Category Archives: អ្នកនិពន្ធ ​និង កវីនៅប្រទេសបារាំង

ច្បាប់ស្រី និពន្ធដោយកវីបណ្ឌិត មឺុន ម៉ៃ និង​វិភាគដោយបណ្ឌិត វ៉ាន់ឌី កាអុន

ថត​ក្រ​ប​ដោយ ឃុត សុខឿន

ថត​ក្រ​ប​ដោយ ឃុត សុខឿន

បណ្ឌិត វ៉ាន់ឌី កាអុន បានវិភាគពីវណ្ណកម្មកំណាព្យ «ច្បាប់ស្រី និពន្ធដោយកវីបណ្ឌិត មឺុន ម៉ៃ» ហើយ​បាន​ផ្សាយនៅវិទ្យុបារាំងអន្តរជាតិ RFI កាល​ពី​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​មកនេះ ក្នុង​នាទី​អក្សរសិល្ប៍​ខ្មែរ។

នៅក្នុងអក្សសិល្ប៍ខ្មែរគេឃើញមានពាក្យប្រៀបប្រដៅម្យ៉ាងដែលហៅថា ច្បាប់ស្រី។ អ្នកប្រាជ្ញបណ្ឌិតខ្មែរ ហាក់បី​ដូច​ជា​យក​ចិត្ដ​ទុក​ដាក់​​អំពី​ការ​អប់​រំ​ស្ដ្រី​ភេទ​នេះ​យ៉ាង​ខ្លាំង​ក្លា។ ព្រះ​មហា​ក្សត្រ​ខ្មែរ​ពីរ​អង្គ​គឺ ព្រះ​រាជ​សម្ភារ និង​ព្រះ​បាទ​សម្ដេច​ហារីរៈ​រាមា​រិស្ស​រា​ធិប​តេយ្យ​ព្រះ​អង្គ​ឌួង​ ក៏​ហាក់​បី​ដូច​ផ្ដល់​សារ​សំខាន់​ពិសេស​ទៅ​អោយ​ដល់​ការ​អប់​រំ​នេះ​ដែរ។ នេះ​ជា​ការ​ធម្មតា​ទេ​ ព្រោះ​សង្គម​ខ្មែរ​ជា​សង្គម​មាតា​ធិប​​តេយ្យ គឺ​ស្រី​មាន​តួនា​ទី​ដឹក​នាំ​ដ៏​សំខាន់ បើ​ស្ដ្រី​មាន​ឥរិយា​បថ​បែប​ណា គ្រួសារ​និង​សង្គម​ទាំង​មូល​ក៏​មាន​លក្ខណៈ​បែប​នោះ​ដែរ។ ក៏​ប៉ុន្ដែ​គេ​សង្កេត​ឃើញ​ផង​ដែរ​ថា ពាក្យ​ទូន្មាន​ទាំង​ឡាយ​នោះ យក​ចិត្ដ​ទុក​ដាក់​ជា​ពិសេស​អំពី​ទំនាក់​ទំនង​រវាង​ប្ដី​និង​ប្រពន្ធ​។

នៅថ្ងៃអាទិត្យនេះខ្ញុំសូមលើក​ឡើង​អំពី​ច្បាប់​ស្រី របស់​បណ្ឌិត​ម៉ឺន ម៉ៃ ដែល​ត្រូវ​គេ​បញ្ចូល​មក​ក្នុង​កម្ម​វិធី​សិក្សា​អក្សរ​សាស្ដ្រ​ខ្មែរ​នៅ​តាម​សាលា​រៀន​។ ក្រៅ​ពី​ប្រៀន​ប្រ​ដៅ​ស្រី​ជា​ភិរិយា អោយ​គោរព​ប្ដី​គ្រប់​ប្រការ បណ្ឌិត​ម៉ឺន​ម៉ៃ​បាន​លើក​ឡើង​អំពី​ប្រភព​នៃ​ការ​សៅ​ហ្មង​ ៣​យ៉ាង ដែល​លោក​​ហៅ​ថា​ភ្នក់​ភ្លើង​ទាំង​បី គឺ​១ យក​រឿង​មិន​ល្អ​ពី​ក្រៅ មក​ដុត​អោយ​ឆេះ​សន្ធោស​ន្ធៅ​នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ រឺ​ក៏​យក​រឿង​ខាង​ក្នុង​ផ្ទះ​ទៅ​អុច​បង្កាត់​អោយ​ឆេះ​នៅ​ខាង​ក្រៅ។ ​ប្រភព​រឿង​សៅ​ហ្មង​ទី​ពីរ​គឺ ការ​ប្រើ​ពាក្យ​ពេចន៍ មិន​គួរ​គប្បី​ចំពោះ​មាតា​បិតា និង​ការ​មិន​រវល់​ញិក​ញ៉ុក ក្នុង​ការ​ផ្គាប់​ចំណី​អាហារ​ដល់​ឪពុក​ម្ដាយ និង​ប្ដី ។ អំពើ​សៅ​ហ្មង​ទី៣ កើត​ចេញ​មក​ពី​ការ​រួម​រក្ស​ជា​មួយ​ប្ដី គឺ​មិន​ត្រូវ​ធ្វើ​អ្វី​អោយ​ស្វាមី​អាក់​អន់​ស្រពន់​ចិត្ដ​ឡើយ​។

