ទស្សនៈមួយជ្រុងអំពីថ្ងៃបុណ្យសង្សារ

ជារៀងរាល់ឆ្នាំក្នុងរយៈពេលជាង១០ឆ្នាំចុងក្រោយនេះ ឥទ្ធិពលរបស់ថ្ងៃបុណ្យនៃសេចក្តីស្រឡាញ់១៤កុម្ភៈ

ឬថ្ងៃដែលយុវជនភាគច្រើននិយមហៅថា ថ្ងៃបុណ្យសង្សារ បានកាន់តែជ្រៀតចូលមកក្នុងសង្គមខ្មែរយ៉ាង

គំហុកស្ទើរតែរិះរកវិធានការមានប្រសិទ្ធភាពណាមួយមកទប់ស្កាត់សឹងតែពុំទាន់។ បើទោះបីជាគេខំប្រឹង

ហៅឈ្មោះ ថ្ងៃ១៤ខែកុម្ភៈ ថាជាថ្ងៃបុណ្យនៃក្តីស្រឡាញ់ ឬទិវានៃសេចក្តីស្រឡាញ់យ៉ាងណាក៏ដោយ

ក៏យុវជនកម្ពុជាចំនួនច្រើននាពេលបច្ចុប្បន្ន បានផ្តល់អត្ថន័យយ៉ាងស្វ័យប្រវត្តិចំពោះថ្ងៃនេះថាជាថ្ងៃ

នៃពិធីបុណ្យសង្សារ ហើយដែលពួកគេបានគិតទៅដល់ការកសាងស្នេហាល្អូកល្អើន អនុស្សាវរីយ៍

ផ្អែមល្ហែម ពិសេសគឺសេចក្តីសប្បាយរីករាយនឹងការរួមភេទ។

             បើយើងតាមដានឲ្យមែនទែនទៅ ថ្ងៃនៃក្តីស្រឡាញ់១៤កុម្ភៈនេះជា ថ្ងៃបុណ្យ Valentine’s day

ឬភាសាបារាំងហៅថា la Saint-Valentin គឺជាប្រពៃណីគ្រិស្តសាសនា និងក្រុមរ៉ូម៉ាំង។ តាមប្រវត្តិដើម

នៃថ្ងៃ១៤កុម្ភៈនេះ គឺជាទិវាឧទ្ទិសរំលឹកដល់មរណភាពរបស់បុព្វជិតម្នាក់ឈ្មោះ វ៉ាឡែនថាញ

Valentine ដែលបានស្លាប់នៅពាក់កណ្តាលខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២៧០នៃគ្រិស្តសករាជនៅក្រុងរ៉ូម

ដោយហេតុតែបុព្វជិតរូបនេះ បានជួយរៀបចំផ្សំផ្គុំអាពាហ៍ពិពាហ៍ឲ្យគូស្នេហ៍លាក់កំបាំង។

អំពើនេះជាការប្រឆាំងជំទាស់ទៅនឹងបញ្ជារបស់ស្តេចក្លូឌ្យៀស ទីII ដែលមានរាជបញ្ជាថា

បុរសគ្មានប្រពន្ធអាចធ្វើចម្បាំងពូកែជាងបុរសមានប្រពន្ធនិងគ្រួសារ ទ្រង់ក៏ចេញច្បាប់ហាម

