរកនឹកមិនឃើញថា តើបំផ្លាញក្ដីសុខគេដើម្បីអ្វី ទើប​ខ្ញុំមិន​ដែលធ្វើ។ខ្ញុំសរសេរច្រើនបែបនេះ ដើម្បីឱ្យអ្នកគ្រូស្គាល់ចិត្តខ្ញុំច្បាស់​ ពោលបើទៅថ្ងៃក្រោយ​មាន​​​រឿង​
អ្វីកើតឡើង ឬមានការយល់ច្រឡំណាមួយ សូមឱ្យអ្នកគ្រូចាំថា ខ្ញុំនៅតែគោរពស្រលាញ់អ្នកគ្រូ និងលោកអ៊ំប្រុសជានិច្ច ហើយខ្ញុំម្នាក់នេះមានបេះដូងបរិសុទ្ធស្រដៀងអ្នកគ្រូ និងមានក្ដីស្រលាញ់​ចំពោះមនុស្សគ្រប់គ្នា។
ដោយក្ដីគោរពស្រលាញ់ដ៏ជ្រាលជ្រៅចំពោះអ្នកគ្រូ និងលោកអ៊ំប្រុស!
សុខ ចាន់ផល

 Chanphal SOK
Blog : sokchanphal.info

កកន៖​​ សូមក្មួយចាន់ផលអធ្យាស្រ័យ ខ្ញុំពុំទាន់មានពេលឆ្លើយតបក្នុងទំព័រនេះ….

**********************

លិខិតអ្នកនិពន្ធឡឹក ជំនោរ

ជម្រាប​សួរ​លោក​អ៊ំ​ជា​ទី​គោរព​

ជា​មោទកភាព​មួយ​យ៉ាង​មហា​សែន​អស្ចារ្យ​សម្រាប់​ជីវិត​ក្មួយ​។​ ក្មួយ​ធ្លាប់​គិត​ថា​ កើត​មក​ជាតិ​នេះ​ពិត​ជា​គ្មាន​ខាត​អ្វី​ទាំងអស់​។ ក្មួយ​ចំណេញ​ច្រើន​ណាស់​ដែល​ជីវិត​របស់​ក្មួយ​មាន​វាសនា​បាន​ជួប បាន​ទទួល​យក​នូវ​អ្វី​ៗ​ដែល​ល្អ​ៗ​ពី​លោក​អ៊ំ មិន​ថា​ បទ​ពិសោធន៍ ​វិថី​ជីវិត ​ក្តី​ស្រឡាញ់​រាប់​អាន ការ​គោរព ការ​អធ្យាស្រ័យ​…។ ក្មួយ​គិត​ថា ចំណង​មិត្តភាព​សាមគ្គីភាព​របស់​គ្រួសារ​អ្នក​និពន្ធ ក្រោម​ដំបូល​អក្សរសាស្ត្រ​តែ​មួយ ដែល​មាន​លោក​អ៊ំ និង​លោក​អ៊ំ លោក​ពូ អ្នក​និពន្ធ​រៀម​ច្បង​ជា​ច្រើន​នាក់​ទៀត​ជា​គំរូ​ជា​ម្លប់​ពិត​ជា​ប្រសើរ​ថ្លៃ​ថ្លា​ដូច​ពេជ្រ​…

អ្នកគ្រូទឹង សុខា ខ្ញុំ អ្នកគ្រូស៊ឹម ចាន់យ៉ាកំពុងនិយាយ អ្នកស្រី បាក់ ឡាងនៅប្រទេសបារាំង និង កុយ វិធិនី