ដោយ​អនុ​វត្ដ​ពាក្យ​ទូន្មាន​ជា​មូល​ដ្ឋាន​ទាំង​ឡាយ​នេះ សង្គម​បូរាណ​ខ្មែរ​មាន​លក្ខណ​ដ៏ល្អ​ប្រពៃ រី​ឯ​បុរស​វិញ​តាម​រយ​ច្បាប់​ប្រុស​របស់​បណ្ឌិ​ម៉ៃ​ដដែល ក៏​ត្រូវ​ប្រកាន់​ឥរិ​យាបថ​អោយ​បាន​សម​សួន​ដែរ ទើប​រក​ភាពសុខ​ក្សេម​ក្សាន្ដ​នៅ​ក្នុង​គ្រួសារ​បាន​។

យ៉ាង​ណា​មិញ​រឿង​រាវ​សៅ​ហ្មង​ទាំង​ឡាយ​ដែល​កើត​ឡើង​ក្នុង​គ្រួសារ ក៏​កើត​ឡើង​បណ្ដាល​មក​ពី​ការ​មិន​គោរព​ក្រិត​ក្រម​ទាំង​ឡាយ​នោះ​ដែរ​។ រី​ឯ​បញ្ហា​ដែល​ចោទ​ឡើង​ក្នុង​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​នេះ គឺ​សំនួរ​ដែល​ថា ហេតុ​ដូចម្ដេច​បាន​ជា​ប្រពន្ធ​ត្រូវ​គោរព​ផ្គាប់​ផ្គុន​ប្ដី​ដល់​ថ្នាក់​នេះ បើ​ម្នាក់​ៗ​សុទ្ធ​តែ​មាន​សេរី​ភាព រឺ​ឥស្សរ​ភាព​រៀង​ៗ ខ្លួន​នោះ​។

