ម៉ា ឡាពី ដែល​ខ្ញុំ​ស្គាល់

ខ្ញុំនៅចាំមិនភ្លេច​ នៅឆ្នាំ១៩៦៨ លោក ម៉ា ឡៅពី​ បាននិពន្ធចម្រៀង១បទមានចំណងជើងថា​«នេះឬចិត្តប្រុស?» ច្រៀងដោយអ្នកចម្រៀង«សូ​ សាវឿន»​ដែលក្នុងជំនាន់នោះ។ លោក ម៉ា ឡៅពី បានដាក់រហស្សនាមជូនអ្នកស្រីសូ សាវឿប​ថា«អ្នកចម្រៀងសម្លេងរៃកណ្តឹង»។

សូមជម្រាបថា រឿង«នេះឬចិត្តប្រុស?គឺ ជារឿងប្រលោមលោកទី១ដែលខ្ញុំបាននិពន្ធក្នុងឆ្នាំ​១៩៦៨ ក្រោយពីខ្ញុំបានស្តាប់ការនិយាយរឿងពិតរបស់កញ្ញា​ម្នាក់ដែល​ក្នុង​ជំនាន់​នោះ ​គេ​រៀន​ថ្នាក់ខ្ពស់ជាងខ្ញុំ១ថ្នាក់ ឬ២ថ្នាក់។​​ ក្នុងជំនាន់ អ្នកខ្លះបានដាក់រហស្សនាមឱ្យកញ្ញានោះថា​«បុប្ផា​វិទ្យាល័យ​ព្រះយុគន្ធរ»។ គេស្លៀកពាក់ខុសពីខ្ញុំនិងប្លែកខុសគេ។ ចំណែកខ្ញុំវិញ ខ្ញុំស្លៀកពាក់របៀប​បារាំងគឺស្លៀកសំពត់ហ្សីបប៉ោង និង ដាក់អាវដែលត្រូវពណ៌នឹងសំពត់តាមរបៀបយុវតី​វ័យ​១៥​ឆ្នាំ។

ក្នុងពេលដែលខ្ញុំបានជួបកញ្ញារូបស្អាតនេះ ដោយចៃដន្យ ក្នុងផ្ទះមិត្តរួមថ្នាក់ម្នាក់ នៅពេលដែល​ខ្ញុំបាន​ទៅជាលេងលើកដំបូង។  គេ​រៀនថ្នាក់ខ្ពស់ជាងខ្ញុំ ២ថ្នាក់។ នៅពេលដែលគេបានឃើញខ្ញុំ គេបាននិយាយរឿងពិតផ្ទាល់ខ្លួនប្រាប់ខ្ញុំ ក្រោយពីបានសរសើររូបសម្បត្តិខ្ញុំ។ ពេលនោះ ខ្ញុំចាប់អារម្មណ៍និងគិតថារឿងនេះជាមេរៀនសម្រាប់ខ្ញុំនិងសម្រាប់យុវនារីទូទៅ ទើបខ្ញុំបាននិពន្ធផ្សាយ​ក្នុង​កាសែត «កោះសន្តិភាព» ដែលមានលោក ជូ ថានី ជាចាងហ្វាង។ លោក ម៉ៅ ប៊ុនថន នាយការិយាល័យ​នៃវិទ្យុជាតិភ្នំពេញបានអានរឿងនេះ​ ក៏បានស្នើសុំដើម្បីផ្សាយជា«ភាគៗក្នុងនាទីភាគនិទាននៃរឿង​ប្រលោមលោក ក្នុងវិទ្យុជាតិភ្នំពេញឆ្នាំ១៩៦៨​ ថែមទាំងត្រូវបានលោក «ម៉ា ឡៅពី» និពន្ធចម្រៀង១បទ​ដាក់អមសាច់រឿងផង។ នេះជាកិត្តិយសទី១របស់ខ្ញុំក្នុងវិស័យអក្សរ​សា​ស្ត្រខ្មែរ ដោយកាលនោះ ខ្ញុំមិន​បានបញ្ចេញ​ឈ្មោះពិត «ព្រហ្ម សង្វាវ៉ាន»ទេ គឺខ្ញុំបានដាក់រហ័ស្សនាមផ្សេងគឺ «ព្រហ្ម សុទ្ធធីតា»​ដែលជាឈ្មោះសម្រាប់ប្រើសរសេរប្រលោម​លោក​ផ្សាយដើម្បីកុំឱ្យលោកប៉ាជ្រាបនិងស្តីបន្ទោស​ព្រោះលោកមិនចង់ឱ្យខ្ញុំរវល់ការអ្វីទេក្រៅពីខំសិក្សាតែ១មុខគត់ដើម្បី​យក​សញ្ញាប័ត្រខ្ពង់ខ្ពស់។