ស្នាម​ញញឹម ការ​រំលឹក​អនុស្សាវរីយ៍​របស់​លោក​អ៊ំ និង​មិត្ត​ភ័កិ្ត​លោក​អ៊ំ​ដែល​បាន​ចូល​រួម​នា​រាត្រី​នោះ ធ្វើ​ឲ្យ​ក្មួយ​នឹក​ខ្មាស​ខ្លួន​ឯង ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា​ពួក​ក្មួយ​ៗ​រស់​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​សោះ​មិន​អាច​ធ្វើ​បាន​! ហើយ​ក្មួយ​មាន​អារម្មណ៍​ក្តុក​ក្តួល​នៅ​ពេល​ដែល​ឃើញ​លោក​អ៊ំ​ទាំង​អស់​ពេល​បាន​ជួប​គ្នា… ស្នាម​ញញឹម​របស់​លោក​អ៊ំ​នា​រាត្រី​ជួប​ជុំ​លើ​នាវា ១៤​សីហា២០១១ ក្មួយ​នឹង​វេច​ខ្ចប់​ទុក​ជា​មរតក​នៃ​ក្តី​ស្រឡាញ់​រាប់អាន​ដែល​ក្មួយ​ត្រូវ​យក​ជា​គំរូ​ ហើយ​រក្សា​ផ្នត់​នៃ​ស្នាម​ញញឹម​នោះ​ក្នុង​បេះ​ដូង​ជា​និច្ច​។

ភាពញញឹមនៃជំនោរ

ដើម​ឡើយ​ក្មួយ​សន្យា​ថា​ ក្មួយ​នឹង​ទៅ​ចូល​រួម​កម្មវិធី​នោះ ​តែ​ដោយ​កាលៈ​ទេសៈ​ការងារ​ច្រើន​ក្មួយ​ស្ទើរតែ​មិន​បាន​ចូល​រួម​ទាន់​ពេល​។ ដូច​នេះ​ក្មួយ​ត្រូវ​បង្ខំ​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​ចូល​រួម មុន​ពេល​បើ​កម្ម​វិធី​តែ​១​ម៉ោង​ប៉ុណ្ណោះ​។ ល្អ​ដែរ​ដែល​ការ​ហោះ​ហើរ​មិន​ត្រូវ​បាន​ពន្យា​ពេល​ដោយ​សារ​អាកាស​ធាតុ​។

ក្មួយ​សង្ឃឹម​ថា​ ស្នាម​ញញឹម​គ្មាន​មន្ទិល​ដែល​លោក​អ៊ំ​តែង​តែ​ផ្តល់​ឲ្យ​ក្មួយ​ៗ​ដូច​ជា​ស្នាម​ញញឹម​របស់​មាតា​ម្នាក់​ដែល​កំពុង​ញញឹម​ក្រោយ​ពី​ឃើញ​ការ​ជួប​ជុំ​របស់​កូន​ៗ​ នៅ​ក្រោម​ដំបូល​ផ្ទះ​នៃ​ការ​ជួប​ជុំ​មួយ​…
រាត្រី​នោះ​ព្យុះ​ព្យួហ៍​មារ​ ហាក់​បី​ដូច​ជា​មាន​បំណង​មក​លង​បន្លាច​ផ្តាច់​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​រាប់​អាន របស់​គ្រួសារ​អ្នក​និពន្ធ ប៉ុន្តែ​អ្វី​ៗ​បាន​សាប​រលាប​រលាយ​ទៅ​វិញ​ដោយ​អនុភាព​នៃ​ស្នាម​ញញឹម​ សាមគ្គីភាពរបស់​អ្នក​ម្តាយ​ម្នាក់ដែល​កូន​ៗ​ព្រម​ញញឹម​ទទួល​។​ រាល់​បណ្តាំ​ផ្ញើ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ដែល​លោក​អ៊ំ​បាន​មាន​ប្រសាសន៍ ក្មួយ​នឹង​រក្សា​ទុក ហើយ​ធ្វើ​អ្វី​ឲ្យ​បាន​ដូច​បំណង​ ពិសេស​គឺ​ការ​មើល​ថែ​ប្អូន​ប្រុស​ម្នាក់​នោះ​។

សូម​ឲ្យ​លោកអ៊ំ និង​ក្រុម​គ្រួសារ​ទទួល​នូវ​សេចក្តី​សុខ​សុភមង្គល​ជា​និច្ច​និរន្តរ៍​!