តាម​ការ​ពិត​បណ្ឌិត​ម៉ឺន​ម៉ៃ​ចង់​និយាយ​អំពី​ក្បួន​ចិត្ដ​សាស្ដ្រ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ គឺ​អំពី​អាថិ៍​កំបាំង​ដែល​ជា​កត្ដានៃ​ទំនាក់​ទំនង​ល្អរ​វាង​ប្ដី​និង​ប្រពន្ធ ហើយ​ដែល​ជា​មូល​ដ្ឋាន​នៃ​វប្បធម៌ និង​អរិយ​ធម៌​ខ្មែរ។ តាម​ការ​ពិត​ផ្ទុយ​ពី​មតិ​ទូ​ទៅ សង្គម​ខ្មែរ​ជា​សង្គម​ដែល​ស្រ្ដី​ជា​អ្នក​ដឹក​នាំ និង​ចាត់​ចែង​កិច្ច​ការ​គ្រប់​សារ​ពើ។ ទោះ​បី​មាន​ការ​កៀប​សង្កត់ ផ្ចាញ់​ផ្ចាល​ពី​សំណាក់​ចរន្ដ​បិតា​ធិប​តេយ្យ​ ដែល​មក​ពី​ចិន និង​ឥណ្ឌៀ​ក្ដី ហើយ​ទោះ​បី​មាន​ឥទ្ធិ​ពល​ផ្សេង​ៗ​ទៀត​មក​ពី​អ៊ឺរ៉ុប​ក្ដី​ ក៏​សង្គម​ខ្មែរ​ នៅ​តែ​ស្ថិត​នៅ​ជា​​សង្គម​មាតា​ធិប​តេយ្យ​ដដែល។ ស្ដ្រី​ដែល​ជា​ប្រពន្ធ រឺ​មាតា​ នៅ​តែ​ស្ថិត​នៅ​ជា​អ្នក​សំរេច​ចុង​ក្រោយ​បង្អស់​ដដែល​ជា​ដដែល។ រី​ឯ​ច្បាប់​ក្បួន​របស់​ម៉ឺន​ម៉ៃ មាន​គោល​ដៅ​ពីរ​ផ្ទុយ​គ្នា​ជា​មូល​ដ្ឋាន គឺ​ផ្ដល់​ទៅ​អោយ​ស្រ្ដី​ជា​ភរិយា នូវ​លទ្ធ​ភាព រឺ​អំណាច​ចិត្ដ​សាស្ដ្រ​គ្រប់​គ្រាន់​ សំរាប់​គ្រប់​គ្រង​គ្រួសារ​ផង ហើយ​ធ្វើ​ការ​គៀប​សង្កត់​ទៅ​លើ​ឥស្សរ​ភាព​របស់​ស្ត្រី​ផង​ដែ។រ ហើយ​នេះ​មិន​ខុស​ប៉ុន្មាន​ពី​ក្បួន​នយោ​បាយ​សំរាប់​គ្រប់​គ្រង​ប្រ​ទេស​នោះ​ទេ។ ម៉ឺន​ម៉ៃ​ បាន​បង្ហាញ​អោយ​ឃើញ​ជា​អាទិ​ថា អំណាច​របស់​ស្រ្ដី​ទៅ​លើ​បុរស គឺ​ការ​តំរូវ​ចិត្ដ​បុរស​គ្រប់​បែប​យ៉ាង គឺ​ថា​បុរស​មិន​អាច​ចាប់​ចិត្ដ​ទៅ​លើ​អ្នក​ណា​ទៀត​បាន​ឡើយ។ បើ​ប្រពន្ធ​ប្រកាន់​ខ្ជាប់​នូវ គោល​ការណ៍​ទាំង​អម្យាល​មាណ​នោះ ជា​ពិសេស​នៅ​ក្នុង​ការ​រួម​រក្ស​ស្នេហា។ ដូច្នេះ​ឃើញ​ថា គោល​ការណ៍​ទាំង​នោះ ជា​ការ​បង្កើត​នូវ​សម្ផស្ស​មួយ​ដ៏​ខ្លាំង​ខ្លា សំរាប់​នារី​ខ្មែរ​។

នៅ​ក្នុង​វប្ប​ធម៌​អរិយ​ធម៌​ខ្មែរ​សុទ្ធ​សាទ ចរន្ដ​ចរិយា​មាយាទ​ទន់​ភ្លន់​ ជា​សោភណ្ឌ​សាស្ដ្រ​មួយ​ប្រ​ភេទ​ដែល​ទាក់​ទាញ​អារម្មណ៍​អ្នក​ផង​ទាំង​ពួង។ ប៉ុន្ដែ​ក៏​ជា​អាវុធ​មួយ​ដ៏ស្រួច​ស្រាវ​ផង​ដែរ នៅ​ក្នុង​ករណី​ដែល​គេ​យក​ទៅ​ប្រើ​សំរាប់​គោល​ដៅ​ផ្សេង​ៗ​ទៀត ក្រៅ​ពី​ការ​កសាង​សុភ​មង្គល​ក្នុង​គ្រួសារ។ ពាក្យ​ខ្មែរ​តែង​ពោល​ថា ក្ដៅ​ស៊ី​រាក់ ត្រជាក់​ស៊ី​ជ្រៅ រឺ ទឹក​ត្រ​ជាក់ ត្រី​កុម​​ជា​ដើម។​ ទាំង​នេះ​តាម​ការ​ពិត​ទៅ​សុទ្ធ​តែ​ជា​ក្បួន​ចិត្ដ​សាស្ដ្រ​សំរាប់​សង្គម​ខ្មែរ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​។

Advertisements

ជួសជុលអង្គរ​ទំនុកច្រៀងនិពន្ធដោយកវី អ៊ីវ ​ហួត

 