មិនឲ្យយុវជនរៀបការ។ គ្រានោះស្តេចក្លូឌ្យៀសក៏បញ្ជាឲ្យសេនាជនចាប់បុព្វជិត Valentine

ទៅសម្លាប់ចោល។

            ដោយសារប្រវត្តិព្រឹត្តិការណ៍ថ្ងៃ១៤កុម្ភៈនេះ មានជាប់ទាក់ទិននឹងការមានៈតស៊ូដើម្បី

ឲ្យគូស្នេហ៍សម្រេចបំណងស្នេហាយ៉ាងដូច្នេះហើយ ទើបឥទ្ធិពលនៃថ្ងៃនេះ បានសាយភាយទូ

ទាំងពិភពលោក ហើយក៏ហូរចូលមកសង្គមកម្ពុជាយ៉ាងខ្លាំងដូចទឹកបាក់ទំនប់ នារយៈកាល

ចុងក្រោយនេះ។

តាមការរំជើបរំជួលរបស់យុវជននៅថ្ងៃ Valentine’s day ឬថ្ងៃបុណ្យសង្សារ ដែលជា

វប្បធម៌បរទេសនេះ គឺការព្រួយបារម្ភយ៉ាងខ្លាំងចំពោះឥទ្ធិពលបរទេសមួយចំនួនទៀត

ដែលយុវជនខ្មែរបានទទួលយកដោយមិនដឹងពីអត្ថន័យរបស់ពិធីទាំងនោះឲ្យបាន

ច្បាស់លាស់។ ជាក់ស្តែង Valentine’s day នាសតវត្សរ៍ទី១៩ ក្នុងថ្ងៃ១៤ខែកុម្ភៈ នៅ

ប្រទេសអឺរ៉ុបប្រារព្ធពិធីនេះជាទម្លាប់ដោយជូនប័ណ្ណជូនពរចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមក

ហើយក្រោយមកគេនិយមជូនផ្កាកុលាប ស្ករសូកូឡា ដែលនិមិត្តសញ្ញាថ្ងៃបុណ្យនៃ

សេចក្ដីស្រឡាញ់ គឺរូបបេះដូង និងរូបបុត្តអាទិទេពស្នេហា ដែលមានកាន់ព្រួញនិង

បេះដូង។ មិនតែប៉ុណ្ណោះគេបានរចនាប័ណ្ណទាំងនោះ ដោយតុបតែងរូបភាពផ្សេងៗ

ដូចជា រូបបេះដូង ឬរូបភាពផ្កាជាដើម។ ក្រៅពីនេះ គេក៏បានសរសេរកាព្យ ឬពាក្យ

ពេចន៍ដែលបញ្ជាក់ពីអារម្មណ៍ និងសេចក្ដីស្នេហាដែលគេមានចំពោះអ្នកទទួល។

ចំពោះចលនាប្រារព្ធពិធីនេះក្នុងសង្គមកម្ពុជាវិញ បន្ថែមលើសកម្មភាពខាងលើនេះ

ភាគច្រើនជាយុវជនខ្មែរបានជូនកាដូពិសេសមួយទៀត គឺជាកាដូសេចក្តីស្នេហារាង

កាយ។ ព្រឹត្តការណ៍ជាទូទៅក្នុងនៅថ្ងៃទី១៤ខែកម្ភៈ យុវបុរសនិងយុវនារីខ្មែរមួយ

ចំនួនបានពពាក់ពពូនគ្នាអបអរសាទរយ៉ាងគគ្រឹកគគ្រេងតាំងពីព្រឹកព្រលឹមរហូត

ដល់យប់អធ្រាត្រ។ ពេលមានពិធីបុណ្យសង្សារម្ដងៗ ពេលព្រឹកពួកគេបានស្វែង

រកទិញផ្កាកុលាប កាដូវត្ថុអនុស្សាវរីយ៍ កាតជូនពរ ដើម្បីជូនមនុស្សពិសេសរបស់ខ្លួន។

បន្ទាប់មកពួកគេច្រើនឌុបគ្នាដើរលេងកម្សាន្តនៅតំបន់កម្សាន្តនានា និងនៅតែគជ់ជា

ដើម។ ចំណែកពេលយប់វិញ គេសង្កេតឃើញថា ផ្ទះសំណាក់និងសណ្ឋាគារបានត្រូវ

ជាប់រវល់ស្ទើរគ្រប់បន្ទប់ ជួនកាលគ្មានសល់បន្ទប់ណាមួយឡើយ។ ផ្កានិងទំនិញ

អនុស្សាវរីយ៍លក់ដាច់ស្ទើរគ្មានសល់ ហើយនៅពេលជិតពាក់កណ្តាលអធ្រាត្រទៀត

សោត តម្លៃផ្កាកុលាកក៏កាន់តែឡើងថ្លៃថែមទៀត។

និយាយជារួមយប់ថ្ងៃ១៤កុម្ភៈ ជារាត្រីទឹកឃ្មុំមួយដ៏សំខាន់សម្រាប់គូស្នេហ៍ភ្លើតភ្លើន

ដែលត្រូវប្តូរស្នេហារាងកាយដោយប្រគល់ខ្លួនប្រាណឲ្យគ្នាទៅវិញទៅមក។ តែទោះជា

យ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏គេសង្កេតឃើញមាននារីវ័យក្មេងមួយចំនួនលួចសម្រក់ទឹកភ្នែកតែ

ម្នាក់ឯងកណ្តាលរាត្រី ដោយសារតែពួកគេចង់បង្ហាញនូវភក្ដីភាពជាមួយនឹងគូសង្សារ

របស់ខ្លួនក្នុងថ្ងៃ១៤កុម្ភៈ។ តាមរយៈការប្រារព្ធពិធីនេះកន្លងមក យើងឃើញមានយុវនារី

ខ្មែរមួយចំនួនបានបាត់បង់ព្រហ្មចរិយ ដោយសារតែការចាញ់បោកពាក្យលួងលោម

របស់ប្រុសស្នេហ៍ ឬដោយស្មគ្រចិត្តនិងអារម្មណ៍ស្រើបស្រាលខ្លួនឯងក្តី ក៏លទ្ធផលភាគ

ច្រើននៃទីបំផុតត្រូវបង្ហូរទឹកភ្នែកជូតក្បាលជង្គង់ជាញឹកញយ។ ទោះបីការរួមភេទសេព

សន្ថវៈនោះដោយស្មគ្រចិត្ត និង ជាសិទ្ធិរបស់បុគ្គលក្នុងទំនាក់ទំនងផ្លូវភេទក៏ដោយ ក៏ទិវា

 Valentine’s day មិនត្រូវយកថ្ងៃនេះ ជាថ្ងៃសម្រាប់ការប្តូរខ្លួនប្តូរប្រាណនោះទេ ព្រោះវាធ្វើឲ្យ

ប៉ះពាល់ប្រពៃណីជាតិយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ ប៉ះពាល់ដល់សុខភាព សុវត្ថិភាព និង

សណ្តាប់ធ្នាប់សង្គមទៀតផង។ តាមរយៈការរួមរ័កក្នុងថ្ងៃ  Valentine’s day នេះទៀតសោត

យុវជនអាចនឹងប្រឈមមុខបញ្ហាច្រើនទាំងខ្លួននៅវ័យក្មេងខ្ចី ដូចជា ជំងឺឆ្លងតាមផ្លូវភេទ

ជំងឺអេដស៍ និងការមានផ្ទៃពោះដោយមិនបានគ្រោងទុក ដោយមិនបានប្រើស្រោមអនាម័យ

ជាដើម។

អាស្រ័យហេតុនេះ គេគួរតែត្រូវមានវិធានការទប់ស្កាត់សមស្របចំពោះចរន្តភ្លើតភ្លើនរបស់

យុវជនក្នុងសង្គមខ្មែរ។ ព្រោះអ្វី? ព្រោះយុវជនជាធនធានយ៉ាងចម្បងក្នុងការស្តារនាវាកម្ពុជា

នាពេលបច្ចុប្បន្ននិងអនាគត។ ចុះបើយុវជនខ្មែរចាប់ផ្តើមយល់ខុស ប្រព្រឹត្តអំពើមិន

គប្បី បំផ្លាញ់ខ្លួនឯង បង្កឲ្យខូចប្រពៃណីវប្បធម៌ និងបង្កើតអស្ថិរភាពសង្គមយ៉ាងដូច្នេះ?