អ្នកស្រីសូ សាវឿន រស់នៅក្នុងប្រទេសបារាំងសព្វថ្ងៃនេះដូចខ្ញុំដែរ។​ នៅបារាំង ខ្ញុំក៏បាន​យក​ចម្រៀងនេះមកច្រៀងខ្លួនឯងឡើងវិញ ទោះបីសម្លេងរបស់ខ្ញុំមិនពីរោះដូចជាអ្នកចម្រៀងវិជ្ជាជីវៈ​​ក៏ដោយ ប៉ុន្តែខ្ញុំចង់រក្សាទុកជាមរតកសិល្បៈ​ខ្មែរ និងទុកជាអនុស្សាវរីយ៍នៃរឿង​ប្រលោមលោក​ទី​១​របស់ខ្ញុំ​

ខ្ញុំសូមជម្រាបដែរ ខ្ញុំនឹងសរសេរលំអិតក្នុងរឿង​«ខ្ញុំជាស្រី»ដែលជារឿងពិតនៃជីវិតផ្ទាល់របស់ខ្ញុំ។ខ្ញុំប៉ង​សរសេររឿងនេះយូរឆ្នាំហើយ ប៉ុន្តែពេលវេលាចេះតែអូសបន្លាយជិត១០ឆ្នាំហើយ។​ ខ្ញុំតាំងចិត្តថា​ត្រូវតែសរសេរឆ្នាំនេះ។ សូមបញ្ជាក់ដែរថា​ អ្នកដែលមានវ័យស្របាលខ្ញុំនិងរស់នៅក្នុងជំនាន់ខ្ញុំ ប្រាកដជានៅចាំលោក «ម៉ា​ ឡៅពី ដែលជាអ្នកធ្វើអត្ថាធិប្បាយ»ដ៏ពីរោះគ្មានពីរ គ្មានគូប្រៀប​ផ្ទឹម ក្នុងពិធីធំៗ ដូចជា ក្នុងព្រះរាជទស្សន​កិច្ចនៃព្រះបាទសម្តេច នរោត្តម សីហនុ អតីតព្រះមហាក្សត្រខ្មែរ ក្នុងពេលព្រះអង្គយាងទៅសម្ពោធ​សមទ្ធិផលជាតិនានា​ ក្នុងសម័យសង្គមរាស្រ្តនិយម និង​ក្នុងពិធីបុណ្យឯករាជ្យជាតិ ក្នុងសមាជជាតិដែល​តែងតែមានការប្រគំបទភ្លេងសម័យទំនើបចម្រុះក្នុងពេលរាត្រី។ល។ លោក ម៉ា ឡៅពី មានទេពកោសល្យពិសេសគ្មានពីរឡើយ។

ខាងក្រោមនេះ ខ្ញុំសូមជូនទំនុកចម្រៀងបទ«នេះឬចិត្តប្រុស?»ដែលច្រៀងដោយអ្នកស្រី សូ ​សាវឿន។ អ្នកស្រីជាអ្នកចម្រៀងសំនៀងរៃកណ្តឹងដែលរស់នៅក្នុងប្រទេសបារាំង។ អ្នកស្រីជាភរិយារបស់លោក ដួង ឆៃលី។

ខាងក្រោម នេះគឺបទ««នេះឬចិត្តប្រុស?»