PHOTO IV HUOT ORIGINAL

១- យើងកើតជាខ្មែរស្រឡាញ់ខ្មែរ

ជាតិយើងៗថែឱ្យសុខសប្បាយ

មានបានគ្រប់គ្នាទឹកមុខរីករាយ

សប្បាយចាយវាយចិញ្ចឹមគ្រួសារ។

២ – យើងបើកទ្វារចិត្តទទួលវប្បធម៌

ចំណានបវរល្អផុតលោកា

នៃទ្វីបទាំងប្រាំចងចាំរចនា

ចែកចេញគ្រប់គ្នាបំផុុសអង្គរ។

បន្ទរ  – យើងបណ្តាក់ខ្យងក្មេងចាស់ប្រុសស្រី

ប្រឌិតហើយឆ្នៃបង្កើតបង្ករសម្បត្តិសម្បូរណ៍

សប្បាយនគរជួសជុលអង្គរជាមួួយលោកា។

៣  – យើងចងគម្ពីសាមគ្គីសេដ្ឋកិច្ច

ក្បួនសង្គមកិច្ចសេរីថ្លៃថា្ល

បណ្តុះអ្នកប្រាជ្ញគ្រប់ផ្នែកវិជ្ជា

ជួយកម្ពុជាគ្រាប៉ាស៊ីហ្វីក៕

ដកស្រង់ចេញពីថាសចម្រៀង «នឹកស្រុក» NOSTALGIE

Collection MERVEILLES D’ANGKOR

Angkor Phnom Penh 2000

អង្គរ-ភ្នំពេញ-ប៉ារីស៍

 

 

 

 

លោកគ្រូ ប៊ុន ថាន់​ និងភរិយាសក់ អៀងព្រមទាំងកូន ប្រុសម៉ុង ហ្វី អនុស្សាវរីយ៍១ក្នុងពេលភៀសខ្លួន ដែល មិនអាចបំភ្លេចបានឡើយនៅភូមិនួនញ៉ាងប្រទេសលាវ

ខាងក្រោមនេះជាទំព័រដួងចិត្តដែលភរិយារបស់លោកគ្រូប៊ុន​ថាន់បានសរសេរទុក

ឱ្យខ្ញុំជាអនុស្សាវរីយ៍នៅក្នុងពេលដែលយើងបានស្គាល់គ្នានិងបានរស់នៅជាមួួយគ្នា

ក្នុងសាលាឆាន់ដ៏កញ្ចាស់មួយដែលគេបោះបង់ចោលក្នុងឃុុំ«នួនញ៉ាង»ប្រទេសលាវ។

សាលានោះគ្មានជញ្ជាំងទេ ជាសាលាក្នុងវាលរហោដ្ឋានមួួយដែលហ៊ុំព័ទ្ធដោយដើម

ឈើធំៗប្រៀបដូចជានៅក្នុងព្រៃស្រ្មសាន។  ក្នុងពេលយប់ម្តងៗ សម្លេងចចកវយំគួរឱ្យ

ភ័យខ្លាចខ្លាចណាស់ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះមានទីនេះក៏បិសាចលងបន្លាចទៀតផង។

ប្រុសធំដែលកូនប្រុសខ្ញុំឈឺគ្រុនក្តៅស្រែករវើរវាយថា «យក្សធំណាស់ម៉ាម៉ង់»។

(MAMANគឺជាពាក្យហៅមាតាដែលគ្រួសារខ្ញុុុំមានទម្លាប់ហៅដូច្នេះតរៀងៗមកតាំង

ពីដើម​ ដែលប្រែជាខ្មែរថា« លោកម៉ាក់ ឬអ្នកម៉ាក់​ ឬម៉ាក់ ​ឬម៉ែទៅតាមទម្លាប់​នៃការ

និយមនិងថាន:វណ្ណះនៃគ្រួសារនិមួយៗក្នុងសង្គមខ្មែរយើង)។

នៅនោះមានបីសាចលងបន្លាច។ ចំណែកឯប្អូនប្រុសខ្ញុំម្នាក់ដែលឈឺគ្រុនក្តៅដែរបាន

ឃើញមនុស្សមាឌធំៗខ្ពស់កាប់ដើមចេកពន្លំលើក្បាលរបស់គេ។

ក្នុងពេលអាសន្ននោះ លោកគ្រូ ប៊ុនថាន់ដែលជាគ្រូកីឡាម្នាក់ធំខ្ពស់និងមានមនុស្សធម៌

ពេញបេះដូងបានអៀវស្វាមីខ្ញុុំដែលកំពុុងតែឈឺធ្ងន់ដើរមិនរួចពីភូមិមឿងភីនទៅភូមនួនញ៉ាង

ដែលមានចម្ងាយ១០គីឡូម៉ែត្រ ព្រោះ ​នៅទីនោះមានផ្ទះពេទ្យ។ សមាជិកគ្រួសារខ្ញុុំដែលមាន

ចំនួន១៨នាក់ត្រូវជំងឺគ្រុនចាញ់នៅតែខ្ញុំម្នាក់គត់។

ក្រុមគ្រួសារខ្ញុុំទាំងមូលមិនអាចបំភ្លេចគុណបំណាច់របស់លោកគ្រូប៊ុនថាន់ក្នុងគ្រាដ៏កំសត់