ដោយ​ក្តី​គោរព​ស្រឡាញ់​,

ក្មួយ ជំនោរ​

ចម្លើយរបស់ខ្ញុំ ៖

អរគុណណាស់ក្មួយជំនោរ  អរគុណនិងពេញចិត្តសំដិគ្រប់ម៉ាត់​របស់ក្មួយ​ដែលបញ្ជាក់ពីការយល់​ទឹកចិត្តខ្ញុំ​ច្បាស់​ដូចពន្លឺថ្ងៃ​គឺចិត្ត​«មាតាម្នាក់ដែលកំពុងតែញញឹមក្នុងពេលឃើញការជួបជុំរបស់កូនៗ​នៅក្រោមដំបូល​ផ្ទះ​​នៃការ​ជួប​ជុំមួយ…»។ ​ខ្ញុំមិនអាចបំភ្លេចបានឡើយនូវវត្តមានរបស់ក្មួយនៅថ្ងៃ១៤សីហា២០១១លើនាវាក្រោមដំណក់ព្រះភិរុណ​​ជាមួយ

គ្នា។​ ជាពិសេស ក្មួយបានចំណាយពេលវេលា ការងារនិងប្រាក់​កាសធ្វើដំណើរពីបរទេសមកចូលរួម​កសាងអនុស្សាវរីយ៍រួមគ្នា។​

ខ្ញុំនឹងនឹងរក្សាទុកលិខិតដ៏មានតម្លៃរបស់ក្មួយក្នុងដួងចិត្តនិងក្នុងទំព័រមាសជាអនុស្សាវរីយ៍នៃជីវិតខ្ញុំជាអ្នកនិពន្ធ។​

សូមក្មួយមានជោគជ័យគ្រប់ជំហ៊ានជីវិតនិងសូមឲ្យប៉ាកកាមាសរបស់ក្មួយក្លាយជាប៉ាកកាសន្តិភាពជុំវិញការ​រាប់អានស្រឡាញ់ស្មោះ សាមគ្គីភាព ភាពស្មោះត្រង់ និងការចេះគោរពតម្លៃបុគ្គល។ល។

ស្រឡាញ់រាប់អានក្មួយនិងស្នាដៃក្មួយ

លោកអ៊ំ ​​​ប៉ិច សង្វាវ៉ាន

លិខិតកម្លោះមុខញញឹមម៉ា ច័ន្ទបញ្ញា


ជម្រាប​សួរ​អ្នក​មីង​ ជម្រាប​សួរ​បង​ៗ​!
សង្ឃឹម​ថា​អ្នក​ទាំង​អស់​គ្នា​សុខ​សប្បាយ​! ពិត​ជា​ស្ដាយ ណាស់​  និង​សូម​ទោស​អ្នក​មីង​ ដែល​ពេល​វេលា​នោះ​មិន​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​ខ្ញុំ​បាន​រួម​ដំណើរ រួម​សុខ​រួម​ទុក្ខ​ដែរ​ ព្រោះ​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ហ្វឹក​ហាត់​ភ្លេង​ជា​មួយ​ក្រុម​។ តែ​ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា ក៏​ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​កក់​ក្ដៅ​ណាស់ ពេល​នៅ​ជាមួយបងៗ ពិសេស អ្នកមីង និង​លោក​ពូ​! ខ្ញុំ​មិន​ដឹង​ថា​អនុស្សាវរីយ៍​ដ៏​កម្រ​បែប​នេះនឹង​អាច​វិល​ត្រឡប់​បាន​ដូច​អ៊ី​ចឹង​នៅ​ថ្ងៃ​ណា​ទេ? ប៉ុន្តែ​សូម​ឲ្យ​អនុស្សាវរីយ៍​នេះ ឋិត​ឋេរ​ដាប់​ជាប់លើផ្ទាំង​សីលា​នៃ​ដួង​ចិត្ត​របស់​ខ្ញុំ​និង​អ្នក​ទាំង​អស់​គ្នា​ផង​ចុះ​!​ ខ្ញុំ​ពិត​ជា​នឹក​រលឹក អស់​ពី​បេះ​ដូង​ ដួង​ចិត្ត ថ្លើម​ប្រម៉ាត់​ជា​និច្ច​ ចំពោះ​អនុស្សាវរីយ៍​ដ៏​មហិមា​មួយ​នេះ​ណាស់​! ​សូម​បង​ៗ​ទាំង​អស់​គ្នា​ ពិសេស​លោក​ពូ​អ្នក​មីង ព្រម​ទាំង​សាស្ត្រាចារ្យ​ទាំង​អស់​គ្នាជួប​ប្រទះ​តែ​សុភមង្គល​។ ខ្ញុំ​សង្ឃឹម​ថា​ស្នាម​ញញឹម និង​សំឡេង​ចម្រៀង​មួយបទ​ដែល​ខ្ញុំ​ច្រៀង​ក្នុង​ពិធី​នោះ ជា​ស្នាម​ញញឹម​និង​សំឡេង​អមតៈ​ក្នុង​អនុស្សារ​បស់អ្នកមីង លោកពូ និង​​បង​ៗ​ អ្នក​ទាំង​អស់​គ្នា​។