ខំគេចពីជុងចូលក្នុងអន្ទាក់  គេចពីច្រវាក់ធ្លាក់ក្នុង​រណ្តៅ

មើលឃើញថាសចាប់បានមកខ្មៅ ត្រជាក់ជាក្តៅ សើចក្លាយជាយំ។

ងងឹតថាភ្លឺនេះឬចិត្តប្រុស? ហ៊ានដាក់កំហុសទម្លាក់លើខ្ញុំ

ភ្លេចសំពះផ្ទឹមលើកម្រាលព្រំ ចុះចោលទ្រនំទៅដើរផ្ទាល់ដី។

នេះឬចិត្តប្រុសកាត់ទោសប្រពន្ធ? ពោលពាក្យរិះគន់គ្មានគិតប្រណី

ជេរថែមទៀតមកកំសាកស្វាមី ឱបថើបស្រីថ្មីឱ្យអស់ចិត្តទៅ។

ចម្រៀងក្អួតឈាមនាងព្រាហ្មកេសរ ប្រពន្ធចិត្តល្អជូនពរប្តីខ្លៅ

អូនរង់ចាំបងឱបក្តីសោកសៅ អស់កម្មឈាមខ្មៅសឹមបងវិលវិញ៕

សូមជម្រាបបញ្ជាក់ដែរថា ​ខ្ញុំបានយករឿងនេះមកផ្សាយឡើងវិញ តាមរលកអាកាស៩៥.៦ FM នៃវិទ្យុអាស៊ីសម្លេងខ្មែរ ដែល​ឋិត​វិថី LOUIS BRAILLE 75012 PARIS ដែលខ្ញុំ ប៉ិច សង្វាវ៉ាននឹងស្វាមីខ្ញុំលោក ប៉ិច ឈុន រួមជាមួយលោក រស់ សាលី អ្នកស្រី ណូឡង់ក្លូត នាមដើម ឡាំគៀង ខាហួង​ ដែលបានស័្មគ្រចិត្តបម្រើវិទ្យុសម្លេងខ្មែរ ៩៥FM នៅប៉ារីសទី១២ ប្រទេសបារាំង រៀងរាល់រាត្រីព្រហស្បតិ៍ ដោយធ្វើការឥតកម្រៃ ដើម្បីលើកស្ទួយអក្សរសាស្រ្តអក្សរសិល្ប៍ និង សិល្បៈខ្មែរ ដែលខ្ញុំស្រឡាញ់ចូលចិត្តតាំងពីយុវវ័យ។  យើងទាំង៤នាក់បានបម្រើវិទ្យុនេះរយៈ​ពេល៤ឆ្នាំ ពីម៉ោង១០​យប់ ដល់ម៉ោង១២អធ្រាត្រ។

ក្នុងរយៈពេលនោះ ខ្ញុំបាននិពន្ធល្ខោននិយាយជាច្រើនរឿង និងបានសម្តែង​បន្តផ្ទាល់ជាមួយក្រុមខ្ញុំទាំង៤នាក់ដែលបានរៀបរាប់នាមខាងលើ។ កាលនោះ កូនពៅរបស់យើង មានវ័យ៨ឆ្នាំ។ កូនស្រីច្បងរបស់ខ្ញុំ​ ជាអ្នក​នៅ​ចាំ​មើលប្អូន។

ក្រោយមកក្នុងខែមីនាឆ្នាំ១៩៩៣ លោក ប៉ែន វ៉ាណូ ដែលជាអ្នកនិយាយផ្សាយព័ត៌មានក្នុងវិទ្យុអាស៊ីបានអានសាព័ត៌មាន LE MONDE ផ្សាយដំណឹងជ្រើសរើសបុគ្គលិ ដែលចេះភាសាបារំាងនិងខ្មែរ bilingue ច្បាស់លាស់សម្រាប់ការផ្សាយផ្នែកភាសាខ្មែរនៃវិទ្យុបារាំងអន្តរជាតិ RADIO FRANCE INTERNATIONALE (RFI) ដែលមានទីស្នាក់ការនៅរដ្ឋ​ធានី ប៉ារីស៍ ខ្ញុំក៏បានដាក់ពាក្យប្រឡងហើយក៏បានជាប់ចូលធ្វើការជាអ្នកសារព័ត៌មានផ្នែកការផ្សាយភាសាខ្មែរក្នុងវិទ្យុបារាំងអន្តរជាតិ RFI  នៅ​ PARIS ទី16ème នៅ​ Maison de la Radio។

