Category Archives: ព្រឹត្តិការណ៍ជីវិតខ្ញុំ១ជ្រុង

របាំនារីជាជួរ

គឺជារបាំមួួយដែលបានទស្សនាហើយដែលខ្ញុំស្រឡាញ់ជាប់ចិត្ត ​ចាប់តាំងពីខ្ញុំបាន

ឃើញសិស្សនារីរួមសាលាបុទុមរាជារាំសាកដើម្បីសម្តែងក្នុងពិធីបញ្ចប់ឆ្នំាសិក្សា។

កាលនោះ ខ្ញុុំទើបតែមានវ័យ៩ឆ្នាំប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំបានឈរមើលកុមារីសិស្សរួមសាលា

រាំរបាំ<នារីជាជួរ>ទាំងក្តីរំភើបឥតឧបមា និងទាំងមានអារម្មណ៍ស្តាយសែនស្តាយ

ដែលមិនបានចុះឈ្មោះរាំជាមួយពួកគេ។

គឺចាប់តាំងពីពេលនោះហើយដែលខ្ញុំជាប់ចិត្តស្រឡាញ់សិល្បៈរបាំខ្មែរយើង

រហូតមក….

(ស្រង់ចេញពីរឿង<ខ្ញុំជាស្រី>ជីវិតពិតរបស់ខ្ញុំដែលចាប់ផ្តើមសរសេរហើយ។)

អនុស្សាវរីយ៍នៃសកម្មភាពផ្នែកអក្សរសាស្រ្តខ្មែរនៅកម្ពុជា

 

 

 

CERTIFICAT DE REMERCIEMENT NOU HACH  DU 09-07-2011 114940

 

 

CERTIFICAT SUCCESS MAGAZINE DU 13- 08- 2011_115637

រូបភាព

រូបថតថ្មីរបស់ខ្ញុំក្នុងវ័យជរា​ដែលខុសឆ្ងាយពីរូបសំគាល់គេហទំព័ររបស់ខ្ញុំ

IMG_0438

ថតពេលដើរមើលហាងដែលលក់ចុុះថ្លៃកាលពីខែមករាឆ្នាំ២០១៥

ក្នុងក្រុងស៊ែរហ្សីប៉ុងទ័រ CERGY PONTOISE

នៃតំបន់៩៥ DEPARTEMENT 95 ប្រទេសបារាំង

កិច្ចការវិទ្យុផ្នែកវប្បធម៌ខ្មែរ ៖ ខ្ញុំ និង តារាអម្ពរទេវី

ឆ្នាំខ្ញុំជួបសម្ភាសន៍អម្ពរទេវីលើកដំបូងនៅក្រុងស៊្សែរស្សីប្រទេសបារាំងក្នុងឆ្នាំ...

ឆ្នាំដែលខ្ញុំបានជួបសម្ភាសន៍តារា អម្ពរទេវីលើកដំបូង(រូបថត៖ប៉ិច សង្វាវ៉ាន)

ឆ្នាំដែលខ្ញុំបានជួបសម្ភាសន៍

តារា«អម្ពរទេវី»លើកដំបូង

នៅក្រុងស៊្សែរស្សីប្រទេសបារាំង

ក្នុងឆ្នាំ…

កំពុងសម្ភាសន៍តារាអម្ពរទេវី និង ព្រហ្ម ស៊ីវុទ្ធី (រូបថត៖ប៉ិច សង្វាវ៉ាន)

ខ្ញុំកំពុងសម្ភាសន៍តារា អម្ពរទេវី និង អ្នកចម្រៀង ព្រហ្ម ស៊ីវុទ្ធី
(រូបថត៖ប៉ិច សង្វាវ៉ាន)

រូបថតអនុស្សាវរីយ៍ដំបូងជាមួយតារាអម្ពរទេវី (រូបថត៖ប៉ិច សង្វាវ៉ាន)

រូបថតអនុស្សាវរីយ៍ដំបូងជាមួយតារា អម្ពរទេវី
(រូបថត៖ប៉ិច សង្វាវ៉ាន)

