ព្រហ្មលិខិត ភាគ៧ ដោយ ទី ធាវី

          @រក្សាសិទ្ធិដោយអ្នកនិពន្ធ

ល្ងាចបានមកដល់ ព្រះសូរិយាបានបន្ទាបខ្លួនលាភព​ផែន​ដីហាក់​បី​ដូច

ជាសែន​ស្រណោះ​​ណាស់។ ក្នុងផ្ទះតូចកំសត់លើដីឡូត៍ដ៏ធំល្វឹងល្វើយ

សុខណាក់​បានត្រឡប់មកពី ​ពីហាងលក់រថយន្តដែលខ្លួនធ្វើការដូច

សព្វមួយដង។ គេមកដល់ផ្ទះហើយ។​ មុននេះ ​បុប្ផាប្រពន្ធ​សុខឃឹម​

ក៏បាន​យកសំណាង​កូនប្រុស​របស់​គេ​​មក​ផ្ទះ​វិញ​ហើយ​ដែរ។ ចំណែក

ឯនាងចិន្តាកំពុងតែដាំបាយធ្វើម្ហូបទុកជូនប្តីពិសារ។

សុខណាក់ ​អស់​កំលាំ​ង ល្ហិត​ល្ហៃដៃជើងកំពុងតែ​គេងលើពូក​ជាមួយ​កូន

​ប្រុស​បន្ទាប់​ ពីងូត​ទឹករួចដើម្បីរង់ចាំចិន្តារៀបបាយទឹក។ មាណព​រូបនេះ

​រសេះរសោះ​ប្រែខ្លួន​ចុះ​ឡើងដែល​ជា​អភូតបុព្វ​មិនធ្លាប់មាន។ មួយរំពេច

​នោះ  ​ ស្រាប់តែ​នាយ​​ក្រឡេកភ្នែកប្រទះ​ឃើញ​របស់​អ្វីម៉្យាងនៅកន្លៀត

ពូក។ គេយកដៃ​ស្ទាបរួច​យក​វា​ចេញ​ពីកៀនពូកនោះ ​ទើប​យល់​ច្បាស់​ថា

​ជា​ កាបូបលុយមានដោយក្រដាសប្រាក់ដុល្លារ និងលុយរៀលដែលនាយ

មិនធ្លាប់ឃើញពីមុន។

លាកាបូប​ឡើង សុខ ណាក់ក៏បានឃើញកូនរូបថតមួយសន្លឹកថតគ្នាពីរ

នាក់ ដែលសុខ ណាក់

ស្គាល់​ច្បាស់​ថា​ជារូបថតរបស់ប្រពន្ធខ្លួននិងសុឃីមកាលពីក្មេងៗ។ មិន

បង្អង់ សុខណាក់​បាន​ក្រឡាប់រូបនោះឡើងឃើញមានសំណេរជាអក្ខរា

លើនៅខ្នងរូបថតនោះថា៖ ចិន្តា​ម្ចាស់​ចិត្តបង។ វាគួរឱ្យចម្លែកណាស់

សុខ ណាក់គិតម្តងហើយម្តងទៀតក្នុងអារម្មណ៍មិនប្រក្រតីថា«ហេតុអ្វី

បានជាកាបូបនេះមកនៅទីនេះ?» ។អ្វីដែលមិនមែនចៃដន្យធ្វើឱ្យនាយ

រំជួលចិត្តយ៉ាងខ្លាំងនោះ គឺពេលឃើញមានស្រោមអនាម័យនៅក្នុង

កាបូបនេះ។

“ឱពុទ្ធោអើយ! ហេតុអ្វី​បាន​ជាប្រពន្ធ​របស់​ខ្ញុំ​លួច​ផិតក្បត់ខ្ញុំបែបនេះ?”