វេទនានេះបានឡើយ។ យើងតែងតែនឹកនិងស្វែងរកចង់ជួបលោកគ្រូនិងភរិយាព្រមទាំងម៉ុង

ហ្វីដែលជាកូនប្រុសរបស់លោកគ្រួនិងភរិយាឈ្មោះសក់ អៀងជានិច្ច​ ប្រសិនបើលោកគ្រូនិង

គ្រួសារនៅមានរស់រានមានជីវិតក្នុងប្រទេសណាក៏ដោយ។

សូមទាក់ទងតាមសារអេឡិចត្រូនិចនេះ​ aeke.sp@gmail.comនិងតាមគេហទំព័រនេះ៕

 

ឃ្លា កវី អ៊ីវ ហួត

«ឃ្លាពីរោះ​សង្គ្រោះ​វប្បធម៌

អ្នក​អាន​ត្រេកអរ​សរសេរ​សៀវភៅ»។

 

សុន្ទរកថា លោក លឹម ប៊ុន ឡេង

សុន្ទរកថា

លោក លឹម ប៊ុន ឡេង

តំណាងលោកស្រី ប៉ិច សង្វាវ៉ាន

ប្រធានសមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរនៅបរទេស

img_9406-pech-s%e1%9e%9f%e1%9f%86%e1%9e%96%e1%9f%87

សូមគោរពឯកឧត្តម សុខ អាន ទេសរដ្ឋមន្ត្រី រដ្ឋមន្ត្រីទីស្តីការគណរដ្ឋមន្ត្រី និង

លោកជំទាវជាតំណាងដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់របស់សម្តេច ហ៊ុន សែន នាយករដ្ឋមន្ត្រីនៃ

ប្រទេសកម្ពុជា!

សូមគោរពឯកឧត្តម លោកជំទាវ លោក-លោកស្រីនាងកញ្ញាជាទីគោរព!

សមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរនៅបរទេស «ស.អ.ខ.ប.» AEKE បានកើតចេញ

ជារូបរាងក្នុងប្រទេសបារាំងនៅថ្ងៃទី២ខែកក្កដាឆ្នាំ១៩៨៩ដោយសារការផ្តួច

ផ្តើមគំនិតរបស់លោកស្រីប៉ិច សង្វាវ៉ានដែលជាអ្នកនិពន្ធខ្មែរមួយរូបចាប់ពីឆ្នាំ

១៩៦៨។ លោកស្រីលជាអតីតសមាជិកាសកម្មមួយរូប(Membre active)នៃ

សមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរពីដើម។ គឺដោយសារការស្រឡាញ់អក្សរសាស្ត្រខ្មែរប្តូរ

ផ្តាច់នេះហើយទើបលោកស្រីប៉ិច សង្វាវ៉ាន បានធ្វើពលិកម្មចំណាយពេល

វេលាឥតនឿយណាយខំប្រឹងប្រែងដឹកនាំសមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរនៅបរទេស

ប្រចាំនៅប្រទេសបារាំងជាង១០ឆ្នាំមកហើយ។ សកម្មភាពលើកតម្កើងអក្សរ

សាស្ត្រនេះ ក៏បានត្រូវជ្រួតជ្រាបដល់បេះដូងកូនខ្មែរមួយចំនួនក្នុងប្រទេស

បារាំងហើយចាប់អារម្មណ៍និងជួយគាំទ្រទាំងផ្លូវចិត្តនិងផ្នែកថវិកា។ រូបខ្ញុំផ្ទាល់

លឹមប៊ុនឡេងក៏បានចូលរួមយ៉ាងសកម្មក្នុងសកម្មភាពខាងលើនេះដោយបានខំ

ជួយផ្សព្វផ្សាយ ឧបត្ថម្ភជាប្រាក់កាស និងជួយធ្វើជាមេប្រយោគ។

ថ្ងៃនេះ  ខ្ញុំបាទមានកិត្តិយសតំណាងលោកស្រីប៉ិច សង្វាវ៉ាន ប្រធានសមាគម

អ្នកនិពន្ធខ្មែរនៅបរទេសប្រចាំនៅប្រទេសបារាំង ក្នុងការទទួលភារៈកិច្ចនាំ

រង្វាន់មកចែកជូនជ័យលាភីក្នុងប្រទេសកម្ពុជាដែលមិនអាចទៅទទួលរង្វាន់

ក្នុងប្រទេសបារាំងនៅថ្ងៃទី២០មករាកន្លងទៅ។

សមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរនៅបរទេស(ស.អ.ខ.ប) (A.E.K.E.)មានសេចក្តីសោក