 ខ្ញុំ អម្ពរទេវី និងស្វាមីខ្ញុំ ប៉ិច ឈុន (រូបថត៖ប៉ិច​ សង្វាវ៉ាន)


ខ្ញុំ អម្ពរទេវី ស្វាមីខ្ញុំ
ប៉ិច ឈុន និង អ្នកស្រី វ៉ាន់នី (រូបខាងឆ្វេង) ជាម្ចាស់ផ្ទះដែលទទួល
អម្ពរទេវី និង ព្រហ្ម ស៊ី​វុទ្ធីឲ្យស្នាក់នៅ (រូបថត៖ប៉ិច​ សង្វាវ៉ាន)

ប៉ុន្មានឆ្នាំក្រោយមក

ជួបសម្ភាសន៍តារាអម្ពរទេវីជាថ្មី

ក្នុងស្ទុយឌីយោនៃវិទ្យុ បារាំងអន្តរជាតិRFIនៅ មុនពេលសម្ភាសន៍អម្ពរទេវីកាលពីឆ្នាំ (រូបថត៖ប៉ិច សង្វាវ៉ាន)

ក្នុងស្ទុយឌីយោនៃវិទ្យុ
បារាំងអន្តរជាតិRFIនៅ
មុនពេលសម្ភាសន៍អម្ពរទេវីកាលពីឆ្នាំ
(រូបថត៖ប៉ិច សង្វាវ៉ាន)

រូបថតខាងក្រោម៖

ក្នុងការិយាល័យនិពន្ធខ្មែរ នៃវិទ្យុបារាំងអន្តរជាតិ

ក្រោយពេលសម្ភាសន៍តារាអម្ពរទេវី

(រូបថត៖ប៉ិច​ សង្វាវ៉ាន)

 

ុំុំុំុំុំុំុំ ៊៊៊៊៊៊៊៊៊៊៊៊៊៊ ៊៊៊៊៊៊៊៊៊៊៊៊៊៊ (រូបថត៖ប៉ិច​ សង្វាវ៉ាន)

អនុស្សាវរីយ៍ក្នុងរាត្រីមួយ

អម្ពរទេវី

មានឱកាសមកបរិភោគអាហារ
ជាមួយខ្ញុំនិងស្វាមីខ្ញុំនៅផ្ទះយើងក្នុងប្រទេសបារាំង។
ឆ្នាំខ្ញុំជួបសម្ភាសន៍អម្ពរទេវីលើកដំបូងនៅក្រុងស៊្សែរស្សីប្រទេសបារាំងក្នុងឆ្នាំ...មមមមមមមម មមមមមមមមមមមមម