សូម​អរគុណ​អ្នក​មីង​ អរគុណ​បង​ៗទាំង​អស់​គ្នា ដែល​តែង​តែ​មិន​ភ្លេច​ខ្ញុំ​! ខ្ញុំ​សូម​ទោស​ផង​ដែរ​ចំពោះ​ការ​ខក​ខាន​កន្លង​!

ពី​ខ្ញុំ​ដោយ​ក្ដី​នឹក​រលឹក​
បញ្ញា

កកន៖ សូមក្មួយបញ្ញាអធ្យាស្រ័យ ខ្ញុំពុំទាន់មានពេលឆ្លើយតបក្នុងទំព័រនេះ….


រក្សាបន្ទូលព្រះអង្គទុកក្នុងចិត្ត អ្នកនឹងគ្មានចង់បានអ្វីក្រៅពីហ្នឹងទេ

កាតជូនពរពីម្អូនធម៌ខ្ញុំនៅSacremento សហរដ្ឋអាមេរិក

ថ្ងៃ​នេះ​ខ្ញុំ​បាន​អធិដ្ឋា​ន​ដល់​ព្រះអង្គ​ជូន​អ្នក​បង​

ខ្ញុំ​ដឹង​ថា​ព្រះ​អង្គ​ទ្រង់​ជ្រាប​ឮ​

ខ្ញុំ​ហាក់​ដូច​ជា​ដឹង​ថា​ ​ព្រះ​អង្គ​គង់​នៅ​ក្នុង​ដួង​វិញ្ញាណ​របស់​ខ្ញុំ​

ទោះ​បី​ជា​ព្រះ​អង្គទ្រង់​​​ស្ងៀម​មិន​មាន​បន្ទូល​មួយ​ម៉ាត់​ក៏​ដោយ​។

ខ្ញុំ​មិន​បាន​ស្នើ​សុំ​ព្រះ​អង្គ​ពី​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ ឬ​កិត្តិនាម​អ្វីទេ​

ខ្ញុំ​ដឹង​ថា អ្នក​បង​ច្បាស់​ជា​មិនយល់​​ទាស់

​ ខ្ញុំបាន​ស្នើ​សុំ​ឲ្យព្រះ​អង្គ​ផ្ញើ​ជូន​នូវ​សម្បត្តិ​មហា​សាល​ដែល​មាន​លក្ខណៈ​ជា​និរន្តរ៍​។

ខ្ញុំ​បាន​ស្នើសុំ​ឲ្យ​ព្រះ​អង្គ​គង់នៅ​ក្បែរ​អ្នក​បង

ជា​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ​ចាប់​តាំង​ពី​ព្រឹក​ព្រលឹម

ដើម្បី​ឲ្យ​ព្រះ​អង្គ​ប្រទាន​សុខភាព​ល្អ​ និង

ពរជ័យ  ព្រម​ទាំង​មិត្តភក្តិដែល​រួម​សុខទុក្ខ​ជាមួយ។

ខ្ញុំ​បាន​ស្នើ​ដល់​ព្រះអង្គ​ឲ្យ​អ្នក​បង​បាន​សេចក្តី​សុខ ​ ទោះ​នៅជិត​ឬនៅ​ឆ្ងាយ

ប៉ុន្តែ គឺ​ការ​ស្រឡាញ់​របស់​ព្រះអង្គដែល​ខ្ញុំ​អធិដ្ឋាន​ចង់​បាន​ជាង​គេ។

ពីអេរីកប្អូនធម៌របស់​អ្នក​បងសម្លាញ់

សហរដ្ឋអាមេរិក

Sacremento aux  Etats Unis

Advertisements

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s