ស្តាយយ៉ាងខ្លាំងពីព្រោះពុំទាន់មានលទ្ធភាព ដោយខ្វះថវិកាបោះពុម្ពប្រលោម

លោក ស្នាដៃជ័យលាភីដែលជាប់ចំណាត់ថ្នាក់លេខ៣ដើម្បីលើកតម្លៃនិងលើក

ទឹកចិត្តអ្នកនិពន្ធ។ ខ្ញុំបាទក៏សូមជម្រាបដែរថា ពិធីចែករង្វាន់ក្នុងប្រទេសបារាំង

បានប្រព្រឹត្តទៅដោយអឹកធឹកដោយមានវត្តមានឯកឧត្តមប្រាក់ សុខុនឯកអគ្គរាជ

ទូតខ្មែរប្រចាំប្រទេសបារាំង និងលោកជំទាវចូលរួមផងដែរ។

លោកស្រីប៉ិច សង្វាវ៉ានមានចិត្តស្តាយក្រៃលែង ដោយមានធុរៈមិនអាចអញ្ជើញ

មកបំពេញភារកិច្ចនេះដោយផ្ទាល់ដៃ ប៉ុន្តែលោកស្រីផ្ញើសេចក្តីថ្លែងអំណរគុណដ៏

ជ្រាលជ្រៅចំពោះលោកយូ បូ ប្រធានសមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ

ដែលអញ្ជើញមកក្នុងពិធីចែករង្វាន់អក្សរសិល្ប៍«សន្តិភាពលើកទី២»ឆ្នាំ២០០០

នេះ។ លោកស្រីប្រធានក៏សូមផ្ញើសេចក្តីនឹករលឹកនិងមិត្តភាព ភាតរភាព សាមគ្គី

ភាពនិងការស្រឡាញ់រាប់អានដ៏ស្មោះសបំផុតចំពោះអស់លោក-លោកស្រីដែល

ជាកវីអ្នកនិពន្ធខ្មែរទាំងអស់ក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។ ខ្ញុំបាទសូមជម្រាបថា ថ្វីត្បិតតែ

ជីវភាពរស់នៅក្នុងប្រទេសបារាំងមមាញឹកពិតមែនតែសមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរនៅ

បរទេសប្រចាំនៅប្រទេសបារាំងមានការរីកចម្រើនបោះជំហានទៅមុខជានិច្ចគួរ

ឲ្យសង្ឃឹម។ នេះក៏ដោយសារការខំប្រឹងប្រែងឥតសំចៃកម្លាំងកាយកម្លាំងចិត្ត

និងគោលគំនិត ព្រមទាំងរក្សាទំនាក់ទំនងស្ទើរតែមិនដែលស្គាល់ការសម្រាក

របស់លោកស្រីប្រធាន ប៉ិច សង្វាវ៉ាន។

គោលបំណងធំបំផុតគឺចង់ឲ្យខ្មែរយើងទោះនៅទីណាក៏ដោយ ស្គាល់តម្លៃ អក្សរ

សាស្ត្រនិងវប្បធម៌ជាតិខ្មែររបស់យើង ព្រោះថា អក្សរសាស្ត្រ អក្សរសិល្ប៍ដែល

មែកធាងនៃវប្បធម៌នេះជាអត្តសញ្ញាណរបស់ជាតិយើង។

ប្រទេសនីមួយៗមានគណបក្សនយោបាយ២ឬ៣ ឬច្រើនពិតមែន តែវប្បធម៌មាន

តែមួយគត់។ វប្បធម៌នេះហើយជាព្រលឹងនៃជាតិនិមួយៗ។

ប្រទេសណាឬជនណាម្នាក់ដែលបាត់បង់វប្បធម៌គឺប្រៀបដូចជារូបកាយនិងគ្មាន

ព្រលឹង។

ឆន្ទៈរបស់សមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរនៅបរទេសប្រចាំប្រទេសបារាំង ក៏មិនខុសពីឆន្ទៈរបស់

សមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរនៅកម្ពុជាដែរគឺប្រកាន់ខ្ជាប់ជានិច្ចលើពាក្យស្លោកមួយថា