អម្ពរទេវីក្នុងផ្ទះខ្ញុំនៅប្រទេសបារាំង

​២៤​ វិច្ឆិកា ២០១៤ ជាថ្ងៃខួបគំរប់៦៧ឆ្នាំរបស់ខ្ញំ

ពេល​វេលារំកិលទៅមុខឥតងាកក្រោយឡើយ។

កុមារភាព យុវភាពរបស់ខ្ញុំបានកន្លងផុតទៅយ៉ាងលឿន

ជាងកន្លះសតវត្សរ៍ទៅហើយ។

ជរាភាព

របស់ខ្ញុំកំពុងតែបោះជំហ៊ានទៅមុខឥតបង្អង់ ។

រាល់ថ្ងៃ ខ្ញុំតែងតែសួរខ្លួនឯងថា

តើមុននឹងលាចាកលោកនេះទៅ

ខ្ញុំមានកម្លាំងនឹងបំរើអក្សរសាស្រ្តបានប៉ុន្មានរដូវទៀត

បើអារម្មណ៍និងកម្លាំងខ្ញុំចុះទន់ខ្សោយច្រើនដូច្នេះទៅតាមវ័យជរាទៅហើយ?។

ក្នុងនាមជាអ្នកនិពន្ធ អ្នកអក្សរសាស្ត្រ និង

អ្នកសារព័ត៌មានចូលនិវត្តន៍នៃវិទ្យុបារាំងអន្តជាតិRFIមួយរូប

ខ្ញុំកំពុងតែសរសេរសៀវភៅជីវប្រវត្តិរបស់ខ្ញុំដើម្បីទុកជូនក្មួយៗនិងចៅៗអាន

ប៉ុន្តែ

តើសៀវភៅជីវប្រវត្តិរបស់ខ្ញុំ

ដែលខ្ញុំទើបតែចាប់ផ្តើមបានបន្តិចនោះ អាចនឹងបញ្ចប់ហើយចេញជារូបរាង

និងបោះពុម្ពផ្សាយទាន់ពេលដែលខ្ញុំនៅមានជីវិតឬទេ?

កំពុងតែខ្វល់រាល់ថ្ងៃ ស្រាប់តែខ្ញុំបានទទួល

ប័ណ្ណជូនពរថ្ងៃកំណើតខ្ញំគម្រប់៦៨ឆ្នាំមួយដ៍ល្អស្អាត។

ក្រោយពីខ្ញុំបាន

អានប័ណ្ណជូនពរថ្ងៃកំណើតរបស់បណ្ឌិត យឺម កិច្ចសែ 

អតីតសាស្ត្រចារ្យអក្សរសាស្ត្រខ្មែរមួយរូប និងជាអតីតសាស្ត្រាចារ្យ

អក្សរសាស្ត្រខ្មែររបស់ប្អូនស្រីខ្ញុំ​  ព្រហ្ម វ៉ាន់មុនី និងភរិយារបស់លោក

ដែលសព្វថ្ងៃនេះរស់នៅក្នុងប្រទេសអាល្លឺម៉ាញ

ដែលប្រកប

ដោយកម្រងពាក្យពេចន៍មិត្តភាពដ៏ក្រអូបចារភ្ជាប់ក្នុងចំណងជើងថា​

«ពរជ័យជូនស្រ្តីអក្សរសាស្រ្តនាម សង្វាវ៉ាន» និងអប់ដោយក្លិនកំណាព្យ ជូនពរ

ដ៏ក្រអូប និងពីរោះជាទីពេញចិត្ត

ទាំងអស់នេះ

ជាកម្លាំងទិព្វពិសេសបំផុតដែលជម្រុញឱ្យខ្ញុំប្រឹង

សរសេរបន្តនូវសៀវភៅ​ស្តីពីប្រវត្តិពិតរបស់ខ្ញុំបន្តទៀត។

ខ្ញុំសង្ឃឹមថា

សៀវភៅនេះនឹងអាចសរសេរចប់ជាស្ថាពរ សមតាមសេចក្តីប្រាថ្នា

និងការកំណត់ទុករបស់ខ្ញុំក្នុងឆ្នាំ២០១៥​ខាងមុខនេះ៕

ខួបគំរប់៦៨ឆ្នាំរបស់ខ្ញំ

ខួបគំរប់៦៨ឆ្នាំរបស់ខ្ញំ

អរគុណបណ្ឌិត យឹម កិច្ចសែ កវីឯក

នៅប្រទេសអាល្លឺម៉ាញដែលបានប្រើពេលយ៉ាងច្រើនក្នុងការរៀបចំប័ណ្ណដ៏ល្អនេះ។

អរគុណជាអតិបរមាចំពោះឯកឧត្តម ព្រឿង ប្រណិត

កវីឯកដែលបានទូរស័ព្ទជូនពរខ្ញុំពីខេត្តឧត្តរមានជ័យរៀងរាល់ឆ្នំា

ឆ្នាំនេះ ឯ.ឧ.ក្មួយបានផ្ញើសារដែលមានសេចក្តីទាំងស្រុងថា :
 