ឬនិយាយម្យ៉ាងថា ចុះបើទំពាំងរបស់យើងចាប់ផ្តើមស្អុយរលួយតាំងតែពីប៉ុណ្ណឹងទៅហើយ

តើយើងរំពឹងបានឫស្សីរឹងមាំល្អយ៉ាងដូចម្តេចកើត? បែរមកវិធានការរាំងខ្ទប់វិញ កន្លងមក

គេបានត្រឹមតែប្តូរឈ្មោះ ថ្ងៃValentine’s day ឬថ្ងៃបុណ្យសង្សារ មកថ្ងៃនៃសេចក្តីស្រឡាញ់

និងអប់រំផ្សព្វផ្សាយតាមសាលា ឬតាមប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយមួយចំនួនតែប៉ុណ្ណោះ តែប្រការ

នេះក៏មិនអាចកែប្រែអត្ថន័យដែលយល់ឃើញក្នុងខួរក្បាលយុវជនបានដែរ ប្រការសំខាន់

ត្រូវបណ្តុះការយល់ឃើញត្រូវ (សម្មាទិដ្ឋិ) ដែលជាចំណុចកំពូលនៃការកំណត់សកម្មភាព

នោះទៅវិញទេ។ ហេតុដូច្នេះ យុវជនខ្លួនឯងផ្ទាល់      ពិសេសគឺយុវនារីមិនគួរបណ្តែត

បណ្តោយខ្លួនឲ្យបាត់បង់ភាពបរិសុទ្ធ ដោយសារតែផ្កាកុលាប កាដូពាក្យជូនពរផ្អែមល្ហែម

 ឬការលួងលោមពីបុរស ហើយព្រមប្រគល់ខ្លួនប្រាណឲ្យគូស្នេហ៍ដោយមិនបានគិតឲ្យ

គ្រប់ជ្រុងជ្រោយក្នុងថ្ងៃបុណ្យ Valentine’s day នេះនោះទេ ព្រោះការគិតមិនបានវែងឆ្ងាយ

នេះ អាចនឹងបណ្តាលឲ្យមានវិប្បដិសារភាពអស់មួយជីវិត។

ចំណែកក្រុមគ្រួសារ គួរតែតាមដានសកម្មភាពរបស់បុត្តធីតាឲ្យបានខ្ជាប់ខ្ជួនជាប្រចាំ

ព្យាយាមអប់រំពន្យល់ណែនាំ ផ្តល់ភាពជាគំរូ និងភាពកក់ក្តៅដល់ពួកគេ ព្រមទាំង

បង្កលក្ខណៈស្និទ្ធស្នាលក្នុងគ្រួសារឲ្យបានច្រើន។ ឯមិត្តភក្តិវិញ គួរតែកុំអូសទាញមិត្ត

ទៅប្រព្រឹត្តភ្លើតភ្លើននឹងទិវាវប្បធម៌បរទេសដូច្នេះ ជំនួសមកវិញនូវបបួលណែនាំគ្នា

ទៅរៀនសូត្រ ឬជួបជុំគ្នាញ៉ាំចំណីអាហារសប្បាយតិចតួចជាលក្ខណៈមិត្តភាព។

នៅសាលារៀនដាច់ខាតត្រូវចាត់វិធានការតឹងរឹង ត្រួតពិនិត្យបញ្ជីវត្តមាន ឬដាក់

ការប្រឡង ព្រមទាំងជំរុញឳ្យមានការអប់រំស្តីពីទិវា១៤កុម្ភៈនេះឲ្យបានទូលំទូលាយ។

ម្យ៉ាងវិញទៀត សាលារៀននិងស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធទាំងឡាយ គួរតែលើកទឹកចិត្តផ្តល់រង្វាន់

ឲ្យសិស្សានុសិស្ស និងយុវជនទូទៅបញ្ចេញមតិ សរសេរកំណាព្យនិងអត្ថបទអប់រំពីថ្ងៃនេះ។

អាជ្ញាធរត្រូវចុះត្រួតពិនិត្យសណ្ឋាគារ ផ្ទះសំណាក់ និងតូបហាងអាជីវកម្មផ្សេងៗ ដែលជាកន្លែង

