ជ្រុងមួយ​នៃ​សុជីវធម៌​ក្នុង​ការ​និយាយ​ស្តី ដោយ លោកស្រី ស៊ឹម ចាន់យ៉ា

លោកស្រី ស៊ឹម ចាន់​យ៉ា

លោកស្រី ស៊ឹម ចាន់​យ៉ា

ក្នុង​​​​​​សង្គម ទំនាក់​ទំនង​រវាង​មនុស្ស​ម្នាក់​និង​មនុស្ស​ម្នាក់​អាច​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ​ល្អប្រសើរ​បាន​ លុះត្រា​តែ​គិត​ដល់​សុជីវធម៌។ ​​សុជីវធម៌មាន​នៅ​លើ​គ្រប់​ផ្នែក ​ដូច​ជា ​ទឹកមុខ កាយ​វិការ ពាក្យ​សម្តី។ យើង​លើក​ឧទាហរណ៍​មួយ​ក្នុង​ការ​ប្រើប្រាស់​ពាក្យ​សម្តី។ អ្នក​និយាយ​គួរ​ដាក់​ខ្លួន​ឱ្យ​ទាប​ជាង​អ្នក​ដែល​ខ្លួន​កំពុង​និយាយ​ទៅកាន់ ជា​ពិសេស​មនុស្ស​ដែល​មាន​វ័យ​ច្រើន​ជាង​ខ្លួន ឬ​មហា​ជន​កុះករ។

អ្នក​«ខ» ​ឱ្យ​ផ្កា​ដល់​អ្នក​«ក»។ អ្នក​«ក»គួរ​និយាយ​ថា៖ «អរគុណ​ដែល​អ្នក​ឱ្យ​ផ្កា​នេះ​ដល់​ខ្ញុំ» តែ​បើ​អ្នក​«ក»ឱ្យ​ផ្កាដល់​អ្នក​«ខ»​វិញ អ្នក​«ក»ប្រើ​ពាក្យ​ «ឱ្យ» និង «ជូន» ក្នុង​ករណី​ទាំង​ពីរ​នេះ គឺ​ដើម្បី​បន្ទាប់​ខ្លួន​ឱ្យ​ទាប​ជាង​អ្នក​«ខ» ដែល​ជា​គូ​សន្ទនា។

ប៉ុន្តែ​ប្រសិន​បើ​អ្នក​«ក» និយាយ​ថា ៖ «អរគុណ​ដែល​អ្នក​ជូន​ផ្កា​នេះដល់​ខ្ញុំ» និង «ខ្ញុំ​សូម​ឱ្យ​ផ្កា​នេះ​ដល់​អ្នក» នោះ​មាន​ន័យថា អ្នក​«ក» លើក​ខ្លួន​ឯង​ខ្ពស់​ជាង​អ្នក​«ខ» ដែល​ជា​គូសន្ទនា​ហើយ។ ពេល​នោះ អ្នក​«ក» មាន​ឈ្មោះ​ថា​ជា​អ្នក​ខ្វះ​សុជីវធម៌។

គួរ​ឱ្យ​សោក​ស្តាយ​ដែល​មនុស្ស​មួយ​ចំនួន​ក្នុង​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​នេះ ដោយ​ចេតនាក្តី អ​ចេតនាក្តី ពុំ​បាន​គិត​ដល់​សុជីវធម៌​ទេ។ ឃើញ​ដូច្នេះ ទើប​ខ្ញុំ​តែង​រឿង​ខ្លី​ «ឆាក​កំប្លែង​កញ្ញា​សោភ័ណ»នេះឡើង ដើម្បី​ទាញ​ចំណាប់​អារម្មណ៍​របស់​ជន​ជាតិ​ខ្មែរ​យើង​ឱ្យ​គិត​ដល់​បញ្ហាសុជីវធម៌​នេះឡើង​វិញ។

សូម​ចុច​ទីនេះ​រឿង​ខ្លី​ «ឆាក​កំប្លែង​កញ្ញា​សោភ័ណ» ដើម្បី​អាន​។

2

Advertisements

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

Google+ photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google+ របស់​អ្នក​។ Log Out / ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s