ក្នុងឱកាសកំណើតរបស់អ្នកមីងក្មួយ និងភរិយា សូមគោរពជូនពរអ្នកមីង ព្រមទាំងក្រុមគ្រួសារ
សូមទទួលបាន សុខភាពល្អ សំណាងល្អ និងជោគជ័យគ្រប់ភារកិច្ច
ព្រមទាំងជួបប្រទះនូវពរជ័យទាំងឡាយដែរមាននៅលើលោក៕
ឆ្លៀតក្នុងឱកាសនេះដែរខ្ញុំ នៅតែនិយាយពាក្យដដែរៗថា «អរគុណអ្នកមីង»
ដែលបានអនុញ្ញាតឲ្យខ្ញុំបានស្គាល់ទឹកអ៊ឺរ៉ុប ស្គាល់ពិភពខាងក្រៅ និងទទួលបានបទពិសោធន៍ជាច្រើន។

ថ្ងៃនេះក្មួយកំពុងរង់ចាំឲ្យតែមេឃភ្លឺ នឹងអាលទូរស័ព្ទទៅជូនពរអ្នកមីង។

អំពីក្មួយ
ព្រឿង ប្រណីត

និង

អរគុណជាពិសេសចំពោះ

លោក ហេង ឧត្តម

ផងដែរដែលបានជួយវាយអត្ថបទខាងក្រោមនេះដែលជាកាដូសំខាន់មួយ។

គ្រប់យ៉ាងដែលរៀបរាប់ខាងលើនេះសុទ្ធសឹងជាអំណោយ

ដ៏មានតម្លៃបំផុតចំពោះរូបខ្ញុំ។

សូមអញ្ជើញអាន

ឆ្នាំ​១៩៤៦ – ១៩៤៧

ជីវភាព​ថ្មី​នៅរាជ​ធានីភ្នំពេញ

លោក យី ស៊ុម និងភរិយា ឌីវណ្ណ  ទិញ​បាន​ដី​មួយ​ដុំ​នៅ​ភូមិ​បឹង​កេង​កង​ សង្កាត់​លេខ​៦​

ក្រុង​ភ្នំ​ពេញ។ ដីនោះ មាន​ទំហំ​ប្រហែល​៧រយ​ម៉ែត្រ​ការ៉េ។ លោក​បាន​រក​ជាង​ឲ្យ​សង់​

ផ្ទះឈើប្រក់​ក្បឿង​ធំ​ទូលាយ​នៅ​លើ​ទំហំ​ដី​ពាក់​ណ្តាល​ខាង​ក្រោយ។ គេហដ្ឋាននោះ​

នោះ​បែរ​មុខ​ទៅ​ទិស​ខាង​លិច មាន​ជណ្តើរត្រង់​ជាង១០កាំ ។

ក្រោយមក លោកប៉ានិងអ្នកម្តាយបានលើកផ្ទះឈើនេះប្រគេនសម្តេចព្រះគ្រូព្រះចៅ

អធិការកែវ អ៊ូច ​គង់នៅវត្តបុទុមវតី  បើខ្ញុំមិនច្រឡំថានះរបស់ព្រះអង្គទេ ដើម្បីជាកិច្ច

តបស្នងព្រះគុណព្រះអង្គដែលបានទទួលឱ្យលោកប៉ាស្នាក់នៅក្នុងពេលដែលលោក

ប៉ាឡើងពីកម្ពុជាក្រោមមកបន្តការសិក្សាក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ។ ក្រោយមក លើដី