«អក្សរសាស្ត្ររលត់ ជាតិរលាយ អក្សរសាស្ត្រពណ្ណារាយ ជាតិថ្កើងថ្កាន»។

ឯកឧត្តម លោកជំទាវ លោក-លោកស្រី អ្នកនាងកញ្ញា ៤ឆ្នាំហើយដែលសមាគម

អ្នកនិពន្ធខ្មែរនៅបរទេសបានរៀបចំមហោស្រពតែងនិពន្ធ «ពានរង្វាន់អក្សរ

សិល្ប៍សន្តិភាព»។

នេះជា«ពានរង្វាន់អក្សរសិល្ប៍សន្តិភាពលើកទី២»ដែលត្រូវប្រព្រឹត្តធ្វើនៅថ្ងៃ

នេះ។

សូមបញ្ជាក់ថា«ពានរង្វាន់អក្សរសិល្ប៍សន្តិភាពលើកទី១»បានប្រព្រឹត្តទៅនៅ

ឆ្នាំ១៩៩៧និង១៩៩៨។ «សន្តិភាព»ពាក្យ៣ម៉ាត់នេះមិនត្រឹមតែពីរោះទេតែ

ត្រជាក់ល្ហឹមក្នុងបេះដូងនិងក្នុងអារម្មណ៍មនុស្សជាតិ។ ឈ្មោះពានរង្វាន់នេះប្រគល់

ជូនអ្នកនិពន្ណាដែលមានឧត្តមគតិខ្ពស់ខ្ពស់ចេះរកសុខជូនមនុស្សផងគ្នា ជៀសវាង

ការបៀតបៀននិងច្រណែននិន្ទាឈ្នានិសគ្នាដើម្បីរស់នៅជិតឬរស់នៅជាមួយគ្នា

ឲ្យបានសេចក្តីសុខ។ «គ្មានអ្នកណាម្នាក់ចង់បានទុក្ខទេ»«គេចង់បានសុខ

យើងក៏ចង់បានសុខដែរ»។ នេះជាប្រធានបទដែលជ័យភីទាំងឡាយបាននិពន្ធ

និងបានទទួលពានរង្វាន់ថ្ងៃនេះ។

តាងនាមលោកស្រី ប៉ិច សង្វាវ៉ាន ប្រធានសមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរនៅបរទេស និង

សមាជិកសមាជិកាទាំងអស់ ខ្ញុំបាទសូមថ្លែងអំណរគុណដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ទូលថ្វាយព្រះ

ករុណាព្រះបាទសម្តេច នរោត្តម សីហនុ ព្រះមហាក្សត្រកម្ពុជានៃព្រះរាជាណា

ចក្រកម្ពុជានិងសម្តេចព្រះរាជអគ្គមហេសីដែលបានប្រទានព្រះរាជូរាជូបបត្ថម

ទឹកប្រាក់ចំនួនពីរពាន់(២០០០ដុល្លារអាមេរិកUSD)ដល់សមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរ

នៅបរទេសនិងសូមថ្លែងអំណរគុណជាភិយ្យោភាពដល់ឯកឧត្តម ប្រាក់ សុខុម

នឹងលោកជំទាវ  ព្រមទាំងអស់លោក លោកស្រី ញាតិមិត្តទាំងអស់ដែលបាន

អញ្ជើញចូលរួមផ្តល់កិត្តិយសជូនអ្នកនិពន្ធជ័យលាភីទាំងគ្រប់រូបក្នុងពេលនេះ។

នេះជាសក្ខីភាពបង្ហាញនូវសាមគ្គីភាពរវាងអ្នកនិពន្ធខ្មែរក្នុងប្រទេសកម្ពុជា និង

ក្រៅប្រទេសគឺប្រទេសបារាំង។

ឆ្លៀតឱកាសដ៏ប្រសើរនេះ ខ្ញុំបាទសូមបញ្ជាក់ជូនថា សមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរនៅ

បរទេសជាសមាគមឯករាជ្យគ្មាននិន្នាការនយោបាយណាមួយឡើយ។ សមាគម

មានគោលដៅសំខាន់តែម្យ៉ាងគត់ គឺលើកតម្កើងអ្នកនិពន្ធឱ្យសរសេរនិងលើកស្ទួយ

អក្សរសាស្ត្រខ្មែរយើងងើបមុខឡើងឈានដើរទន្ទឹមស្មើអក្សរសាស្ត្រនានាក្នុងអារ្យ

ប្រទេសលើសកលលោក។

ជយោ!ពានរង្វាន់«សន្តិភាព»

ជយោសាមគ្គីភាព!

ជយោវប្បធម៌ខ្មែរ!

ជយោព្រលឹងជាតិ!

សូមអរគុណ!