ក្រៅពីការផ្សាយព័ត៌មាន ខ្ញុំបានកាន់និងរៀបចំនាទី១ចំនួនគឺ នាទីវប្បធម៌ខ្មែរ ដែលមាន «នាទីអក្សរសិល្ប៍ខ្មែរ​ »« នាទីចម្រៀងទំនើបចម្រុះខ្មែរ»  «នាទីជួបសិល្បករខ្មែរក្នុងប្រទេសបារាំង និងក្នុងប្រទេសកម្ពុជា» «នាទីលិខិតអ្នកស្តាប់»។ ខ្ញុំបានធ្វើការក្នុងវិទ្យុបារាំងអន្តរ​តិរយៈ១៨ឆ្នាំ៦ខែ​ ខ្ញុំបាន​សុំចូលនិវត្តន៍មុនគ្រប់អាយុដែលកំណត់មុន១ឆ្នាំ​ ដើម្បីទុកពេល​អាន​សៀវភៅ​ទាំងភាសា​ខ្មែរ​ និងបារាំង រាប់រយក្បាល ដែលនៅឈរសំកុកចាំខ្ញុំទាំងក្រៀមក្រំ២ឬ៣ទសវត្សរ៍មកហើយក្នុងសៀវភៅ​នៃបណ្ណាល័យគ្រួសារ រង់ចាំពេលខ្ញុំលើកយកមកកាន់អានច្រើនឆ្នាំណាស់ហើយ។ ខ្ញុំកាត់តាមលោកប៉ាដែលចូលចិត្តអានតាំងពីយុវវ័យអាយុ១៣ឬ១៤ឆ្នាំ ដោយសារតែខ្ញុំបានឃើញសៀវភៅបារាំងជាច្រើន។

លោកប៉ាអានតែសៀវភៅបារាំង។  គឺក្នុងពេលរៀបចំផ្ទះវីឡាយើង នៅភ្នំពេញ នោះហើយដែលខ្ញុំបានប្រទះឃើញសៀវភៅលោកប៉ាដ៏ច្រើន។ ខ្ញុំក៏បានរៀបចំស្រួលបួល ហើយរើសសៀវភៅពេញចិត្តអានមុនគេ។ ចាប់ផ្តើមចូលចិត្តស្រឡាញ់សៀវភៅ និងរើសសៀវភៅដែលពេញចិត្តអានមុនគេ។ ជំនាន់ខ្ញុំគេបង្រៀនភាសាបារាំងតាំងពីថ្នាក់ដំបូង។

លម្អិតក្នុងកម្រងជីវិតខ្ញុំ​ដែលមានចំណងជើងថា«ខ្ញុំជាស្រី»។ ការនិពន្ធក៏ជាចំណូលចិត្តដ៏ធំបំផុត​១ ​ទៀត​របស់ខ្ញុំណាស់ដែរ។ កូនយើងទាំង៤នាក់កាត់រកខ្ញុំដែលជាមាតាដែរ។ ខ្ញុំបានទិញសៀវភៅ​ជាច្រើនសម្រាប់វ័យពួកគេឱ្យពួកគេអានតាំងពីគេនៅរៀនបឋមសិក្សា។ ពួកគេចូលចិត្តអានណាស់តាំងពីពួកគេនៅតូចៗ។ ខ្ញុំមិនសូវទិញល្បែងលេងសម្រាប់កុមារនិងកុមារីឱ្យពួកគេទេ ក្រៅ​ពីល្បែង​ដែលបង្កើនប្រាជ្ញា។ «អានច្រើនចម្រើនគំនិតនិងមានវោហា»