ដដែលនេះ លោកប៉ាបានរកជាងសង់ជាវិឡាដ៏ស្តុកស្តម្ភមួយពេញលើផ្ទៃដី ទុកតែ

បន្តិចខាងមុខដើម្បីធ្វើសួនច្បារ​  និងទុកដីនៅកៀនផ្ទះប៉ែកខាងកើត ​និងខាង

ក្រោយផ្ទះដែលមានទទឹងប្រហែលជាងមួយម៉ែត្រប៉ុណ្ណោះ ។ ភូមិគ្រឺះដ៏មាំនេះ

នៅគង់វង់រហូតដល់សព្វថ្ងៃនេះ​ហើយត្រូវគេយកនៅទទេព្រោះយើងជាម្ចាស់ផ្ទះ

បានរត់គេចភៀសខ្លួនពីរបបយង់ឃ្នងមកនៅប្រទេសបារាំងតាំងពីឆ្នាំ១៩៧៧។

ក្រោយពីរបបខ្មែរក្រហម  អ្នកដែលចូលមកនៅបែងចែកជាល្វែងលក់តគ្នា។

ក្នុងបច្ចុប្បន្នកាលនេះ អតីតវីឡារបស់យើង ដាក់លេខ «២៨២» មិនមែនលេខ

«៣៩» ដូូចពីដើមទេ។

គឺជាភូមិគ្រឹះម៉ូតសាមញ្ញមួយ ដែលស្ថិតលើ​«វិថីសម្តេចល្វីឯម ក្នុងសង្កាត់

បឹងកេងកង១ ក្រុងភ្នំពេញ ។ដីដែល​​សល់​ពាក់​កណ្តាលខាង

​មុខ លោកយ៊ីស៊ុម​មាន​គម្រោង​ទុក​ស្ថាបនា​ផ្ទះ​បី​ល្វែង​ជាន់​ផ្ទាល់​ដី។ ពីរ​ល្វែង

​សម្រាប់​ជួល។ មួយ​ល្វែង​ទៀត​ គ្រួសារស្នាក់​​នៅបណ្តោះអាសន្នសិន។ លោក

បាន​សន្សំប្រាក់​ឈ្នួល​ផ្ទះ​ ​ទុក​សង់ភូមិ​គ្រឹះ​មួយ​ក្នុង​អនាគត​កាល។

មួយ​ឆ្នាំ​ក្រោយ​មក គូ​ស្វាមី​ភរិយា​នេះបាន​បុត្រី​មួយ​។ ទារិកា​នេះ​ ចាប់​កំណើត

​ឃើញ​ពន្លឺ​ព្រះ​អាទិត្យ​នៅថ្ងៃច័ន្ទ ទី​២៤ ខែ​វិច្ឆិកា ឆ្នាំ​១៩៤៧។

លោក​យាយ​ស្បៃ​រឿង​ក៏​មាន​វត្តមានក្នុង​ពេល​បុត្រី​សម្រាលដែរ។​ ការ​ប្រសូត​បុត្រ​ក្នុង​

ជំនាន់​នោះ ប្រព្រឹត្ត​នៅ​ផ្ទះ។  ពេលចេញពីឧទរមាតា ទារិកា​មាន​សង្វារព័ទ្ធ​ជុំវិញ​ក។ ​

ឆ្មប​មាន​ការ​លំបាកយក​សង្វារ​ចេញ​ពី​កទារិកាណាស់ ព្រោះបើគេយក​​មិន​ស្រួលទេ​​

អាច​បាក់​ក​ដ៏​ទន់​ខ្ចី​របស់​ទារិកានេះ។ ដោយសារតែនាង​កើត​មក​មាន​សង្វារ​ ទើប

​លោក​យាយស្បៃ​រឿងដែលជាជីដូនដាក់​ឈ្មោះ​ចៅស្រី​ច្បងនេះថា«សង្វាវ៉ាន[១]»​។

ទារិកា​សង្វាវ៉ានមាន​សក់​ច្រើន​ខ្មៅ​ក្រឹប ។ សាច់​ក្រហម​រងាល​ដែល​ចាស់ៗ​ចំណាំ​ថា

ប្រែ​សម្បុរ​ជា​ស​នៅពេល​ធំបន្តិច…………………………………………………………………

សូមស្លេស ( ដកស្រង់ចេញពីសៀវភៅជីវប្រវត្តិរបស់​ខ្ញុំ ដែលខ្ញំកំពុងតែសរសេរ ។សៀវភៅនេះគ្រោងចេញផ្សាយឆ្នំា២០១៥  )

*

*         *

[១] សង្វារដែលជាអត្តនាមរបស់​ខ្ញុំ សរសេរអត់ដាក់ «រ» ទេ។

ចំណែកឯអ្នកដែលបានកើតក្នុងខែវិច្ឆិកានេះដែរ ហើយក៏ជាអ្នកនិពន្ធនិងជាកវី

ខ្មែរយើងដែរមាននាមថា:

លោកស្រីសេដ្ធារិន រស់នៅក្នុងប្រទេសជប៉ុន

Por Chey Choun Neang Seus Srei Vei Hok Sep

និង

បណ្ឌិត យឹមកិច្ច សែ ក្នុងប្រទេសអាល្លឺម៉ាញ

Happy 68th Birthday

​ក.ក.ន

សូមម្ចាស់ប័ណ្ណពីររូប​ពីររូបជាទីគោរពស្រឡាញ់រាប់អានទាំងពីររូបនិង

អ្នកដែលបានរៀបចំរចនាប័ណ្ណដ៏ល្អស្អាតនេះអនុញ្ញាតការផ្សាយរូបថត

ប័ណ្ណទាំងពីរនេះ ពីររូបជាទីគោរពស្រឡាញ់រាប់អានពីររូប និងលោក

អ្នកអានទាំងអស់ដែលកើតក្នុងខែវិច្ឆិកាដែរ មានសុខភាពល្អមាំមួន និង

ប្រកបដោយសុភមង្គល និង វឌ្ឍនភាពជានិច្ចនិរន្តរ៍៕

រំដួលបុប្ផាអត្តសញ្ញាណជាតិខ្មែរ ដោយ ឡឹក ជំនោរ

hhhhhh

បណ្ណដែលបានរៀបចំដ៏ល្អប្រណិតនេះជាស្នាដៃដែលកើតចេញពីដួង

ចិត្តរបស់បញ្ញាវន្ត អ្នកនិពន្ធខ្មែរយើងឡឹក ជំនោរ។

សូមឱ្យសេចក្តីស្រឡាញ់នៅលើបណ្ណនេះ និង ក្លិនក្រអូបនៃបុប្ផា

រំដួលសាយភាយជានិច្ចក្នុងដួងចិត្តមនុស្សលោកទាំងអស់នៅក្នុង

ពិភពលោក ជាពិសេសប្រិយមិត្តទាំងអស់ដែលបានចូលអាននិង

ចូលទស្សនាគេហទំព័រខ្ញុំនេះ។ 

សូមឱ្យសេចក្តីស្រឡាញ់ និង សន្តិភាពគ្របដណ្តប់លើដួងចិត្ត

មនុស្សជាតិក្នុងទិវានេះ និង គ្រប់ទិវារាត្រី៕

សិលាចាំប្តី បកស្រាយដោយ ទូច ស៊ុននិច

ថតក្នុងcouloir ផ្លូវដើរ ក្នុងផ្ទះយើង រូបថត៖​ប៉ិច សង្វាវ៉ាន

ថតក្នុងផ្ទះខ្ញុំក្នុងប្រទេស បារាំង រូបថត៖ប៉ិច សង្វាវ៉ាន)

ថតក្នុងផ្ទះខ្ញុំក្នុងប្រទេស
បារាំង( រូបថត៖ប៉ិច សង្វាវ៉ាន)

សិលាចាំប្តី បកស្រាយដោយ ទូច ស៊ុននិច

ខ្ញុំ និង ស្វាមីខ្ញុំស្រឡាញ់ ចូលចិត្តបទនេះណាស់។

បទនេះធ្វើឲ្យយើងនឹកឃើញអនុស្សាវរីយ៍ក្នុងរាត្រី

ណូអែលមួយដែលកន្លងទៅកាលពីជាងដប់ឆ្នាំមុន

គឺក្នុងពេលដែលកញ្ញា«ទូច ស៊ុននិច» មកច្រៀងក្នុង

ប្រទេសបារាំង ហើយនាងបានមកបរិភោគអាហារ

រួមគ្នានៅផ្ទះយើងដែលស្ថិតនៅឯទីក្រុង«ម៉ុងទីញី»

ប្រទេសបារាំង។

ខ្ញុំសូមអញ្ជើញប្រិយមិត្តទស្សនាវីដេអូមួយ

ដែលរំលឹកអំពីពេលដែលកញ្ញា ទូច ស៊ុន និច

ចេញមកច្រៀងក្នុងប្រទេសបារាំង។

http://www.youtube.com/watch?v=aEax1mPkpP8