វិយោគកថាពិធីឈាបនកិច្ចសពអ្នកនិពន្ធ អ៊ុំ សុផានី

នៅថ្ងៃដែលខ្ញុំបានទទួលសារអ្នកគ្រូ​ ស៊ិម ចាន់យ៉ា ដែលសរសេរប្រាប់ខ្ញុំក្នុងហ្វេសប៊ូក ថា «សុផានីឈឺធ្ងន់​ និង សុំឱ្យ​អធិស្ឋានឱ្យសុផានី» ខ្ញុំក៏បានអធិស្ឋានភ្លាម ប៉ុន្តែ ខ្ញុំអធិស្ឋានបានតែម្តងគត់​ មិនអស់ចិត្ត អន្ទះសាពេក​ក៏ឡើងមកបើកមើលសារអ្នកបង ចាន់យ៉ា ជាថ្មី ស្រាប់តែពុទ្ធោអើយ! សារនោះបានសរសេរផ្តល់ដំណឹងមកខ្ញុំថា «សុផានីបានចូលមរណភាពទៅហើយ»  ព្រះអើយ!​ ខ្ញុំសឹងតែគាំងបេះដូង ។

ក្បាលខ្ញំឡើងក្តៅ ហើយខ្ញុំដឹងថាសរសៃឈាមខ្ញុំកំពុងតែហូរ ។ ខ្ញុំមិនដែលប្រទះហេតុការណ៍គួរឱ្យភ័យដូច្នេះក្នុងសិរសាខ្ញំឡើយ។ ខ្ញុំក៏អធិស្ឋានសុំព្រះអង្គសង្គ្រោះខ្ញុំ​ក្នុងពេលនោះ ហើយក៏ចូលទៅសម្រាកលើពូក និងយកប្រដាប់ស្ទង់ឈាមមកវាស់មើល។ ឈាមខ្ញុំឡើងដល់ទៅជាង១៦។ នេះគឺមកពីការតក់ស្លុតនិងសោកស្តាយបំផុត ព្រោះខ្ញុំមិនដែលនឹកគិតសោះថា​​ មិត្តនារីសម្លាញ់របស់ខ្ញុំ អ៊ុំ សុផានី ចាកលោកនេះរហ័សដល់ម្លឹង… អនិច្ចំ រូបំ អនត្តា…៕

សូមអញ្ជើញអានសំណេរខ្លី​របស់ ហេង ឧត្តម ដែលបានចូលរួមផ្ទាល់ក្នុងឱកាសដ៏សោកសៅរន្ធត់និងក្រៀមក្រំនោះ ដែលខ្ញុំបានស្នើសុំអត្ថបទជាពិសេសសម្រាប់គេហទំព័ររបស់ខ្ញុំ។ អរគុណឧត្តម។

សូមបញ្ជាក់ថា តាមពិតឧត្តមនៅសិក្សាក្នុងប្រទេសបារាំងឯណេះ។ ក្នុងពេលវិស្សមកាលនេះ យុវនិស្សិតនេះ ទៅភ្នំពេញក៏ជួនចំព្រឹត្តការណ៍ដ៏រន្ធត់នេះ។ ខ្ញុំសូមឧទ្ទិសអត្ថបទខាងក្រោមនេះជូនវិញ្ញាណខ័ន្តមិត្តសម្លាញ់ខ្ញុំ អ៊ុំ សុផានី៕

អ្នកនិពន្ធ អ៊ុំ សុផានី កំពុង​កាន់​ចែក​រំលែក​បទពិសោធ​នៅ​ក្នុង​វេទិកា​ប្រកាស​ពាន​រង្វាន់​អក្សរសិល្ប៍​សន្តិភាព នៅ​ភ្នំពេញ ឆ្នាំ​២០១៨

អ្នកនិពន្ធ អ៊ុំ សុផានី កំពុង​កាន់​ចែក​រំលែក​បទពិសោធ​នៅ​ក្នុង​វេទិកា​ប្រកាស​ពាន​រង្វាន់​អក្សរសិល្ប៍​សន្តិភាព នៅ​ភ្នំពេញ ឆ្នាំ​២០១៨

xxxxxx

លោកស្រី អ៊ុំ សុផានី បាន​ទទួល​អនិច្ចកម្ម នៅ​ថ្ងៃទី២ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០១៨ ត្រូវនឹងថ្ងៃ៤ រោច ខែជេស្ឋ ឆ្នាំច សំរឹទ្ធិស័ក ព.ស. ២៥៦២ វេលាម៉ោង៩.៣៧ នាទីព្រឹក នៅ​រាជធានីភ្នំពេញ​។  មច្ចុរាជបានផ្តាច់​ជីវិត​របស់​អ្នក​និពន្ធខ្មែររូបនេះ ឱ្យឃ្លាតឆ្ងាយស្នាមញញឹម​របស់​ឧត្តមស្វាមី កូនចៅ ញាតិមិត្តរួមអាជីព សិស្ស​ និងជនរួមជាតិខ្មែរ។

សមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរនៅបរទេស ប្រចាំប្រទេសបារាំង ​(AEKE) បាន​បាត់បង់ដ៏​ធំ នូវ​អតីតជ័យលាភីរង្វាន់កិត្តិយសរង្វាន់សន្តិភាព មួយ​រូប​ដ៏​ឆ្នើម​។ លោកស្រី អ៊ុំ សុផានី បានទទួលកិតិ្តយជា​ម្ចាស់​ពាន​រង្វាន់​អក្សរសិល្ប៍​សន្តិភាព​នេះ តាម​រយៈ​វណ្ណកម្ម​«​លោហិតតែមួយ» និង«អ្នកណា​ជា​ម្តាយ​ខ្ញុំុ?» នៅឆ្នាំ១៩៩៧ និង​ឆ្នាំ​២០០០។

មជ្ឈដ្ឋាន​អ្ន​កអក្សរសាស្ត្រ​បាន​បាត់​បង់​អ្នកនិពន្ធ​ដ៏​ឆ្នើម​ដ៏​គួរ​ឲ្យ​សោកស្តាយ​ជាទីបំផុត។​

ក្នុង​នាម​ខ្ញុំ ជា​ប្រធាន​សមាគម ខ្ញុំ​មាន​ក្តី​សោកស្តាយនិងក្រៀមក្រំ​ជា​ពន់​ពេក ស្ទើរតែ​រក​អ្វី​នឹង​ថ្លែង​ពុំ​បាន នៅ​គ្រា​ដែលបានបាត់បង់មិត្ត​ភក្តិ​ជា​ស្រឡាញ់ មិត្ត​ដែល​យល់​ចិត្ត និង​ជា​អ្នក​រួម​អាជីព​តែងនិពន្ធ​ដ៏​មោះមុត​។ 

ខ្ញុំ​សោក​ស្តាយ​ដែល​ពុំ​អាច​នឹង​ចូល​រួមបុណ្យ​សព ដែល​ការ​​ជូន​ដំណើរ​មិត្ត​នៅក្នុង​ដំណើរ​ចុង​ក្រោយ​បំផុត​នេះ។ ប៉ុន្តែ ពាក្យ​សម្តី សូរ​សព្ទ​ចម្រៀង​ និង​អនុវស្សាវរីយ៍របស់ សុផានី នៅតែ​ឮរងំ​ក្នុង​ត្រចៀក​របស់ខ្ញុំ។ អ្នកនិពន្ធ សុផានី ដ៏ក្លាហាន នៅតែ​ញញឹម​ស្រស់​ចំពោះ​មុខ​ខ្ញុំ​ ហើយ​គឺ​នៅ​ថ្មីៗនៅឡើយ។​

សូម​វិញ្ញាណក្ខន្ធ​មិត្ត បាន​ទៅ​សោយ​សុខ​!!

ការជួប​ជុំ​គ្នា​នៅគេហដ្ឋាន​របស់ អ៊ុំ សុផានី។ ពីពេល​នេះទៅ ការ​ជួប​ជុំ​ដ៏​សប្បាយ​រីករាយ​បែបនេះ គ្មាន​ទៀតទេ សុផានី អើយ!! អាណិត​មិត្ត​ណាស់!

ការជួប​ជុំ​គ្នា​នៅគេហដ្ឋាន​របស់ អ៊ុំ សុផានី។ ពីពេល​នេះទៅ ការ​ជួប​ជុំ​ដ៏​សប្បាយ​រីករាយ​បែបនេះ គ្មាន​ទៀតទេ សុផានី អើយ!! អាណិត​មិត្ត​ណាស់!

អ៊ុំ សុផានី ខ្ញុំបុិច ​សង្វាវ៉ាន ទឹង សុខា និង ស៊ិម ចាន់យ៉ា

អ៊ុំ សុផានី ខ្ញុំបុិច ​សង្វាវ៉ាន ទឹង សុខា និង ស៊ិម ចាន់យ៉ា ក្នុងឱកាសទទួល​ទាន​អាហារ​ថ្ងៃត្រង់​ជុំគ្នា នៅ​ភោនីយដ្ឋាន​មួយ នៅភ្នំពេញ​។​

 

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

Google photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s