កត្តាជំរុញឲ្យយុវជនប្រព្រឹត្តអំពើផ្តេសផ្តាស។ អ្នកធ្វើអាវជីកម្មទាំងឡាយ អ្នកលក់ផ្កា លក់វត្ថុ

អនុស្សាវរីយ៍ គួរកុំឆ្លៀតឱកាសកេងចំណេញលើគំនររូបភាពសប្បាយរបស់យុវជននេះ ព្រោះនេះ

ជាផ្ទាំងរូបភាពនៃសេចក្តីមហន្តរាយរបស់អនាគតប្រទេសជាតិទៅវិញទេ។ដោយឡែកទូរទស្សន៍

វិទ្យុ ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយនានា ត្រូវតែផលិតកម្មវិធី និងផ្សព្វផ្សាយការអប់រំឲ្យយុវជនមានការត្រិះរិះ

ពិចារណាត្រូវ ហើយកុំឲ្យមានឲ្យសោះនូវបទចម្រៀងណាមួយដែលលើកទឹកចិត្តឲ្យយុវវ័យសម័យ

ថ្មីយល់ខុសថា ថ្ងៃ Valentine’s Day  ១៤កុម្ភៈ ជាថ្ងៃបុណ្យសង្សារ ដែលជាថ្ងៃដែលត្រូវតែបូជាខ្លួន

ប្រាណដើម្បីសង្សារនោះឡើយ។

មនុស្សគ្រប់រូប ពិសេសយុវជនគួរចងចាំដែរថា ការឲ្យតម្លៃថ្ងៃណាមួយថាជាថ្ងៃពិសេសឬសំខាន់

នោះ គឺជាការកំណត់ឲ្យតម្លៃរបស់បុគ្គលទេ តែជាកត្តាសច្ចភាពនៃស្នេហានិងសេចក្តីស្រឡាញ់

គឺមានគ្រប់ពេលវេលា គ្រប់ទិវារាត្រីទាំងអស់ និងសម្រាប់មនុស្សទូទៅគ្រប់គ្នាលើពិភពលោក៕

ដោយ ហេង ឧត្តម

សូមអានអត្ថបទពាក់ព័ន្ធពីទិវា១៤កុម្ភៈនេះបន្ថែមក្នុងទស្សនាវដ្តីខ្ញុំ

©រក្សាសិទ្ធិដោយ ~ទស្សនាវដ្តីខ្ញុំ~ ឆ្នាំទី២ លេខ៤ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០១២

©រក្សាសិទ្ធិដោយ ~ទស្សនាវដ្តីខ្ញុំ~ ឆ្នាំទី២ លេខ៤ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០១២

សូមអានអត្ថបទពាក់ព័ន្ធពីទិវា១៤កុម្ភៈនេះបន្ថែមក្នុងទស្សនាវដ្តីខ្ញុំ៖

បុណ្យសង្សារ ឬបុណ្យនៃសេចក្តីស្រឡាញ់ p.26-27

©រក្សាសិទ្ធិដោយ ~ទស្សនាវដ្តីខ្ញុំ~ ឆ្នាំទី២ លេខ៤ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០១២

សូមអានអត្ថបទពាក់ព័ន្ធពីទិវា១៤កុម្ភៈនេះបន្ថែមក្នុងទស្សនាវដ្តីខ្ញុំ

ទិវាវ៉ាលិនថាញ (Valentine’s Day) p.30

ឆ្លើយ​តប

Fill in your details below or click an icon to log in:

ឡូហ្កូ WordPress.com

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី WordPress.com របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

រូប Twitter

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Twitter របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

រូបថត Facebook

អ្នក​កំពុង​បញ្ចេញ​មតិ​ដោយ​ប្រើ​គណនី Facebook របស់​អ្នក​។ Log Out /  ផ្លាស់ប្តូរ )

កំពុង​ភ្ជាប់​ទៅ​កាន់ %s