កំណាព្យលោកអ៊ីវ ហួតសម្រាប់ខួបកំណើតខ្ញុំគម្រប់៦៩ឆ្នាំ

Madame la Présidente PECH Sangwawann
ប្រធានសមាគមអ្នកនិពន្ធខ្មែរប្រចាំប្រទេសបារាំង..! (ពាក្យ៨)
. PECH Sangwavann(១) សន្តានចិត្តល្អ
ពីរោះស្មោះសរ បង្កបង្កើន
បណ្តុះបណ្តាល រាល់ថ្នាលចម្រើន
និពន្ធកើតកើន.. ច្រើន..នៅបារាំង(២) ។
. អក្សរសិល្ប៍ខ្មែរ ថែបានខ្ជាប់ខ្ជួន
ស្នេហ៍ចំមាំមួន ស្ងួនគុណភាពខ្លាំង
សីលធម៌ពិគ្រោះ រួសរាយសម្រាំង
សំណេរចែងចាំង ឃើញទាំងក្មេងចាស់ ។
R. ឥន្ទ្រៈទេវី នារីបញ្ញា
ឋិតជិតចិន្តា រចនាត្រចះ
អក្សរខេមរា ចារអក្សរសាស្ត្រ
កេរ្តិ៍ឈ្មោះផងរះ ជះពេញនគរ ។
៣. ជាអ្នកនិពន្ធ មានមន្តសម្តី
អាន..បានច្រើនក្រៃ លៃច្នៃបន្ត
«ពាក្យខ្មែរ»រស់រាន វិញ្ញាណកំដរ
បារមី«អង្គរ» សាទរ«កោសល្យ» ៕
(១) លោកស្រី
(២) ស្រុកបារាំង
កវី អ៉ីវហួត អនុប្រធានសមាគម
អ្នកនិពន្ធខ្មែរប្រចាំប្រទេសបារាំង
ថ្ងៃអាទិត្យទី ២៧ វិច្ឆិកា ២០១៦

ក.ក.ន.

ខ្ញុំមានចិត្តរំភើបក្រៃលែងនិងសូមថ្លែង

អំណរគុណដ៏ជ្រាលជ្រៅចំពោះលោក

អនុប្រធាន អ៊ីវ ហួត ដែលបានតែងកាព្យដ៏

 ពិរោះនេះផ្តល់កិត្តិយសពិសេសក្នុងថ្ងៃខួប

កំណើត៦៩ឆ្នាំរបស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំសូមថ្លែងអំណរ

គុណដ៏ជ្រាលជ្រៅចំពោះលោកអនុប្រធាន

អ៊ីវ ហួត។  នេះពិតជារង្វាន់១ដ៏ធំនិងមាន

តម្លៃបំផុតលើកទឹកចិត្តខ្ញុំឱ្យខិតខំបន្តការ

និពន្ធសៀវភៅថ្មីៗក្នុងពេលឆាប់ៗខាង

មុខនេះ។

ខ្ញុំសង្ឃឹមថា សុខភាពនិងពេលវេលានិង

ផ្តល់អំណោយផលល្អដល់ខ្ញុំមិនខានឡើយ៕

 

 

 

ឧកញ៉ាឃ្លាំងមឿង​ដោយលោកសាគូ​ សាមុត

ឃ្លាំងមឿងនាមដើមពេជ្រ ជាមន្ត្រីខេត្តពោធិសាត់ បានត្រូវ ពញាចន្្ទ

តែងតាំងជាចៅហ្វាយខេត្តពោធិសាត់។ នៅពេលដែល មានចំបាំង

រវាងទ័ពស្តេចកន១០ម៉ឺននាក់ ទល់នឹងទ័ពពញាចន្ទ២ម៉ឺននាក់ ឃ្លាំងមឿង

បានពលីជីវិតលោតចូលរណ្តៅមានសុទ្ធតែអាវុធដើម្បីកេណ្ឌទ័ពខ្មោចមក

ជួយទ័ពពញាចន្ទវាយលុកមុនទៅទ័ពស្តេចកន។ បន្ទាប់ពីបានជ័យជំនះ

លើស្តេចកន ពញាច័ន្ទបាន ឡើងគ្រងរាជ្រមានឈ្មោះព្រះចន្ទរាជា។

ស្តេចអង្គនេះបានរំដោះខេត្តខ្មែរ ៖ ខេត្តបស្ចឹមបុរីឆ្នាំ១៥៣១ ខេត្តចន្ទបុរី

ឆ្នាំ១៥៥៧ និងនៅឆ្នាំ១៥៥៩និង១៥៦២ ទ័ពខ្មែរបានលើកទ័ពទៅវាយ

សៀម ចាប់បានសៀមជាឈ្លើយច្រើនពាន់នាក់នាំមកស្រុកខ្មែរ។

ដកស្រង់ពីសៀវភៅភូមិសាស្ត្រប្រទេសកម្ពុជា

សាគូ សាមុត