កំណាព្យ ៖​​ ម៉ែ ដោយ​ស្វាយ លីម៉េង

(បទពាក្យប្រាំពីរ)

រក្សាសិទ្ធិ

ម៉ែខំក្រោមថ្ងៃចាំងសូរ្យសែង

ម៉ែខំមិនលែងពីហត្ថា

ម៉ែខំប្រឹងណាស់កាប់គាស់ឆ្ការ

ម៉ែខំរក្សាផ្លែថែដើម។

ម៉ែខំសន្យំផ្សំប្រមូល

ម៉ែខំទិញចូលយកផ្ចុងផ្តើម

ម៉ែខំស្ទើរកាយខ្យល់បក់ប៉ើង

ម៉ែខំរំល៉ើងទោះភ្លៀងផ្គរ

ម៉ែខំស៊ូអត់ចំណីនំ

ម៉ែមិនទម្រន់ទោះច្រើនគរ

ម៉ែខំដោយទឹកចិត្តស្មោះសរ

ម៉ែខំត្រាច់ចរគ្រប់ភូមិស្រុក។

ម៉ែខំប្រឹងទប់ទឹកនេត្រា

ម៉ែក្លែងកាយាថាគ្មានទុក្ខ

ម៉ែតែងរៀបចំផ្តល់គ្រប់មុខ

ម៉ែជាទំនប់ទប់ទុក្ខា។

ម៉ែឈឺមិនហ៊ានប្រាប់ថាធ្ងន់

ម៉ែតែងបន់ស្រន់កូនសុខា

ម៉ែភ្លេចខ្លួនឯងឈឺកាយា

ម៉ែចាស់វស្សាណាស់ទៅហើយ ។

សូមម៉ែបានសុខគ្រប់វេលា

សូមឲ្យរោគាកុំក្បែរឡើយ

បាននៅជុំកូនឲ្យផុតត្រើយ

សូមម៉ែបានកើយលើទ្រូងកូន។

Advertisements

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s