សំណួរ​លាយ​ឡំនិងទឹកភ្នែកហូរក្នុងគំនិតមិនល្អចាប់ផ្តើមកើតមាន

ឡើង។

នាងចិន្តាជាភរិយាដ៏កម្រនិងស្មោះស្ម័គ្រភក្តីប្តីបំផុតកំពុងរងគ្រោះ

ដោយពុំបានដឹងអ្វីសោះ​ចេញពីគំនិតប្តី។ ការគិតដោយខ្វះការ

ពិចារណាជាអាវុធសម្លាប់​មនុស្ស​ម្នាក់​ដោយ​សាហាវ​បំផុត។ សុខ

ណាក់នៅតែគិតថា​ ប្រពន្ធរបស់ខ្លួន​លួចផិតក្បត់​ជាមួយសុខ ​ឃីម​

ជាមិត្ត​ស្និទស្នាល​ទីបំផុតម្នាក់នេះដោយភ្ជាប់រឿងដែលបានស្រមៃ

ទៅដល់ពាក្យសំដីដែលសុខ ឃីម ធ្លាប់​ប្រាប់នាយកាលនៅពីក្មេង

នោះថា «សំឡាញ់! តើឯងដឹង​ទេថា ​គ្នាស្រឡាញ់​នរណា​ក្នុង​

ណោម​ មិត្តស្រីដែលរៀនក្នុងថ្នាក់របស់យើង។ គ្នាបានសម្លឹងឃើញ

ហើយ គ្នា​ធំឡើង​គ្នាយក​នាង​ធ្វើ​ប្រពន្ធហើយវើយ»។

​គ្មានអ្វី​អាចមក​កែប្រែ​ផ្ទាំងសិលាយ៉ាងរឹងនៃ​ការ​គិតដ៏គម្រក់នេះទេ។

សុខ ណាក់ក៏ប្រញាប់លាក់កាបូបនោះទុកមិនឱ្យប្រពន្ធដឹងឡើយ។

អ្នកឈឺណាស់ឈឺស្ទើរតែក្អួតឈាម។  តាមពិតប្រពន្ធខ្ញុំគឺជាក្មេងស្រី

ម្នាក់នោះហើយដែលសុខ ឃីមបាននិយាយប្រាប់។ បុរសខំជួតទឹក

ភ្នែក មិនឱ្យប្រពន្ធសង្ស័យពីការគិតខុសនេះទេ។ ពេញមួយយប់សុខ

ណាក់ មិនបានធ្មេចភ្នែកគេងមួយស្រឡេតឡើយ។ រីឯ​នាង​ចិន្តាហាក់

មិនចាប់អារម្មណ៍លើការណ៍ចម្លែករបស់ប្តីឡើយ។ យប់នោះ​ដែរផែន

ការ​នាំពង្រ​ត់​កូន​ប្រុសចេញពីផ្ទះ ដែលបានចេញជាគម្រោងដ៏លាមក​

និងបានមកស​ន្ថិត​ក្នុងខួរ​ក្បាល​មាណព​ដ៏ល្ងីល្ងើម្នាក់នេះ។

ស្អែកឡើង នាយមិនរួសរាន់ទៅធ្វើការដូចសព្វមួយដងទេ។ នៅម៉ោង

​ប្រហែល​៨ព្រឹក នាងចិន្តាជាប្រពន្ធក៏ចេញទៅផ្សារដោយពោលពាក្យ

យ៉ាងទន់ភ្លន់ទៅកាន់ប្តីថា៖

–  បង ថ្ងៃនេះបើបងមិនស្រួលមិនចាំបាច់ទៅធ្វើការទេ!​ ចាំ​អូន​ទូរស័ព្ទ​

ទៅប្រាប់បង​ឃីមឱ្យ។

ពាក្យនេះប្រៀបបីដូចដុំភ្លើងដែលយកមកឆូលក្នុងគំនរចំបើងដែល

កំពុងហាលយ៉ាងស្ងួត ឬប្រៀបដូចជាភ្លើងឆូលប្រេងសាំងដុតរោល

ក្នុងដួងចិត្តសុខណាក់កាន់តែខ្លាំងឡើង។ ចិន្តាលាប្តីទៅផ្សារ៖

– អូនទៅផ្សារហើយ បងនៅផ្ទះជួយមើលកូនផង!”​ ថារួច​នាង​ក៏​ចេញ

​បាត់ទៅ។

ការគិតម្នាក់ឯងដោយមិនពិគ្រោះជាអ្នកដ៏ទៃមិនប្រាកដថា

ត្រូវនោះទេ។ ចូរកុំគិតខ្លីដូចជាមនុស្សដែលមិនបានរៀនសូត្រគ្មាន

ចំណេះដឹង។ ការគិត​តែពីអវិជ្ជមាន​មក​លើ​​ នរណាម្នាក់ជាទង្វើថោក

ទាបបំផុតក្នុងសង្គមមនុស្ស។ ពេលវេលាបានផ្តល់ឱ្យនាយ បុរស

គំនិតខ្លី សុខ ណាក់ កាន់តែ​ធ្លាក់​ក្នុងពិភព​ងងឹតក្នុងពេល​ដែល​ចិន្តា

​ចេញ​ទៅ​ផ្សារបាត់។ ភ្លាមនោះនាយ​ក៏ប្រញាប់ស្លៀក​ពាក់ ហើយដឹក

ដៃ​សំណាង​ជាកូនប្រុស​ចាកចេញ​ទៅ​ដោយទុកសំបុត្រមួយលើតុ។​

នៅមានត…

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

Google photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s