3 responses to “ម៉ា ឡាពី ដែល​ខ្ញុំ​ស្គាល់

  1. គាត់ជាកវីសេកមាស។ រង់ចាំអានរឿងរបស់អ្នកគ្រូ។ ❤

    • អ្នកគ្រូនឺងចាប់សរសេរឆ្នាំនេះហើយ ពីព្រោះអ្នកគ្រូបានលើកថ្ងៃខែឆ្នាំដើម្បីសរសេរ១០ឆ្នាំមកហើយ។ កាលណាសរសេរចប់ អ្នកគ្រូនឺងប្រគល់ឱ្យសមាគមសៀវភៅខ្មែរនៅភ្នំពេញបោះពុម្ពផ្សាយនៅទីនោះ ហើងប្រាកដណាស់ថាមានលក់នៅទីនោះមិនខាន​ប្រសិនបើក្មួយរស់នៅទីនោះ។ ក្មួយអាចទាក់ទងសមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរនៅភ្នំពេញ។ ចំណែកឯអ្នកមីងវិញ អ្នកមីងប្រហែលជាយកមួយចំនួនសម្រាប់មាគម
      អ្នកនិពន្ធខ្មែរនៅបរទេសរបស់អ្នកមីង​សម្រាប់អ្នកនៅអឺរុប អាមេរិកដែលមានសាច់ញាតិនិងមិត្តភក្តិរស់នៅ ជាពិសេសនិងប្រទេសបារាំងជាប្រទេសទី២
      របស់អ្នកមីងដែលអ្នកមីងនិងក្រុមគ្រូសារជាច្រើនរស់នៅជាងកន្លះសតវត្សទៅហើយណាក្មួយ៕

  2. អ្នកគ្រូ​តាំងចិត្តថា​សរសេរឆ្នាំនេះហើយ មិនតិចទេត៉ាងតិច ប្រហែលជាដប់ដែរទាន់នៅពេលដែលមិនភ្លេចភ្លាំង ព្រោះអ្នកគ្រូចេះតែមានការរវល់មមាញឹកមិនចេះចប់សោះ តាំងពីសុំចូលនិវត្តិន៍មុនដល់អាយុតាមច្បាប់កាលពីឆ្នំា២០១០មក អ្នកគ្រូបានអូសបន្លាយពេល៩ឆ្នាំចោលទទេ ព្រោះតែកិច្ចកាផ្ទះ ដើរកំសាន្តផង​ទៅមើលលកូនដែលរស់នៅឆ្ងាយៗផង ទទួលមិត្តភក្ត្រដែលមកពីឆ្ងាយខ្លះផងនិងឆ្លៀតតអានខ្លះផង ​ថែសួនច្បារ​ផង ចូលមើលនិងឆ្លើយឆ្លងក្នុងហ្វេសប៊ូកផង​ និយាយទូរស័ព្ទជាមួយប្អូននិងកូនៗផង គឺគ្មានពេលទំនេរសោះ។ ហ៊ឺ ហត់ណាស់ មិនដឹងជាអ្នកដទៃ ដូចអញ្ចឹងដែរឬអត់ទេ? គិតខ្លួនឯងថា​មានសំណាងក៏ដូចជាអត់សំណាង។ អ្នកគ្រូចាំពាក្យចាស់ៗថាចេះច្រើនវាពិបាក(ធ្វើម្ហូប ដេរប៉ាស់​ដេរប៉ាក់ ដាំផ្កា​ ដែសួន ទទួលមិត្តភក្ត្រ បងប្អូន និងកូនបង្កើត​ និង កូនធម៌) ។ លើសពីនេះ ក្នុងផ្ទះ អ្នកគ្រូចេះតែទើសភ្នែកមិនអាចដើររំលងបានទេ។ កាលនៅក្មេង អ្នកគ្រូតែងតែចាស់មានប្រសាសន៍ថា​«ចេះច្រើនវាពិបាក»​ គីពិតជាត្រូវមែន៕

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

Google photo

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Google របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s